niemiecki myśliciel i działacz rewolucyjny, jeden z głównych organizatorów niemieckiego i międzynarodowego ruchu robotniczego. Nie ukończył szkoły średniej i dlatego pracował w biurze fabryk włókienniczych swojego ojca. Jeszcze w młodości poznał w Paryżu Karola Marksa, z którym zaczął współpracować w organizacjach robotniczych (jedną z nich był Związek Komunistów). Wspólnie opracowali słynny Manifest Komunistyczny ogłoszony w 1848 r. w Londynie. Brał czynny udział w niemieckiej Wiośnie Ludów jako publicysta, a następnie walczył przeciw siłom rządowym. Później wyjechał do Anglii. W swoich pracach filozoficznych zajmował się głównie wyjaśnianiem i obroną tez Marksa. Ponieważ bliska mu była również filozofia Hegla, w oparciu o nią opracował własną doktrynę - tzw. materializmu dialektycznego. Podobnie jak Marks, był zwolennikiem rewolucji, w wyniku której proletariat miał przejąć władzę, zniszczyć klasy posiadające i stworzyć nowe, komunistyczne społeczeństwo. Dlatego obaj z zapałem poparli w 1871 r. Komunę Paryską (rebelię zorganizowaną przez część francuskich robotników). Engels był też działaczem I Międzynarodówki. Pozostawił po sobie następujące prace: Pochodzenie rodziny, własności prywatnej i państwa, Rozwój socjalizmu od utopii do nauki, Zarys krytyki ekonomii politycznej oraz Dialektykę przyrody, której nie zdążył dokończyć. Przez cały czas wspierał Marksa materialnie.