dziedzina literatury, która powstała w V w. p.n.e., a za jej twórcę uważany był Herodot (Dzieje). Były to utwory pisane prozą, w których starano się przedstawić same fakty i krytycznie je ocenić - celem było poznanie przeszłości, nauka rządzenia. Sztuki tej podjęli się także: Tukidydes (Wojna peloponeska) i Ksenofont (Historia grecka).

Dzisiaj mianem tym określa się ogół prac historycznych opisujących jakiś ważny okres lub wydarzenia z przeszłości. Jest to próba odtworzenia dziejów w oparciu o wszelkie dostępne źródła: ustne, pisane, wykopaliskowe itp.