księżniczka czeska, żona Mieszka I, córka księcia czeskiego Bolesława I Srogiego. Mieszko ożenił się z nią w 965 r. ze względów politycznych, gdyż chciał w ten sposób rozbić niebezpieczny dla swojego państwa sojusz czesko-wielecki. Ponieważ Dobrawa była chrześcijanką i wraz z nią na dwór Mieszka przybyli jej kapelani, ułatwiło to tylko przeprowadzenie chrystianizacji państwa polskiego, gdyż sama decyzja księcia o chrzcie zapadła zapewne wcześniej. Dobrawa (Dąbrówka) prawdopodobnie nie była zbyt ładna, gdyż przychylny Czechom Thietmar pisał, iż "piękniejsza była przymiotami ducha". Z małżeństwa tego przyszło na świat dwoje dzieci: Bolesław Chrobry i Świętosława Sygryda zwana Storrada, czyli dumna (królowa Szwecji i Danii, matka Kanuta Wielkiego, zdobywcy Anglii). Za życia Dobrawy pomiędzy Polską a Czechami panował pokój, ale po jej śmierci odnowiły się spory o Śląsk i ziemię krakowską.