ekonomista, polityk, prezydent Warszawy. Pochodził z Warszawy i tam ukończył gimnazjum oraz studia ekonomiczne na Wyższych Kursach Handlowych Zielińskiego. W czasie studiów działał w Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej oraz Związku Strzeleckim.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do legionów (I Brygada), gdzie służył aż do lipca 1917 r., kiedy to został internowany w Beniaminowie ("kryzys przysięgowy"). Następnie związał się z POW. W 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie służył przez 3 lata. Był wtedy szefem sztabu 9 dywizji piechoty, a następnie służył w 2 oddziale Sztabu Generalnego.

Po przejściu do rezerwy pełnił bardzo ważne funkcje państwowe: był członkiem Komisji Mieszanej Ewakuacyjnej w ZSRR (do 1924 r.), dyrektorem Departamentu Ogólnego, wiceministrem skarbu (1926- 32 r.), wiceprezesem Banku Gospodarstwa Krajowego (1932-34 r.), komisarycznym prezydentem Warszawy (1934- 39 r.) Na tym stanowisku wykazał się dużym talentem organizacyjnym: był autorem planu rozbudowy i modernizacji stolicy, dbał o estetykę miasta.

W czasie kampanii wrześniowej był komisarzem cywilnym przy Dowództwie Obrony Warszawy - nie tylko zagrzewał społeczeństwo do walki w swoich patriotycznych przemówieniach radiowych, ale przede wszystkim udało mu się utrzymać porządek w oblężonym mieście. Po kapitulacji Warszawy zainicjował prace nad usuwaniem zniszczeń. Był współtwórcą struktury administracji podziemnej państwa polskiego.

27 X 1939 r. został aresztowany przez hitlerowców i po krótkim pobycie na Pawiaku przewieziony do Berlina, a następnie osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie 17 X 1943 r. został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach. Jego symboliczny grób znajduje się na Powązkach. Jest dwukrotnym kawalerem Krzyża Walecznych, a pośmiertnie został też odznaczony Krzyżem Grunwaldu.