generał Armii Krajowej. W czasie I wojny światowej walczył u boku J. Piłsudskiego w I Brygadzie Legionów. Walczył też w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca kompanii. Podczas kampanii wrześniowej był dowódcą 51 pułku piechoty. Po przegranych walkach wrześniowych przedostał się na Węgry, a następnie do Francji, gdzie nawiązał kontakt z rządem emigracyjnym. Polecono mu jednak, by powrócił do kraju, gdzie miał pełnić ważne funkcje. W lipcu 1940 r. rozpoczął działalność w ZWZ (później AK), gdzie z czasem został dowódcą KEDYW-u. W 1944 r. stanął na czele nowej zakonspirowanej organizacji "Nie" (Niepodległość), która miała być przedłużeniem działalności AK na wypadek ewentualnej okupacji Polski przez ZSRR po zakończeniu wojny. Nie zdążył jej zorganizować, gdyż został aresztowany przez NKWD (nie został jednak rozpoznany) i za handel walutą osadzony w więzieniu. Po powrocie do Polski został w 1949 r. aresztowany przez UB i w tajnym procesie skazany na śmierć. Został stracony w 1953 r. Pośmiertnie zrehabilitowano go w 1958 r.