skała osadowa, ukształtowana w procesie wietrzenia laterytowego w klimacie gorącym i wilgotnym. Zbudowana z wodorotlenków glinu i żelaza, a niekiedy z niewielkiej ilości krzemionki (głównie w postaci ziaren kwarcu). Najczęściej o czerwonej barwie. Pokrywy laterytu zajmują duże tereny obszarów okołorównikowych, miąższość (grubość) ich pokładów dochodzi nawet do ok. 50 m. Są skałą macierzystą (podłożem) grupy gleb laterytowych (np. czerwonoziemy, żółtoziemy). Stosowany w budownictwie (np. w Indiach do wyrobu cegieł), oraz do otrzymywania glinu.