A. Domańska Historia żółtej ciżemki, bohater drugoplanowy; złodziej, przestępca, wróg Wawrzusia, który był świadkiem popełnionego przez Rafała świętokradztwa (okradł kościół).

Wygląd: "Wzrostu był więcej niż średniego, Wawrzusiowi jednak; patrzącemu z dołu, wydał się na tym tle ognistym strasznym olbrzymem. Kapelusz miał czarny z szerokimi kresami, białymi muszelkami w miejsce taśmy otoczony; płaszcz ciemny, niemal ziemi sięgający, z kończatą pelerynką i kapturem, przewiązany w pasie trzy razy dokoła grubym szarym powrozem. Na lewym ramieniu, trochę ku przodowi, duża muszla biała. Podpierał się kijem zakrzywionym." Bohater miał długie włosy, brakowało mu lewego ucha i to był jego znak szczególny.

Życiorys: Miał typowy przestępczy życiorys: "Zbrodzień bezecny, niewiadomego miana, zwany Czarny Rafał, vulgo Majster, alias Wojewoda, alias Piskorz, grasujący armata manu (zbrojną ręką) po różnych ziemiach tego najjaśniejszego królestwa oraz po krajach litewskich; czyniący łupiestwa, grabieże, mężobójstwa po gospodach, drogach i lasach, podan jest zaocznie wyrokiem sądowym na karę pręgierza i śmierci szubienicznej, gdziekolwiek w Koronie czy w Litwie pojman będzie. Który recente (niedawno) w trockim województwie, w lesiech między Białymstokiem a Kuźnicą, na kupce Ormiany ze Lwowa jadące do Wilna z hultajstwem swoim z zasadzki wyskoczył, pachołki onych poranił, towar ich odbić usiłował, tak że mu się ledwie obronić zdolili. Za czym, starościńską siłą zbrojną ścigan, przepadł bez wieści". Wynika z tego, że Rafał grasował w całym kraju, miał szajkę złodziei, napadał na kupców, nie wahał się przed zabójstwami. Wawrzuś był świadkiem, jak okradał kościół, a wygląd jego złodziejskiej siedziby poznajemy dzięki wprowadzeniu wątku Jaśka, który dostał się do przestępcy na służbę.

Charakterystyka: Był bardzo złym człowiekiem. Nie miał żadnych skrupułów, był złodziejem i zabójcą. Szantażował Jaśka i uczył go złodziejskiego rzemiosła. Chciał zabić Wawrzusia. Był człowiekiem bez honoru, bez jakichkolwiek zalet. Odrażający wygląd szedł w parze z odrażającym charakterem tej postaci.

Rola w utworze: czarny charakter powieści.