najwyżsi urzędnicy w starożytnej Sparcie, wybierani w liczbie pięciu na roczną kadencję przez zgromadzenie ludowe. Posiadali pełnię władzy: decydowali o polityce zagranicznej, mieli władzę ustawodawczą i sądowniczą, zwoływali zgromadzenie, nadzorowali urzędników, kierowali wychowaniem młodzieży, czuwali nad bezpieczeństwem i porządkiem wewnętrznym, mieli nadzór nad finansami państwa, mogli nawet pozbawić królów wolności. Nie byli odpowiedzialni przed nikim.