J. Korczak Król Maciuś Pierwszy, bohater drugoplanowy; jest synem plutonowego straży królewskiej.

Wygląd: Zwraca uwagę niewielkim wzrostem i żywiołową naturą, wszędzie go pełno, potrafi zwracać na siebie uwagę.

Życiorys: Trochę starszy od Maciusia. Przewodzi w gronie kolegów. Staje się pierwszym przyjacielem Maciusia i to on namawia go do ucieczki na front.

Charakterystyka: Jest chłopcem sprytnym, żywym i ruchliwym. Na froncie nie wytrzymuje długo w piechocie, bo jego zdaniem w okopach jest nudno.

Lubi podkreślać swoją wyższość. Pije wódkę i pali papierosy, bywa arogancki i bezczelny - przychodzi do króla, by pożyczyć pieniądze na papierosy. Przez Maciusia został mianowany ministrem, ale nie sprawdził się na tym stanowisku. Stał się zbyt dumny, pyszny. Uległ wpływom dziennikarza, zażądał dla siebie tytułu barona von Rauch, dwóch samochodów, pensji wyższej niż prezes ministrów. Nie potrafił jednak utrzymać porządku w parlamencie dziecięcym. Co więcej, kiedy zastępował Maciusia, kradł i oszukiwał, brał łapówki. Sfałszował nawet wraz z dziennikarzem dokumenty królewskie. Nie jest jednak do końca zły. Potrafił przyznać się do oszustwa i wyraził skruchę. Zdecydował się zginąć wraz z Maciusiem w czasie ostatniej bitwy.

Rola w utworze: Pełni rolę przyjaciela Maciusia, nie jest idealny, ale potrafi uznać własne błędy i poprawić się.