hetman lewobrzeżnych Kozaków. W latach 1687-1707 był wierny wobec Moskwy i bardzo wrogo nastawiony do Polski. Jednak gdy poróżnił się z carskim faworytem - Mienszykowem, zawarł układ polityczny ze Stanisławem Leszczyńskim i Karolem XII (1708 r.), w którym w zamian za pomoc Szwedom w wojnie z Piotrem I (wywołanie antyrosyjskiego powstania kozackiego na Ukrainie) miał po zakończeniu wojny odbudować wielką Ukrainę pod polskim zwierzchnictwem. Jednak poparło go tylko 4 tys. Kozaków, z którymi przybył jeszcze w 1708 r. do obozu Karola XII po tym, jak Mienszykow zburzył Baturyn (stolicę atamańską). Po bitwie połtawskiej (1709 r.) umknął razem z królem szwedzkim do Turcji.