Efekt Mpemby  

Erasto Mpemba to tanzański uczeń, który w 1963 roku zaobserwował fenomen związany z zależnością pomiędzy temperaturą wody, a szybkością jej zamarzania.  Tym zjawiskiem interesowali się już między innymi  Arystoteles, Kartezjusz i Francis Bacon, jednak to właśnie uczeń szkoły średniej w Afryce zwrócił uwagę nowożytnych naukowców na ten fenomen. Chłopiec zaobserwował, że wbrew logicznym oczekiwaniom,  podgrzana mieszanina do lodów zamarza szybciej, niż schłodzona.  Naukowcy proponowali wiele rozwiązań tego problemu, tłumacząc dziwne zachowanie substancji parowaniem, konwekcją czy przechłodzeniem.  Najnowszym, powszechnie uznawanym uzasadnieniem tego fenomenu jest opracowana w 2013 roku teoria naukowców z Singapuru, zgodnie z którą za to zaskakujące zjawisko odpowiedzialne są wiązania wodorowe. 

Chemia
Źródło: 123RF/Picsel

Ognioodporne DNA 

DNA, czyli kwas deoksyrybonukleinowy jest nośnikiem informacji genetycznej organizmów żywych.  Pełni istotną funkcję w dziedzinach takich jak medycyna, biotechnologia czy kryminalistyka.  Włoscy naukowcy dowiedli, że ten związek chemiczny posiada także inne, zaskakujące zastosowanie. Jako niepalny, biodegradowalny i występujący naturalnie związek, DNA stało się interesującym materiałem na charakteryzującym się dużym zapotrzebowaniem rynku materiałów ognioodpornych.  Badacze z Politecnico di Torino szybko rozpoczęli prace nad powłoką z kwasu deoksyrybonukleinowego. Jako że DNA jest źródłem węgla,  zawiera grupy fosforanowe i charakteryzuje się mechanizmem powłok pęczniejących, zgodnie z oczekiwaniami naukowców, ogranicza skutki aktywności ognia.  Efektem włoskich badaczy jest nowy rodzaj pokrycia dla produktów włókienniczych takich jak bawełna, skutecznie zmniejsza ich palność i zwiększa stabilność termiczną.