Dodaj do listy

Jerozolima- święte miasto trzech wielkich religii

Jerozolima jest świętym miastem trzech wielkich religii: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.

Początki historii miasta sięgają prawdopodobnie III tysiąclecia p. n. e. W XII wieku p. n. e. na obszary dzisiejszej Palestyny wkroczyły plemiona izraelskie, mimo zdobycia znacznych terenów nie udało im się zdobyć samego miasta. Jerozolima została zdobyta dopiero przez żydowskiego króla Dawida około roku 1000 p. n. e., i od razu została wybrana na siedzibę króla i stolicę jego państwa. Jerozolima stała się najważniejszym ośrodkiem życia religijnego Żydów, a co za tym idzie została także centrum kulturowym, gospodarczym a także siedzibą władz.

W roku 587/586 p. n. e. miasto Miasto intensywnie zabudowany obszar zamieszkiwany przez ludność wykonującą zawody pozarolnicze. Głównymi cechami miasta są:
zwarta zabudowa; duża gęstość zaludnienia; zatrudnienie ludności w...
Czytaj dalej Słownik geograficzny
zostało zdobyte przez władcę Babilończyków Nabuchodonozora II, świątynia została zburzona, znaczna część ludności wzięta w niewolę. Gdy nad Babilonem władze przejął król perski Cyrus II, zezwolono Żydom na powrót do ojczyzny i odbudowę świątyni.

Następne lata świetności miasta to czasy, gdy stało się stolicą państwa Machabeuszy (po 167 p. n. e.), zwłaszcza panowanie Heroda I Wielkiego (I w. p. n. e.), który spowodował rozbudowę Świątyni i całego miasta. W 70 roku miasto zostało kompletnie zburzone przez Rzymian, w 395 roku po podziale cesarstwa, miasto znalazło się pod panowaniem Bizancjum.

W VII wieku miasto zostaje zdobyte przez Arabów i wtedy ma początek muzułmańska historia miasta.

Między XI a XIII wiekiem Jerozolima a wraz z nią cała Ziemia Ziemia trzecia w odległości od Słońca planeta Układu Słonecznego, oddalona od Słońca o ok. 149,6 mln km, piąta co do wielkości. Kształtem zbliżona do elipsoidy obrotowej powstałej w wyniku jej obrotowego ruchu,... Czytaj dalej Słownik geograficzny Święta stała się celem wypraw krzyżowych. W czasie kilku krucjat krzyżowcom udało się dwukrotnie zdobyć Jerozolimę, ostatecznie jednak została ona utracona w 1244 roku.

W 1517 roku Jerozolima została zdobyta przez Turków, których panowanie zakończyło się w 1917 roku, kiedy to tereny Palestyny znalazły się pod mandatem brytyjskim. W 1948 roku powstało niepodległe państwo Izrael, w którego skład wchodziła Jerozolima, od tego czasu datuje się konflikt między Izraelem i jego arabskimi sąsiadami o prawo posiadania miasta.

Jerozolima jest dzisiaj miastem różnorodnym etnicznie i kulturowo. Jest miejscem szczególnym dla przedstawicieli judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Tutaj znajdują się znaczące budowle- symbole obecności tych religii w mieście: żydowska Ściana Płaczu, Grób Chrystusa, muzułmański meczet Al-Aksa.

Świątynia Jerozolimska, święte miejsce wyznawców judaizmu powstała prawdopodobnie w X wieku

Kolejny po królu Dawidzie władca Izraela - Salomon zbudował w Jerozolimie wielką świątynię nazywaną Pierwsza Świątynią, która miała służyć oddawaniu czci Bogu Jahwe. Budowa świątyni miała trwać 7 lat, a wybór dokładnego miejsca lokalizacji świątyni, jak mówią biblijne przekazy, także nie był przypadkowy. Świątynię zbudowano na wzgórzu Moria, co znaczy "święta skała" i miało to być wzgórze, na którym Abraham, w akcie zawierzenia Bogu, ofiarował mu swojego syna Izaaka.

Świątynia miała być także miejscem złożenia największej świętości Izraela - Arki Przymierza. W Arce, czyli bogato zdobionej skrzyni, z postaciami dwu strzegących jej aniołów na górze, miały się znajdować kamienne tablice, które Mojżesz otrzymał od Boga na górze Synaj. Świątynia składała się z kilku wnętrz: przedsionka, pomieszczenia z ołtarzem ofiarnym i Miejsca Najświętszego (tzw. Świętego Świętych), w którym miała się znajdować Arka. Miejsce Najświętsze było oddzielone od świątyni specjalną zasłoną, której nikomu nie wolno było przekraczać- do tego miał prawo tylko arcykapłan w ściśle określone dni w roku, które były wielkim świętem dla całego narodu Izraela. O wielkim znaczeniu religijnym świątyni niech świadczy fakt, iż każdy mężczyzna był zobowiązany raz w roku ja odwiedzać i składać w niej ofiarę.

Po zburzeniu przybytku za czasów najazdu Babilończyków, zbudowano Drugą Świątynię w latach 520- 515 p. n. e., Była to budowla o wiele skromniejsza od pierwszej, Arka przymierza zaginęła i Święte Świętych było teraz pustym pomieszczeniem. Kult świątyni jednak niezmiennie trwał, wierzono, że w pomieszczeniu za zasłona przebywa sam Bóg.

Drugą Świątynię przebudowywano jeszcze kilkakrotnie, największe piętno na jej kształcie odcisnął Herod Wielki, który rozebrał świątynie i wybudował ją na nowo dodając do jej architektury m. in. majestatyczne dziedzińce. W roku 70 n. e. nastąpiło ostateczne zburzenie Świątyni w wyniku powstania żydowskiego krwawo stłumionego przez żołnierzy cesarstwa Rzymskiego. Po świątyni pozostała zaledwie jedna ściana, tzw. mur zachodni, bardziej znany jako Ściana Płaczu. Dla Żydów jest to miejsce święte, otaczane najwyższą czcią i kultem, do którego pielgrzymują nawet z najdalszych zakątków świata.

Także dla chrześcijan Jerozolima to "Ziemia Święta". To miasto, w którym swoje nauki głosił i w którym umarł Jezus Chrystus. Tutaj był entuzjastycznie przyjmowany, gdy wjeżdżał na osiołku do miasta, tutaj został oskarżony o bluźnierstwo, wreszcie tu był sądzony i skazany na śmierć.

Obiekty najbardziej dla chrześcijan uświęcone to miejsce śmierci Chrystusa - Golgota i miejsce gdzie miał znajdować się grób, do którego złożono jego ciało.

Golgota- czyli "miejsce czaszki" to jedno ze wzgórz Jerozolimskich, w czasach Chrystusowych znajdowało się poza miastem i było jednym z tradycyjnych miejsc wykonywania kary śmierci na skazańcach. W zawierusze dziejów wiedza o tym, gdzie dokładnie miała się znajdować Golgota zaginęła.

W prawdopodobnym miejscu grobu Chrystusowego znajduje Bazylika Grobu Pańskiego. Jej początki sięgają IV wieku i są związane z osobą św. Heleny, matki cesarza Kanstantyna. Jak głosi legenda miała ona przybyć do Ziemi Świętej w poszukiwaniu miejsc związanych z życiem Chrystusa, w cudowny sposób udało jej się odnaleźć szczątki Krzyża Świętego. Na miejscu które wskazała cesarz Konstantyn polecił zbudowanie wielkiego sanktuarium. Świątynia została poświęcona w 336 roku. W następnych wiekach kilkakrotnie była niszczona- między innymi w 614 przez Persów, i w 1009 przez fatymidzkiego kalifa Al- Hakima, który rozkazał zniszczyć też sam grób Chrystusa. Dzisiejszy wygląd świątyni jest rezultatem wielu przeróbek i remontów, z zaznaczeniem największego wpływu jaki miała przebudowa dokonana w okresie wypraw krzyżowych w 1099 roku. Centralnym miejscem świątyni jest oczywiście Grób Chrystusa i otaczająca go kaplica. W jej części znajduje się małe pomieszczenie, a na jego środku kamień. To właśnie w miejscu, które on wyznacza miało być złożone ciało Chrystusa. Świątynią opiekują się obecnie duchowni prawosławni i katoliccy, w jej obrębie żyją także wspólnoty mnichów koptyjskich.

Kolejna religia której historia związana jest z Jerozolimą to islam. Obecny na tym terenie najkrócej z trzech wielkich tradycji, bo od VII wieku zdołał odcisnąć trwałe piętno na tym mieście. Sztandarowe budowle muzułmańskiej Jerozolimy to Kopuła na Skale i meczet Al-Aksa. Obie budowle zostały zbudowane w tym samym czasie tj. w latach 660- 691. Obie świątynie zostały zbudowane na pamiątkę nocnej podróży proroka Mahometa do Tronu Bożego, w którą proroka zabrał archanioł Gabriel. Stąd właśnie nazwa Al- Aksa, co oznacza "najdalszy", w domyśle najdalsze miejsce do jakiego został zabrany prorok. Meczet Al-Aksa jest budowlą o charakterze bazyliki rzymskiej, jednocześnie jest to największa świątynia Palestyny jednorazowo mogąca pomieścić 30 tysięcy wiernych. Świątynia na Skale to ogromna złota kopuła zamykająca fragment skały, zbudowana dla upamiętnienia wniebowstąpienia Mahometa. Kopuła Świątyni na Skale kopiowana w meczetach całego muzułmańskiego świata, stała się jednym z jego znaków rozpoznawczych.