J. Andrzejewski Popiół i diament, bohater drugoplanowy

Wygląd: niewiele informacji w utworze

Życiorys: Reprezentant najmłodszego pokolenia - pokolenia "zarażonych śmiercią". Jego dzieciństwo przypadło na okrutne lata wojny

Charakterystyka: Kilkunastoletni chłopak, założyciel i przywódca organizacji wzorowanej na grupach konspiracyjnych, ale pobawionej przewodniej idei. Cechuje go bezwzględność, brak skrupułów, co prowadzi go do mordu na jednym z kolegów, Januszu Kotowiczu, za rzekomą zdradę. Uznanie siły za najwyższą wartość i niezdolność rozróżnienia dobra od zła świadczy o jego moralnym nihilizmie

Jerzego poznaje czytelnik także z fragmentów prowadzonego przez niego notatnika. Szretter posiada duże zdolności przywódcze. Pragnie być wodzem bezkompromisowym i silnym. Świadomie kształtuje swój charakter. Jest twardy, gardzi słabością, pragnie panować nad innymi. "Trzeba samemu być w pancerzu - pisze - żeby drugich móc w pancerz zakuć. Pewne myśli, uczucia i odruchy należy w sobie bezwzględnie i bezlitośnie zabijać. Trzeba być pewnym siebie jak precyzyjnego instrumentu". Jerzy pozbawiony jest wrażliwości, nie doświadcza wewnętrznych rozterek. Współczucie i litość są dla niego oznakami największej słabości; jest jednostką całkowicie zdemoralizowaną. Pewny siebie, silny, nieugięty, nie pozwala zapanować nad sobą emocjom i uczuciom. Zabójstwo Kotowicza traktuje jako pozytywny sprawdzian swego charakteru

Rola w utworze: Kreacja postaci służy podjęciu wątku najmłodszego pokolenia, zdemoralizowanego przez lata wojny