Syczoń krzykliwy 

Ta niewielka sowa z rodziny puszczykowatych dzięki swojemu ubarwieniu – szarości połączonej z bielą, bez problemu potrafi wtopić się w korę drzew. Dorosłe osobniki osiągają maksymalnie 25cm długości i ważą nie więcej niż 244 gramy. Przy nastroszeniu wystających z głowy piór, kontur zwierzęcia staje się zdeformowany, a ono samo trudniejsze do rozpoznania. Syczoń krzykliwy prowadzi najczęściej nocny tryb życia. Za dnia ukrywa się chętnie w znalezionych dziuplach, w których staje się niemal całkowicie niewidoczny. 

Pigmejski konik morski
Pigmejski konik morski /123RF/PICSEL 

Pigmejski konik morski 

Rafy koralowe określane są często miejscem niespokojnym i trudnym do życia. Dlatego też większość ich mieszkańców, aby pozostać bezpiecznymi, używa kamuflażu. Przykładem żyjącego tam zwierzęcia znanego ze stosowania wspomnianej techniki obronnej jest pigmejski konik morski. Gatunek ten ze względu na swoją wielkość – długość mniejszą niż 2cm i ciało pokryte okrągłymi wypustkami zwanymi gruzełkami, potrafi idealnie wtopić się w swoje otoczenie. Zwierzę dopasowuje swój kolor do koloru korala. Umiejętność ta spowodowała, że został odkryty przez ludzi dopiero w laboratorium, kiedy jeden z koralowców został zabrany do badania w 1969 roku. 

Lis polarny 

Lis polarny
Lis polarny /123RF/PICSEL

Lis polarny nazywany także piesakiem należy do drapieżnych ssaków z rodziny psowatych. Można spotkać go na obszarach położonych na północ od kręgu polarnego. Śnieżnobiałe futro sprawia, że zwierzę może przyciągnąć uwagę ze względu na swoje piękno. Jednak w jego środowisku naturalnym ubarwienie odgrywa zupełnie inną rolę. Biały płaszcz pomaga lisowi niemalże zniknąć wśród białego śniegu, co umożliwia mu ukrycie przed polującymi na niego orłami, niedźwiedziami polarnymi i wilkami. Dodatkowo futro umożliwia mu przetrwanie w temperaturach do 58 stopni poniżej zera. Co jednak w momencie, gdy pogoda ulega zmianie, a śnieg topnieje? Okazuje się, że wraz ze zmianą pór roku, zmienia się także futro lisa polarnego. Po ustąpieniu zimy zrzuca on swój biały płaszcz. Ubarwienie zwierzęcia staje się wówczas brązowe, co pomóc mu ma wtopić się w skały i rośliny. 

Czytaj dalej na następnej stronie