gromada z typu płazińców, obejmująca dwie podgromady: tasiemce członowane i tasiemce nieczłonowane. Dojrzałe osobniki t. są pasożytami wewnętrznymi prawie wyłącznie kręgowców i zasiedlają głównie przewód pokarmowy, natomiast larwy pasożytują w organizmach bezkręgowców i kręgowców. T. nie mają przewodu pokarmowego; na przodzie ciała znajduje się skoleks (główka), który u większości form wyposażony jest w narządy czepne. Szyjka jest strefą twórczą, w której komórki mnożą się i różnicują w człony (od 1 do 4000). Człony leżą jeden za drugim i tworzą strobilę; mogą pozostawać razem przez całe życie osobnika albo końcowe, najstarsze oddzielają się. T. są w zasadzie obojnakami; w dojrzałych członach po zapłodnieniu najsilniej rozwinięta jest macica wypełniona jajami. Powszechnie występują larwy (np. tasiemca uzbrojonego - onkosfera, wągier).

Budowa zewnętrzna tasiemca

Główki tasiemców