H. Sienkiewicz Quo vadis, bohaterka główna; ukochana Marka Winicjusza, chrześcijanka.

Wygląd: Jest niezwykle piękna i zgrabna. Ma alabastroworóżaną cerę i długie kręcone blond włosy. Akte, która stroi Ligię przed ucztą u Nerona, mówi: "Cudny musi być wasz kraj ligijski, gdzie takie się rodzą dziewczyny". Winicjusz, który widział wiele kobiet, jest nią oczarowany już przy pierwszym spotkaniu.

Życiorys: Córka króla Ligów, rzymska zakładniczka, wychowana w domu Aulusa Plaucjusza i traktowana jak córka. Marek bardzo się jej podoba, ale nie zostanie jego kochanką, bo to sprzeczne z zasadami jej religii. Zostaje wezwana na dwór cesarza jako zakładniczka i uczestniczy w jednej z uczt. Potem ucieka przy pomocy Ursusa - wiernego sługi z kraju Ligów. Ligia musi się ukrywać. Po nieudanej próbie uprowadzenia jej przez Marka, w wyniku czego ucierpiał on w starciu z Ursusem, Ligia troskliwie się nim opiekuje w czasie rekonwalescencji. Po wielu perypetiach (więzienie, "występ" na arenia) Ligia zostaje żoną Marka Winicjusza.

Charakterystyka: Cicha, skromna, mądra, wesoła, wśród swojej rodziny i przyjaciół czuje się swobodnie, wśród obcych jest nieśmiała i skrępowana.

Ligia jest nieskazitelnie dobrą, uczciwą, szlachetną dziewczyną, uosobieniem piękna i niewinności. Jest chrześcijanką, spełnia wszystkie założenia swej religii: jest pokorna, uległa, posłuszna wobec nakazów apostołów, dobra wobec innych, umie przebaczać nawet wrogom, czego Winicjusz nie może pojąć. Ligia głęboko wierzy w Boga i ufa Mu. Winicjusz zaczyna ją w końcu traktować jak "nadziemską istotę". Jest wzruszająco odważna, kiedy przed spodziewaną śmiercią żegna się z ukochanym. Myśli o nim, prosi, by nie porzucał religii chrześcijańskiej. Kocha go bezgranicznie. W najtrudniejszej chwili pożegnania mówi: "Jam żona twoja!".

Rola w utworze: Ligia jest pozytywną przedstawicielką świata chrześcijańskiego. Jej dobroć i szlachetność wzruszają, ale z powodu braku wad Ligia jest postacią dość mało wiarygodną. Została wykreowana raczej na anioła niż na kobietę.