tajna organizacja utworzona we wrześniu 1914 r. przez J. Piłsudskiego w Warszawie. Miała ona przygotować zaplecze do powstania polskich sił zbrojnych oraz w przyszłości walczyć z Rosją o niepodległość Polski. Prowadziła działalność dywersyjno-wywiadowczą.

W 1916 r. POW liczyła ok. 13 tys. członków i przez cały okres I wojny światowej była ciągle rozbudowywana. Po aresztowaniu Piłsudskiego przez Niemców (1917 r.) na czele POW stanęli płk. Edward Rydz-Śmigły (sprawy wojskowe) i Jędrzej Moraczewski. Uczestniczyła w przejmowaniu władzy w Galicji i rozbrajaniu Niemców w Królestwie Polskim.