Dodaj do listy

Sposoby zarządzania. Metoda ABC

1. Metoda ABC:

Zarządzanie to ciąg działań, następujących po sobie kolejno, które w ostatecznym rozrachunku mają dokonać realizacji określonego zadania przez obiekt, który jest istotą zarządzania. Główne rodzaje działania nazywa się potocznie "funkcjami zarządzania".

Do efektywnego zarządzania w dzisiejszych czasach nie wystarczy już tylko talent, intuicja oraz czerpanie z praktycznych doświadczeń. Potrzebne do tego jest także korzystanie z osiągnięć wiedzy o zarządzaniu.

Ogólnym warunkiem istnienia organizacji jest zasada, że są one użyteczne i potrzebne tylko wtedy, kiedy potrafią sprostać wymaganiom klienta. Rodzi się w związku z tym więcej pytań, niż odpowiedzi. Należy więc ustalić na początku kilka spraw.

Po pierwsze- to, co sprawia, że klient jest usatysfakcjonowany, może istnieć pod dwiema postaciami. Albo jest to rzecz materialna albo niematerialna. Może też posiadać obie cechy jednocześnie. Takie "coś" nazywa się "produktem".

Po drugie- klient może być wewnątrz organizacji lub na zewnątrz. Może też być konsumentem owego produktu, bądź użytkownikiem systemu, w jakim się znajduje.

Najbardziej widocznym, fizycznym wyrazem łączącym marketing i produkcję jest produkt. Nie wystarczy już to, że klient potrzebuje gotowy produkt. Przedsiębiorstwo musi go jeszcze wykonać.

2. Ewolucja Ewolucja ogół zmian, jakie zachodziły w historii organizmów na Ziemi od momentu pojawienia się życia do chwili obecnej. Obejmuje zmiany właściwości organizmów, powstawanie nowych grup taksonomicznych oraz... Czytaj dalej Słownik biologiczny zarządzania w historii:

Na początku wieku XX eksperci traktowali metody zarządzania jak swoje własne narzędzia do analizy i działania w całej strukturze organizacji. Metody partycypacyjne były jeszcze wówczas nieznane. Kiedy pojawiał się jakiś problem, dyrektor wzywał na konsultacje eksperta. Ekspert ten dokonywał analizy w sposób, który jest teraz rozpowszechniony w dziedzinie finansów.

"Przedsiębiorstwo w tym czasie znajdowało się w sytuacji gospodarki produkcji a podejmowanie decyzji było bardzo zhierarchizowane i zcentralizowane. Mit maszyny dominował nad wszystkimi innymi działaniami. Dążenie do zautomatyzowania wszystkiego - maszyn, ludzi i przetwarzania informacji - wydawało się jedyna możliwą drogą nieuniknionego postępu. W konsekwencji organizacja musiała funkcjonować jako ,,megamaszyna", w której człowiek był tylko jednym z kółek mechanizmu." (Alain Chauvet: "Metody zarządzania", Warszawa Warszawa stolica Polski położona w centralnej części Niziny Mazowieckiej nad Wisłą. Liczy 1,6 mln mieszkańców.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
1997)

W latach 60. i 70. ubiegłego wieku nastąpiła radykalna zmiana w postrzeganiu metod zarządzania. Organizacje odkryły, jakie korzyści wynikają z partycypacji i zdecentralizowania w zarządzaniu.

Lata 80. i 90. przyniosły pewne niezadowolenie spowodowane błędnym zastosowaniem metod partycypacyjnych. Jeśli jakaś organizacja oddaliła się od niektórych metod, wynikało to głównie z tego, że stały się one zbyt anachroniczne. Problem wynikał też z manipulacji tymi metodami przez ludzi, którzy uważali, że ich metody najlepiej rozwiążą wszystkie kłopoty, a którzy postrzegali świat w kategoriach gospodarki produkcji. Tak to zamiast megamaszyn pojawiły się megametody.

"Funkcja organizowania polega na przygotowaniu warunków, które pozwolą na realizację wcześniej ustalonych planów. Zasadniczą rolę przy realizacji tej funkcji spełnia istniejąca struktura organizacyjna jako zasadnicze narzędzie zarządzania. Organizacji samego wykonania poświęcono także wiele uwagi. Należy jeszcze dodać, że stosowano płodozmiany, brano pod uwagę rodzaje gleby i w zależności od tego stosowano odpowiedni sposób uprawy." (C. Hauvel: "Techniques analyse des travaux administratifs", Paris Paris W. Szekspir Romeo i Julia, bohater epizodyczny; młody szlachcic, zakochany w Julii; PARYS
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
1972)

W obecnej chwili odstępuje się od stosowania jednej uniwersalnej metody, która rozważa wszelkie aspekty jednej kwestii, a zwraca się w stronę wykorzystywania wielu nieskomplikowanych metod. Jest to możliwe dzięki powstaniu w XX wieku nowoczesnego kapitalizmu oraz światowego rynku.

3. Zarządzanie produkcją.

"Zarządzanie produkcją jest to działalność praktyczna i dziedzina naukowa w ramach teorii organizacji i zarządzania zajmująca się naukowym rozwiązywaniem problemów związanych z realizacją funkcji produkcji. Zarządzenie to obejmuje analizę potrzeb i możliwości, zaopatrzenie i sposoby wytwarzania, czyli cały proces przetwarzania (energii, materii i informacji). Zarządzanie produkcją łączy się ściśle z marketingiem. Związki między działalnością wytwórczą a marketingiem są bardzo silne w każdej firmie i są podstawą jej sukcesu na rynku. Oddzielenie od siebie tych dwóch funkcji lub zmniejszenie ich wzajemnej zależności zwiększa ryzyko porażki i umożliwia urzeczywistnianie misji firmy." (Marek Lisiński, Zbigniew Martyniak: "Analiza wartości organizacji" ,Warszawa 1981)

System produkcyjny jest celowo stworzonym układem osobowym, materialnym, energetycznym i informacyjnym. Wykorzystywany przez człowieka służy do produkcji określonych wyrobów i usług, mających na celu zaspokojenie potrzeb konsumentów.

System ten składa się z pięciu elementów:

  1. wektora wejścia- zalicza się do niego wszystkie czynniki produkcji
  2. wektora wyjścia- w jego skład wchodzą produkty i usługi, a także szkodliwe odpady, które zanieczyszczają środowisko naturalne
  3. procesów przetwarzania wektora wejścia w wektor Wektor nosiciel.
    Czytaj dalej Słownik biologiczny
    wyjścia- inaczej nazywane są one procesami produkcyjnymi
  4. sprzężenia materialnego, energetycznego i informacyjnego, które zachodzi pomiędzy wymienionymi elementami systemu produkcyjnego.

"System produkcyjny to inaczej system techniczny, w którym przepływ materiałów i energii, ich transformacja Transformacja pobieranie przez komórkę bakterii fragmentu materiału genetycznego bezpośrednio z podłoża. W ten sposób komórka uzyskuje nowe cechy. Jest to przykład zmienności rekombinacyjnej Procaryota. Komórka musi... Czytaj dalej Słownik biologiczny oraz procesy regulacyjne są zintegrowane w sposób zapewniający automatyczną i ciągłą realizację zadań produkcyjnych opartą na sterowaniu komputerowym. W takim systemie są zastosowane tzw. środki elastycznej automatyzacji produkcji, tj. urządzenia produkcyjne sterowane komputerowo, charakteryzujące się dużą wielostronnością i łatwością przezbrajania. Wszystkie procesy związane z produkcją i sama produkcja Produkcja zorganizowana działalność ludzi polegająca na wytwarzaniu dóbr materialnych oraz świadcząceniu usług, służąca zaspokojeniu potrzeb.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
(komputerowe planowanie, przygotowanie produkcji, proces obróbki itp.) są zintegrowane w jeden potok Potok mały, naturalny ciek powierzchniowy, przeważnie o dużym spadku i wartkim nurcie. Płynie wąskim korytem. W górach (gdzie przeważa erozja wgłębna), koryto to jest kamieniste lub żwirowe, natomiast na... Czytaj dalej Słownik geograficzny informacji (o wszystkich działach i funkcjach), co nazywa się komputerową integracją procesu wytwarzania." (Zbigniew Martyniak: "Nowoczesne metody zarządzania produkcją", Kraków 1996)

Trzy części tworzą system produkcji, który jest elastyczny:

  1. maszyny- można je przeprogramować tak, aby przestawiły się na potrzebną w danej chwili produkcję
  2. system manipulacji materiałami- przemieszcza on między maszynami części, w zależności od zapotrzebowania na obróbkę i w zależności od możliwości
  3. komputer- steruje on pracą maszyn

Aby stworzyć elastyczny system produkcji, należy wziąć pod uwagę następujące zagadnienia:

  1. elastyczność zastosowania- różnorodność i duża liczba procesów produkcyjnych, które mogą być wykonywane w systemie dzięki jego automatycznemu przeprogramowaniu
  2. elastyczność dostosowania- jest to zdolność do dostosowania do panujących warunków i aktualnych potrzeb. Polega na przezbrojeniu maszyn w krótkim czasie lub przy niewielkich nakładach finansowych
  3. elastyczność planowania- zajmuje się zainstalowanymi mocami produkcyjnymi, wybieraniem procesów produkcji, połączeniem maszyn
  4. elastyczność wykorzystania- zależy od tego, w jaki sposób zorganizowany jest przebieg produkcji i cała logistyka

4. Metoda ABC i zasada Pareto.

Metoda ABC wywodzi się z eksperymentów Vilfredo Pareto. Jest to metoda analizowania zadań i polega na regule 15:65. Mówi ona o tym, że w procesie produkcji usług wystarczy 5-20 % nakładów, aby osiągnąć wynik na poziomie 75-80 %. Tylko 10-30 % czasu poświęconego wysiłkowi intelektualnemu wystarczy, aby uzyskać 60-80 % całkowitego sukcesu w dziedzinie zarządzania. Istotne jest to, aby wszystkie to możliwości wykorzystać na zasadzie priorytetu zadań, a nie według pilności. Znaczy to tyle, że na początku należy wykonać zadania najważniejsza, a potem dopiero najłatwiejsze.

Opisaną wyżej regułę można zastosować przy pracy menedżera, która jest swoistym rodzajem pracy umysłowej. Wynika z tego, że każdy zarządzający może osiągnąć 65 % "zwykłej" wydajności, wykorzystując zaledwie 15 % normalnego czasu pracy. Aby uzyskać taki wynik, kierownik Kierownik T. Borowski Pożegnanie z Marią, bohater drugoplanowy; prowadzi filię firmy budowlanej, produkuje bimber, prowadzi interesy z gettem
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
powinien podzielić swoje obowiązki i zadania na:

  1. zadania A- to takie, których kierownik nie może przekazać nikomu innemu- ani swojemu zastępcy, ani podwładnym. Są to najważniejsze decyzje, których podjęcie są istotne dla całej organizacji. Wymagają one tylko około 5 % czasu, a ich wkład w ostateczny wynik wynosi aż 75 %;
  2. zadania B- są to zadania pilne i zadania specjalne. Można je jednak przekazać do wykonania komuś innemu. Stanowią one około 20 % czasu i około 20 % wartości;
  3. zadania C- są to najczęściej zadania z poprzedniego dnia. Zazwyczaj SA one pilne, ale można ( a nawet powinno się) je przekazać zastępcy lub pracownikom niższego szczebla. Zajmują one aż 75 % czasu, a ich wartość wynosi tylko 5 %.

Kolejnym krokiem, jaki powinien uczynić kierownik, to spisać te zadania, które muszą być wykonane tylko osobiście przez niego, a pozostałe zadania (czyli B i C) przekazać właściwym osobom. Przekazanie ich podwładnym sprawia, że kierownik odciąża się od niepotrzebnych obowiązków, a pracownikom pozwala na większą motywację do wspólnej pracy z menedżerem.

Według tej metody można tak samo przeanalizować również inne kwestie, jak: segmenty rynku, grupy produktów oraz klientów, grupy części bądź surowców, dzięki czemu można się dowiedzieć o stopniu ważności każdego z czynnika.

5. Zasada Pareto:

Nazwą to określa się "zasadę 20- 80". Zgodnie z tą regułą w zbiorowości różnorodnej (niejednorodnej) 20 % czynników tej zbiorowości reprezentuje 80 % nagromadzonej wartości cechy, z powodu której owa zbiorowość jest rozpatrywana i służy jako miernik wyboru. Przykład- w przedsiębiorstwie przemysłowym, które oferuje różnorodny asortyment, 20 % produktów zapewnia 80 % całej wartości sprzedaży.

Inne przykłady:

  1. 20 % operacji podczas produkcji pochłania 80 % kosztów wytwarzania
  2. 20 % posiadanych informacji jest podstawą do podjęcia 80 % decyzji

Oczywiście w rzeczywistości spotyka się dość znaczące odchylenia od zasady Pareto. Najważniejsza jest jednak sama reguła, która mówi, że stosunkowo niewielka liczba elementów danej zbiorowości reprezentuje zasadniczą wielkość kryterium, według którego rozpatrujemy tą zbiorowość.

6. Przykład metody ABC.

Metoda ABC, czyli analiza Pareto, jest usystematyzowanym i zhierarchizowanym podejściem do odróżnienia kwestii "ważnego", ale nielicznego, od "nieważnego", ale licznego. Zobaczymy to najlepiej na niżej przytoczonym przykładzie:

"Rozważmy problem stojący przed kierownikiem administracyjnym w centrali towarzystwa ubezpieczeniowego. Martwi go duża liczba dokumentów zawierających błędy, wymagająca ponownego opracowania. Kierownik zakwalifikował rodzaje błędów do 25 kategorii (oznaczonych A - Z), na przykład pominięcie kodu pocztowego.

Dane zbiera się przez okres reprezentatywny; obejmują one liczbę błędów każdego rodzaju (częstotliwość) i szacowany jednostkowy koszt korekty (tablica nr 1).

Istnieją dwie możliwe metody przeprowadzania analizy: jedna oparta na częstotliwości, druga na koszcie całkowitym. Poniżej opisano metodę analizy opartą na koszcie całkowitym.

W metodzie tej najpierw należy obliczyć całkowity koszt korekty dla każdego rodzaju błędu. Stąd dla rodzaju A całkowity koszt wynosi 398 13. Następnym krokiem jest ułożenie rodzajów błędów według malejącego kosztu, co przedstawiają 3 pierwsze kolumny tablicy nr 2.

Całkowita suma kosztów łącznych wynosi 364 292. Skumulowane koszty łączne oraz skumulowany procent sumy reprezentowanej przez każdy rodzaj Rodzaj jednostka systematyczna - jedna z kategorii w systemie klasyfikacji roślin i zwierząt, wyższa od gatunku, a niższa od rodziny, np. rodzaj szczur obejmuje gatunki: szczur śniady, szczur wędrowny; rodzaj... Czytaj dalej Słownik biologiczny błędu zawierają kolumny 4 i 5 w tablicy nr 2. Pięć rodzajów błędów (E, X, P, U, G) dają łączny koszt 294 704, co stanowi 80,9% tych kosztów całkowitych. Pięć wspomnianych rodzajów błędów stanowi 20% wszystkich 25 rodzajów. Tablica nr 1 przedstawia graficznie zależność skumulowanego procentu kosztu całkowitego od skumulowanego procentu błędów (każdy rodzaj błędu stanowi 4% całości). Dla jasności- rodzaje błędów przedstawiono na wykresie w blokach po 5. Oznacza to, że 5 rodzajów błędów (20%) wpływa na ponad 80% całkowitego kosztu korekty. Są one zaliczone do "ważnych", ale nielicznych, na które należy zwrócić uwagę, aby znacznie obniżyć łączny koszt. Nie oznacza to, że pozostałe 80% rodzajów błędów należy ignorować, lecz że należy tylko ograniczyć zasoby przeznaczone dla nich jako "nieważnych", ale licznych." (Alan P. Muhlemann, John S. Oakland, Keith G.Lockyer: "Zarządzanie-produkcja i usługi")

Tablica nr 1.

Rodzaje błędów, częstotliwość ich występowania oraz jednostkowy koszt korekty.

Rodzaj błędu

Częstotliwość występowania

Jednostkowy koszt korekty

A

398

13

B

256

53

C

673

2

D

45

67

E

364

498

F

297

12

G

10456

2

H

19

112

I

35

25

J

5361

2

K

498

6

L

1286

10

M

23

8

N

50

3

P

702

49

Q

97

3

R

1956

4

S

27

12

T

42

6

U

7684

3

V

196

2

W

78

4

X

501

70

Y

32

3

Z

3523

1

Źródło: Alain Chauvet: "Metody zarządzania", Warszawa 1997, s.560.

Tablica nr 2.

Analiza Pareto według łącznego kosztu:

Pozycja

Rodzaj błędu

Koszt łączny

Skumulowany koszt całkowity

Procent skumulowany

Procent błędów

1

E

181272

181272

49,76

4

2

X

35070

216342

59,39

8

3

P

34398

250740

68,83

12

4

U

23052

273792

75,16

16

5

G

20912

294704

80,9

20

6

B

13568

308272

84,62

24

7

L

12860

321132

88,15

28

8

J

10722

331854

91,1

32

9

R

7824

339678

93,24

36

10

A

5174

344852

344852

40

11

F

3564

348416

95,64

44

12

Z

3523

351939

96,61

48

13

D

3015

354954

97,44

52

14

K

2988

357942

98,26

56

15

H

2128

360070

98,84

60

16

C

1346

361416

99,21

64

17

I

875

362291

99,45

68

18

V

392

362683

99,56

72

19

S

324

363007

99,65

76

20

W

312

363319

99,73

80

21

Q

291

363610

99,81

84

22

T

252

363862

99,88

88

23

M

184

364046

99,93

92

24

N

150

364196

99,97

96

25

Y

96

364292

100

100

Źródło: Alain Chauvet: "Metody zarządzania", Warszawa 1997, s.560

Tablica nr 3.

Analiza Pareto według częstotliwości występowania błędów:

Pozycja

Rodzaj błędu

Częstotliwość występowania

Częstotliwość kumulowania

Procent kumulowania

Procent błędów

1

G

10456

10456

30,22

4

2

U

7684

18140

52,43

8

3

J

5361

23501

67,92

12

4

Z

3523

27024

78,11

16

5

R

1956

28980

83,76

20

6

L

1286

30266

87,48

24

7

P

702

30968

89,51

28

8

C

673

31641

91,45

32

9

X

501

32142

92,9

36

10

K

498

32640

94,34

40

11

A

398

33038

95,49

44

12

E

364

33402

96,54

48

13

F

297

33699

97,4

52

14

B

256

33955

98,14

56

15

V

196

34151

98,71

60

16

Q

97

34248

98,99

64

17

W

78

34326

99,21

68

18

N

50

34376

99,36

72

19

D

45

34421

99,49

76

20

T

42

34463

99,61

80

21

I

35

34498

99,71

84

22

Y

32

34530

99,8

88

23

S

27

34557

99,88

92

24

M

23

34580

99,95

96

25

H

19

34599

100

100

Źródło: Alain Chauvet: "Metody zarządzania", Warszawa 1997, s.560.

Częstotliwość występowania błędów jest ważna, ponieważ odzwierciedla wielkość problemów organizacyjnych, które związane są z poprawianiem dokumentów oraz to, co pracownicy sądzą o jakości swojej pracy.

7. Zastosowanie analizy ABC.

  1. Kontrola nad procesami:

W przedsiębiorstwie realizującym jednocześnie wiele zadań, analiza ABC pokazuje, że kontrola zaledwie kilku zleceń pozwala na kontrolę większości z nich.

  1. Kontrola zużycia środków produkcji:

Analizując roczne wykorzystanie można wykazać, że nastąpiło skupienie wartości w niewielkich ilościach. Przykład: w magazynie znajduje się obecnie 10000 pozycji. Kontrolując 20 % z nich zapewniamy kontrolę wydawania 80 % rocznych kosztów, ponoszonych na materiały. Dzięki temu można posegregować zapasy na te będące pod ścisłą kontrolą, na te kontrolowane z mniejszą dokładnością (około 20- 50 % pozycji) oraz na te, których praktycznie się nie kontroluje (50- 100 %). Zwykle określa się te trzy grupy jako grupa pozycji A, B oraz C. stąd pochodzi termin "analiza ABC", który po raz pierwszy użyty został właśnie przy okazji kontroli zużycia materiałów.

  1. Redukcja różnorodności:

Analizę Pareto można przeprowadzać na dwa sposoby- według dochodów albo biorąc pod uwagę wpływy ze sprzedaży. Po jej zastosowaniu okazuje się, że wszystkie pozycje C nie są istotne przy przyporządkowywaniu według wielkości udziału we wpływach i można je ominąć. Jednak sugestia Sugestia szczególny sposób oddziaływania na odbiorcę tekstu, nie za pomocą treści, ale tworzonych obrazów, klimatu, nastroju dzieła. Sugestia stała się jednym z naczelnych założeń programowych symbolistów, którzy... Czytaj dalej Słownik terminów literackich taka nie do końca jest prawidłowa, ponieważ produkty z tej grupy mogły po prostu nie osiągnąć wystarczającej pozycji na rynku. Wyroby, które przynoszą znaczne dochody mogą jednocześnie mieć mały udział w przychodach, czego analiza ABC nie przyjmuje.

Analiza ABC jest pomocna przy ustalaniu proporcji spornych kwestii. Jest ona tylko narzędziem, które może pomóc przy podejmowaniu jakiejkolwiek decyzji, jednak sama w sobie nie stanowi jedynej wyroczni.

  1. Jakość a sterowanie:

Nierzadko okazuje się, że większa ilość wad i usterek spowodowana jest nielicznymi przyczynami.

  1. Obsługa eksploatacyjna:

Przy awarii maszyn i różnych urządzeń, które spowodowane są przez konkretne przyczyny, bardzo pomocne okazuje się obliczenie czasu, jaki straciło się z tego powodu. Dzięki temu łatwiej jest zaplanować program eksploatacji maszyn.

  1. Nośniki zbędnych kosztów:

Można odnaleźć nośniki zbędnych kosztów, odwracając podejście wykorzystane przy metodzie ABC. W takiej sytuacji w danej zbiorowości poszukuje się składników o najniższym ciężarze gatunkowym, ale które są za to najbardziej liczne. Można wtedy pomyśleć nad redukcją stałych kosztów, które są takie same dla wszystkich elementów danej zbiorowości, w odniesieniu do składników grupy C.

"W pewnym przedsiębiorstwie francuskim kalkulacja wynikowa zleceń produkcyjnych była prowadzona metodą unikalną. Koszt kalkulacji jednego zlecenia wynosił ok. 4,5 F i był niezależny od wartości zlecenia. Tymczasem owa wartość poszczególnych zleceń była bardzo zróżnicowana i wahała się od kilkudziesięciu do dziesiątków tysięcy franków.

Było oczywiste, że koszty kalkulacji zleceń są nieproporcjonalne do wartości zleceń, lecz dopiero zastosowanie metody ABC pozwoliło na pełne rozpoznanie problemu i wysunięcie postulatów usprawniających.

Najpierw dla ogółu zleceń kalkulowanych w ciągu roku usta próbkę reprezentacyjną 86 zleceń. Następnie dokonano losowego boru 86 kart kalkulacyjnych. Z jednej strony 1/3 zleceń reprezentuje około 80% ogólnej wartości zleceń. Z drugiej zaś strony 25% kart kalkulacyjnych, znajdujących się w strefie C, reprezentuje tylko 1,5% wartości kalkulowanej. 1/4 kosztów prac administracyjno-biurowych związanych z kalkulacją zleceń przeznaczana jest na dokładne ustalenie wartości zleceń, które nie stanowią nawet 2% ogólnej wartości zleceń kalkulowanych w przedsiębiorstwie W skrajnych przypadkach koszt kalkulacji przekracza 5% wartości kalkulowanej. Do wszystkich kart strefy C jest on relatywnie zbyt wysoki. W cenie redukcji tych zbędnych kosztów ustalono, że tylko zlecenia o wartości powyżej 500 F będą kalkulowane według metody tradycyjnej. Natomiast dla zleceń o wartości powyżej 500 F opracowana uproszczona metodę kalkulacji, bardziej ekonomiczną." (Jerzy Trzcieniecki: "Metodologiczne aspekty zarządzania-Elementy wiedzy o zarządzaniu w dawnej Polsce", Wrocław 1986)

8. Zastosowanie metody ABC w zarządzaniu produkcją.

Najwcześniej metodę tą wykorzystano przy kontroli zużytych materiałów. Istnieją dwa zastosowania metody ABC w zarządzaniu produkcją:

  1. diagnostyczne
  2. usprawniające
  1. Diagnostyczne zastosowanie metody ABC:
    1. wybór wyrobów do analizy wartości,
    2. wybór operacji w procesach technologicznych do analizy wartości,
    3. wybór typowych stanowisk w zakładzie produkcyjnym.
  1. Usprawniające zastosowanie metody ABC::
  1. racjonalizacja przy rozplanowaniu magazynu części w warsztacie mechanicznym,
  2. usprawnienie kalkulacji wynikowej zleceń produkcyjnych.

9. Krzywa Pareto pokazuje, że w miarę zwiększania się dochodu zmniejszanie się liczby osób jest coraz niższe i maleje proporcjonalnie do dochodu.

Można wyróżnić trzy etapy działania przy metodzie ABC:

  1. etap pierwszy- obserwacja i rejestracja faktów. Można obserwować wszystkie elementy bądź też tylko ich pewną część. Głównym celem pierwszego etapu jest ustalenie wartości danej cechy, która stała się miernikiem składników, przeznaczonych do badania.
  2. etap drugi- polega na uporządkowaniu uzyskanych podczas etapu pierwszego danych. Klasyfikuje się je według kolejności malejącej, jednak nadal wyznaczane są kumulowane liczby elementów oraz kumulowane wartości cechy. Podaje się je w liczbach względnych, przyjmując 100 % za łączną liczbę wszystkich składników oraz maksymalną wartość danej cechy.
  3. etap trzeci, końcowy- na tym etapie dochodzi do wykreślenia układu współrzędnych. Jego osie opisuje się w skali procentowej. Na osi odciętych zaznaczany jest procentowy kumulowany udział liczby elementów, zaś na osi rzędnych- procentowy kumulowany udział wartości cechy. Dla podanych współrzędnych wyznacza się punkty, poprzez które wykreśla się krzywą.

10. Metoda ABC stosowana jest przy badaniu wartości danego przedmiotu. Obowiązującą zasadą jest to, że analizie wartości poddaje się tylko te elementy, które znajdują się w grupie A. Czasami, w wyjątkowych przypadkach, gdy istnieją wszystkie trzy grupy, niektóre elementy ze strefy także poddawane są badaniu. Elementy ze strefy C natomiast nie powinny być przedmiotem żadnych badań.