lodowiec kontynentalny. Pokrywa lodowa o znacznej miąższości (grubości), dochodzącej do kilku kilometrów, ponad którą wznoszą się tylko tzw. nunataki. Tworzy płaską lub lekko wypukłą zwartą tarczę, zbudowaną z lodu i śniegu, rozpływającą się na wszystkie strony, niezależnie od rzeźby powierzchni, którą przykrywa. Lądolody zajmują całe kontynenty, wyspy lub tylko ich część. Obecnie znajdują się na Antarktydzie i w Grenlandii, ale w plejstocenie zajmowały znacznie większe obszary Ziemi (m.in. część Ameryki Północnej, Europy, północnej Azji i Tybetu), na których pod ich wpływem powstała rzeźba polodowcowa.