A. Mickiewicz Sonety krymskie, bohater liryczny cyklu; turysta, wędrowiec o ogromnej wrażliwości na piękno natury. Chłonie wrażenia, olśniony czarami przyrody, urokami stepów, gór, morza. Doświadcza w ich obliczu uczucia wzniosłości, podziwu i własnej małości. Jest świetnym obserwatorem, malarzem-kolorystą, czasami znowu przekłada obrazy na dźwięki i ruch. Jest to także człowiek doświadczony przez życie, ze świadomością przepaloną bólem, zaplątaną w sieć pamiątek. Ma rysy bajroniczne, jest samotny, czuje się wyobcowany. Jest także pielgrzymem, a więc wygnańcem, przymusowo oddalonym od miejsc rodzinnych, za którymi tęskni

Pojęcie pielgrzymstwa ma w romantyzmie także drugie znaczenie - wędrowanie filozoficzne do miejsc poznania tajemnic bytu i historii. I ten motyw pojawia się w refleksji bohatera Sonetów... Ruiny przeszłości wywołują myśli o przemijaniu wszystkiego, co ludzkie, i o potędze wiecznej natury

Przebywając w kraju o tak odmiennych krajobrazach, bohater spotyka też ludzi o innej kulturze. Stara się ich poznać, zrozumieć, spojrzeć na świat ich oczami. Temu celowi służy wykreowanie postaci Mirzy - przewodnika. Zabieg ten dramatyzuje sonety, niektóre z nich są dialogami ludzi o odmiennej świadomości bądź też monologami Mirzy - człowieka Wschodu

Pielgrzym to typowy bohater romantyczny - samotny, nierozumiany, odsuwa się od ludzi, wygnaniec pozbawiony ojczyzny, tęskni za nią nawet podziwiając przepych egzotycznej przyrody (Pielgrzym); marzy o wielkich przeżyciach, odważny, śmiało rusza w niedostępne ludziom przestrzenie ("wiem, co to być ptakiem" Żegluga), czasem prześciga w odwadze nawet Mirzę - człowieka Wschodu (Droga nad przepaścią w Czufut--Kale), ma silne poczucie nadprzyrodzonych właściwości natury (wrażliwość romantyczna), które pragnie poznać