J. London Biały Kieł, bohater epizodyczny; Indianin, "Szalony bóg", człowiek okrutny i bezwzględny wobec słabszych, tchórzliwy wobec silniejszych. W forcie Yukon był popychadłem, gotował, zmywał garnki. Przyjemność sprawiało mu dręczenie Białego Kła, z premedytacją podsycał jego wściekłość i nienawiść, dręczył psychicznie i fizycznie, by uczynić z wilka "maszynę do zabijania". Organizował walki, by się wzbogacić, ale widok gryzących się i broczących krwią zwierząt sprawiał mu perwersyjną przyjemność. W jego rękach Biały Kieł "przemienił się w szatana", opanowanego nienawiścią i żądzą mordu.