E. Orzeszkowa Dobra pani, bohaterka pierwszoplanowa; pięcioletnia dziewczynka, wychowanica Eweliny Krzyckiej - tytułowej "dobrej pani".

Wygląd: Pięcioletnia dziewczynka, wyróżniająca się nieprzeciętną urodą. Właśnie dlatego pani Ewelina postanowiła się nią zaopiekować. Helka miała gęste, jasne, kręcone włosy i ogromne niebieskie oczy. Z czasem w jej wyglądzie zaszły zmiany - dziewczynka rosła i trochę zbrzydła. Wtedy Krzycka odesłała ją do rodziny Jana.

Życiorys: Ojciec dziewczynki był murarzem, spadł z rusztowania i zginął, jej matka również nie żyła (zmarła z powodu cholery) - dziecko było sierotą i mieszkało u rodziny Jana, krewnego ojca. Kiedy Helcia miała pięć lat, została oddana na wychowanie do domu pani Eweliny Krzyckiej. Z upływem czasu dziecko znudziło się "dobrej pani" i z powrotem znalazło się u rodziny Jana. Ta zmiana warunków życia mocno wpłynęła na psychikę dziewczynki.

Charakterystyka: Helka była wesołym, pojętnym dzieckiem. Szybko nauczyła się mówić po francusku, była wrażliwa, miała doskonały gust. Pokochała swą opiekunkę i cierpiała, kiedy została odrzucona.

Rola w utworze: Helcia jest jedną z wielu biednych dziewczynek, które stały się ofiarami pozornej dobroduszności i kaprysów bogatych kobiet. Oddana na wychowanie Ewelinie Krzyckiej, pokochała opiekunkę. Kiedy została przez nią odrzucona, nie mogła pogodzić się z zaistniałą sytuacją.