Dodaj do listy

Święty Franciszek z Asyżu - Życiorys

Urodzony w Asyżu w 1181 lub 1182 roku w rodzinie bogatego kupca - Piotra Bernardone, matką jego była Joanna Joanna M. Musierowicz Kwiat kalafiora, bohaterka epizodyczna; kuzynka Gabrysi, córka cioci Feli, elegancka, wielką wagę przywiązuje do swego wyglądu, ale jest sympatyczna. Niestety, lubi obgadywać znajomych,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum zwana także Pica (Pika). Symboliczne jest miejsce jego narodzenia - według legendy przyszedł na świat w stajni, która znajdowała się na parterze ojcowskiego domu - niczym Ten, za którym radykalnie pójdzie wiele lat później.

W swej młodości był bardzo popularnym wśród rówieśników i towarzyskim chłopcem. Czas swój spędzał na zabawach i hulankach. Był przywódcą wielu rozrywkowych grup.

W wieku - niektórzy podają, że 18 lat, inni, że 21 lat - walczy na wojnie z Perugią. Tam dostaje się do niewoli, w której spędza rok (1202/1203 - 1204). W 1204 roku z powodu ciężkiej choroby zostaje zwolniony z wiezienia i powraca do rodzinnego Asyżu. Podczas tej długiej choroby zaczynają się pojawiać oznaki poważnego kryzysu duchowego, który trapił Franciszka. Zaczął on patrzeć inaczej na świat - wydawał mu się jakby inny i obcy zarazem. Nie był to jednak jeszcze początek przemiany.

W 1205 roku postanowił zrealizować swe chłopięce marzenie - matka Matka B. Schulz Sklepy cynamonowe, bohaterka epizodyczna; jest w opowieści prawie nieobecna. Narrator nie zwraca na nią uwagi, nie dba o nią. Notuje jedynie, że wciąż się czesała lub leżała w salonie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum mu przecież od małego czytała poematy o rycerzach. On więc również - postanowił zdobyć tytuł rycerski chwałę - w tym celu udał się do Apulii. Podróż ta jednak została przerwana w Spoleto - gdzie w czasie snu odezwał się do niego Jezus: "Komu lepiej służyć? Panu, czy jego słudze?"

Zrozumiał wówczas, że goni za pozorną wielkością i co innego jest jego przeznaczeniem. Odmieniony i z przepowiednią, że będzie wielkim księciem, wraca do Asyżu, gdzie spotkanego po drodze trędowatego hojnie obdarza i całuje. Odsunął się od towarzystwa przyjaciół, a czas zaczął spędzać teraz na samotnej modlitwie w grocie. Często też modli się w asyżowskim kościele św. Damiana (San Damiano). Tam pewnego dnia z krzyża nad ołtarzem słyszy głos samego Chrystusa: "Franciszku, idź odbuduj mój kościół". Słowa te potraktował bardzo poważnie. W krótkim czasie zrzeka się całego swego majątku (słynna scena - dobrze przedstawiona w filmie o św. Franciszku) - stoi na placu miasta całkowicie nagi. I zaczyna odbudowywać kościół Chrystusa. Myśląc, że chodzi o budowle - bierze się za naprawę trzech kościołków w okolicy Asyżu - San Damiano, San Pietro Della Spina i Santa Maria Maria A. Malczewski Maria, bohaterka główna i tytułowa; córka Miecznika. Wcześnie straciła matkę, bardzo kocha ojca. Zakochana z wzajemnością w Wacławie, jest wierną i cierpliwą żoną. Bardzo tęskni,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum degli Angeli, zwanego Porcjunkulą.

W tym okresie poruszył swą postawą cały Asyż, jedni byli zachwyceni, a drudzy zgorszeni. Franciszek Franciszek F. Kafka Proces, bohater epizodyczny; STRAŻNICY
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
cały czas czekał na jakieś nowe wskazówki od Pana, co ma dalej robić w życiu, jakie jest jego powołanie. I otrzymał je - zaraz po skończeniu odbudowy ostatniego z kościółków. 24 lutego 1208 roku usłyszał na Mszy św. słowa, które go uderzyły. W Ewangelii była mowa o rozesłaniu apostołów i ich ubóstwie: "Nie bierzcie nic na drogę, ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy, nie miejcie też po dwie suknie" (Łk 9, 3)

Po skończonej Mszy poprosił kapłana, by wytłumaczył mu ten fragment. W jego świetle rozpoznał z ogromną radością swe powołanie i misję.

Zrealizował je bardzo dosłownie - natychmiast zrzuca swój habit eremicki i przywdziewa brązową tunikę - typowy chłopski strój ludzi z Umbrii. Chodząc boso, nawołuje ludzi do pokuty. Od tego czasu "to, co przedtem wydawało się Franciszkowi słodkim i przyjemnym, stało się dla niego nieznośne i gorzkie, a przeciwnie wielka słodycz i radość sprawiały mu rzeczy, które przedtem budziły w nim wstręt i odrazę". Wielu uważało go za wariata, szydzili z niego starsi i młodsi. On znosił to z pokojem i pokorą. Nie stronił już więcej od trędowatych, ale z szacunkiem się nad nimi pochylał. Nie wytykał nikomu grzechów, ale samego siebie uważał za grzesznika, który powinien się poprawić.

Jego przykład daje nadzieję przygnębionym i ulgę strapionym. Głosi posłannictwo Jezusa streszczając je w krótkich franciszkańskich słowach: "Pokój i dobro!"

Miłował przyrodę - słynne są jego kazania do ptaków i rozmowa z groźnym wilkiem, który od spotkania z Franciszkiem nigdy więcej już nie wyrządził krzywdy.

Głosił kazania o pokoju i "czynił pokój wobec tych, którzy nienawidzili pokoju" - jak napisał jego biograf św. Bonawentura.

Swoją postawą zmusza do refleksji wielu ludzi i 16 kwietnia 1208 roku przyłączają się do niego pierwsi naśladowcy - szanowani asyżanie: szlachetnie urodzony i bogaty Bernard z Quintavalle i doktor Doktor A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater epizodyczny; w sc.8 rozmawia z Senatorem o śledztwie. Jest to typowy pochlebca, podlizuje się Nowosilcowowi, przytakuje, zmieniając nawet zdanie. Wygłasza opinię,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum prawa Piotr Piotr M. Hłasko Ósmy dzień tygodnia, bohater drugoplanowy; narzeczony Agnieszki, kocha ją szczerze, przeżywa załamanie, gdy dziewczyna go porzuca
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Catani. Jeszcze w tym samym roku dołącza do nich Idzi z Asyżu (pochodzący z warstwy plebejskiej) i ośmiu następnych towarzyszy.

Miejscem zamieszkania Franciszka Franciszka G. Zapolska Żabusia, bohaterka epizodyczna; niańka, służąca w domu Bartnickich.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
i jego pierwszych jedenastu towarzyszy było Rivotorto. Żyli tam w heroicznym ubóstwie i ogromnym wyrzeczeniu. Utrzymywali się tylko z jałmużny - stad też mówi się o zakonie założonym przez św. Franciszka - zakon żebraczy.

Wśród tych, u których wzbudzał podziw była również inna mieszkanka Asyżu - Klara Klara A. Fredro Śluby panieńskie, bohaterka główna; podopieczna pani Dobrójskiej, rzeczniczka tytułowych "ślubów" wiecznego panieństwa
Wygląd: brak informacji w utworze, młoda, śliczna
...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Ofreduccio - późniejsza św. Klara.

W następnym roku - 1209 dostają ustną zgodę od papieża Innocentego III na zatwierdzenie reguły.

W 1211 r. pierwsi franciszkanie zamieszkali w Porcjunkuli, skąd zaczął się okres działalności apostolskiej. Uzyskana od papieża zgoda na nieskrępowane głoszenie pokuty przez niego i pozostałych braci została z wielką gorliwością wykorzystana. Wyprowadził poza mury klasztorów życie duchowe. Wędrując po miastach i wioskach głosili pokutę i Dobrą Nowinę. Każde kazanie Franciszek poprzedzał pozdrowieniem "Niech Pan obdarzy was pokojem". Jego proste, żarliwe i dociekliwe słowo docierało w głąb ludzkich serc. Ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie niezwykłe, szlachetne,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum przypominali sobie o Stwórcy, Jego przykazaniach, sprawiedliwości i miłosierdziu Boga.

W jego przepowiadaniu daje się odszukać jeden, bardzo charakterystyczny rys - pojawia się to również w jego pismach - to bardzo głęboki szacunek do wszystkich kapłanów, nawet tych ewidentnych grzeszników. Ze względu na godność ich święceń i cześć dla Kościoła - nigdy tego szacunku nie stracił.

Nauczał również szacunku i czci dla każdego człowieka - czy to bogatego, czy biednego, pana lub sługi, dobrego lub złego.

Jego odważne głoszenie, mówienie prawdy bez upiększeń, czy pochlebstw sprawiło, że słuchało go naprawdę wielu - nawet wykształceni i cieszący się sławą słuchali go z bojaźnią.

Każdy stan przybywał by go słuchać - i świeccy, i duchowni, czy zakonnicy.

Kochał każde stworzenie. Bo każde - pochodziło od Boga.

Franciszek w ciągu piętnastu lat (1208 - 1224) przemierzył większą część Włoch.

W niedzielę palmową roku 1211 lub 1212 spotyka się ze św. Klarą i wraz z nią zakłada zakon Klarysek - czyli II Zakon Franciszkański - dla kobiet. Dzieje się to w Porcjunkuli.

Franciszkanie otrzymują również górę La Verna (Alwernia).

W czasie Soboru Laterańskiego IV (1215 rok) Franciszek spotyka założyciela - tak jak i on - zakonu żebraczego - Dominika Dominika Wspólnota Dominiki. Wyspiarskie państwo w Ameryce Środkowej w południowej części archipelagu Małych Antyli. Powierzchnia 751 km2. Liczba ludności 71 tys. (2001 r.). Stolica Roseau. Język urzędowy angielski.... Czytaj dalej Słownik geograficzny Guzmana - twórcę zakonu dominikanów.

Franciszka nie opuszcza też myśl o głoszeniu Jezusa tam, gdzie jeszcze nigdy o Nim nie słyszeli i pragnienie męczeństwa.

Z Porcjunkuli wyrusza więc na wyprawy poza teren Włoch - najpierw w kierunku Syrii w 1212 roku - zostaje zawrócony z drogi z powodu burzy na morzu, a potem do Maroka przez Francję i Hiszpanie, lecz i z tej wyprawy musi zawrócić z powodu choroby.

Misjonarze franciszkańscy jednak w te miejsca przybyli (do Syrii i Palestyny pod przewodnictwem brata Eliasza).

W roku 1219 wyrusza w drogę morską na Bliski Wschód i spotyka się z sułtanem Egiptu, Melek El - Kamelem. Został przez niego bardzo serdecznie przyjęty. I choć Franciszek nie nawrócił sułtana, ani nie zdobył męczeństwa dla siebie, to jednak tym spotkaniem i swoją postawą dał przykład chrześcijaństwu pierwszego pokojowego i jednocześnie apostolskiego spotkania z muzułmanami.

W tym czasie nawiedza także święte miejsca Palestyny.

Wysyła wciąż braci na misje - na wschód i do Afryki.

Po powrocie - w 1221 roku, na prośbę wielu ludzi tworzy przepisy chrześcijańskiego życia dla ludzi świeckich. Dla tych, którzy chcieli żyć według jego nauczania w duchu Ewangelii. Powstaje Trzeci Zakon (Tercjarze) - po pierwszym dla mężczyzn, II - drugim dla kobiet, ten ma być dla ludzi świeckich.

Zrzeka się również przywództwa zakonowi. W 1223 roku Papież Honoriusz III zatwierdza w końcu oficjalnie regułę zakonu.

W Greccio tego samego roku w święta, Franciszek wystawia pierwszą w świecie bożonarodzeniową szopkę. Chce w ten sposób unaocznić ludowi tajemnicę Bożego narodzenia. W czasie tej Mszy posługuje też jako diakon. Warto powiedzieć, iż choć Franciszek miał święcenia diakonatu, to jednak z pokory nigdy nie dążył do świeceń kapłańskich i nigdy ich nie otrzymał.

Po powrocie ze Wschodu podupadł na zdrowiu i przygotowywał się już do śmierci. W tym czasie zaczyna też przeżywać doznania mistyczne. Dążył do jak najściślejszego zjednoczenia z Ukrzyżowanym. W tym też celu - usunął się latem 1224 roku na górę Alwernię. Tam, we wrześniu tegoż roku ukazuje mu się Chrystus pod postacią skrzydlatego i ognistego serafina i odciska na jego ciele stygmaty. Otwarte i krwawiące rany, z cielesnymi gwoźdźmi - o długich i zakrzywionych ostrzach. Miał je na rękach, stopach i z boku.

Z Alwerni powrócił niczym żywy obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie kategorii... Czytaj dalej Słownik terminów literackich ukrzyżowanego Chrystusa.

Męczył się też przez długi czas z bolesną chorobą oczu, której nabawił się na Wschodzie. By się wyleczyć, poddał się bolesnemu zabiegowi przypalania oczu - mówi się, iż to właśnie wtedy powstała zwrotka "Pieśni słonecznej" o ogniu - "Pochwalony bądź, Panie, przez brata naszego, ogień".

Wszystkie te zabiegi nie przyniosły pożądanego efektu - Franciszek zmarł wieczorem 3 października 1226 roku w Porcjunkuli. Umarł, położony na własne życzenie - na gołej ziemi - w wieku około 45 lat.

Nazajutrz rano, w uroczystej procesji lud Asyża przeniósł jego ciało do kościoła św. Jerzego w Asyżu. Jego ciało przebywało tam cztery Cztery Liczba cztery symbolizuje wszechświat materialny, cztery pory roku, cztery strony świata, cztery kwadry księżyca, cztery wiatry, cztery wieki ludzkości, cztery rzeki Hadesu, cztery konie Apokalipsy,... Czytaj dalej Słownik symboli literackich lata, aż przeniesiono je 25 maja 1230 roku na Wzgórze Rajskie do nowej bazyliki św. Franciszka, która powstała dzięki staraniom Brata Eliasza. Jest ona pierwszym miejscem jego kultu.

Jego życie jest wspaniałym przykładem dla wielu ludzi po dzisiejsze nam czasy. I choć po jego śmierci powstały rozłamy wewnątrz zakonu, nie są one na tyle mocne, by mogły przyćmić swego założyciela. Nie brały się one z ludzkiego egoizmu, były one raczej wynikiem chęci wiernego podążania za Franciszkiem. Dlatego to na przestrzeni wieków pojawiły się rozłamy i dziś wśród pierwszego zakonu (męskiego) mamy Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych (OFM Conv), Zakon Braci Mniejszych (OFM) i Zakon Braci Mniejszych Kapucynów (OFM Cap). Czy jednak między nimi są aż tak ogromne różnice - skoro każdy zakon ma za swoją regułę tę, ułożoną przez św. Franciszka? Myślę, że nie bardzo - każdy z nich jest wierny swemu założycielowi.

Jest on tak wspaniałym wzorem do naśladowania, że franciszkanie są chyba najliczniejszym zakonem na świecie (w Polsce na pewno -wszystkich jest aż 10 prowincji franciszkańskich! Żaden zakon tyle nie ma).

Św. Franciszek przedstawiany jest w ikonografii w habicie z kapturem (najczęściej brązowym, choć zdarza się też, że czarnym - franciszkanie konwentualni maja właśnie czarne habity), przepasanym białym sznurem z trzema węzłami, które symbolizują składane przez braci śluby: posłuszeństwa, czystości i ubóstwa. Na wielu wizerunkach trzyma również krucyfiks. A czasem pod jego stopami leży czaszka Czaszka część szkieletu osiowego - szkielet głowy kręgowców składający się z dwóch części o różnym pochodzeniu i różnej funkcji: grzbietowo położonej mózgoczaszki, obejmującej i chroniącej... Czytaj dalej Słownik biologiczny - jako symbol Symbol motyw bądź zespół motywów, pojęć, obrazów, które oprócz znaczenia dosłownego posiadają także znaczenie ukryte - symboliczne. W przeciwieństwie do alegorii, która może być odczytana tylko... Czytaj dalej Słownik terminów literackich umartwienia. Na wielu obrazach jest również przedstawiany w chwili otrzymania stygmatów na górze Alwernia.

W jego otoczeniu możemy też spotkać zwierzęta - jest też patronem ekologów.

Jego wspomnienie Kościół Katolicki obchodzi 4 października. W kościołach franciszkańskich jednak wieczorem 3 października jest odprawiane nabożeństwo "Transitus" (po łacinie - przejście), na pamiątkę jego przejścia z tej ziemi do chwały nieba.

By choć jeszcze trochę bliżej zrozumieć kim był Franciszek i kim był dla niego Stwórca warto zacytować fragment "Pieśni Słonecznej" ułożonej przez św. Franciszka.

"Najwyższy, wszechpotężny dobry panie

Twoja jest sława, chwała i cześć, i wszelkie błogosławieństwo.

Jedynie Tobie, Najwyższy, przystoją

A żaden człowiek nie jest godzien nazywać Ciebie. (…)

Pochwalony bądź, Panie, przez siostrę naszą, matkę ziemię,

Która nas żywi i chowa,

I rodzi różne owoce z barwnymi kwiaty i zioły. (…)

Pochwalony bądź, Panie, przez siostrę naszą, śmierć cielesną,

Której żaden człowiek żywy ujść nie może."