kasztelan, wojewoda poznański, pisarz polityczny. Pochodził z rodziny wielkopolskich możnowładców niechętnie nastawionych do Kościoła (sympatyzujących z husytami). Studiował na uniwersytetach w Erfurcie i Bolonii, gdzie uzyskał tytuł doktora prawa (kanonicznego i cywilnego). W latach 1464 i 1467 posłował do Rzymu. Zaszedł też wysoko w karierze urzędniczej: w 1465 r. został kasztelanem międzyrzeckim, w 1475 r. - kasztelanem poznańskim, w 1493 r. - starostą generalnym wielkopolskim, a w 1500 r. - wojewodą poznańskim.

Jest autorem "Memoriału o urządzeniu Rzeczypospolitej" (ok. 1455-70), w którym opowiedział się za wzmocnieniem władzy królewskiej, reformami skarbowo-wojskowymi, opodatkowaniem duchowieństwa na cele państwowe, usunięciem wszelkich obcych narodowo wpływów z polskiego życia religijnego, w tym uniezależnienia Polski od papieża.

Należał do młodoszlacheckiego obozu wielkopolskiego wspierającego Kazimierza Jagiellończyka w walce ze starą arystokracją.