Dodaj do listy

Główne religie świata

Religie już w swoich początkach odgrywały ważna rolę jako czynnik w rozwoju cywilizacyjnym świata. Przyjęła rolę społeczną oraz ekonomiczną. Miała ważne miejsce również w kulturze i polityce. Najnowsze wykopaliska archeologiczne pokazują, że pierwsze wierzenia pochodzą z ery neandertalczyków. Na tym polu wiedza o wierzeniach ludzi pierwotnych jest mała. Czwarte tysiąclecie przed naszą erą przynosi ze sobą dzieła, które już są spisane. Z nich dowiadujemy się, że już wtedy religie dobrze się ukształtowały. Na ich rozwój wpływały poszczególne cywilizacje znajdujące się na terenie Bliskiego Wschodu i Egiptu. Objęła swym zasięgiem tereny leżące na obszarach Indusu oraz w Chinach. Na wschodzie rozwijają się religie o skomplikowanym systemie. Głównie w Mezopotamii i Egipcie. Ich cechą charakterystyczną jest bogato rozwinięty panteon bóstw. W tym czasie kształtuje się również wyróżniająca się swoim monoteizmem żydowska religia. Daleki Wschód będzie bardziej obfitował w systemy religijne oparte głównie na założeniach filozoficznych. Często negują one istnienie bóstw. Nieco później ba terenach Bliskiego Wschodu nastąpi przełom religijny zwany niejednokrotnie rewolucja religijną. Początki naszej ery przynoszą ze sobą nową religie, której założycielem jest Jezus z Nazaretu, a jego kontynuatorami uczniowie, których sam wybrał. Uczniowie jego będą starć się rozszerzać poglądy swojego mistrza, w ten sposób narodzi się religia chrześcijańska. Chrześcijaństwo swoimi korzeniami sięga judaizmu oraz obejmuje tereny leżące nad Morzem Śródziemnym. Na terenach Bliskiego Wschodu ukształtował się monoteistyczny islam. Łączy ona dwie tradycje: judaistyczną oraz chrześcijańską. Jej założycielem jest prorok Mahomet. Po pewnym czasie islam Islam religia monoteistyczna założona w VII w. przez proroka Mahometa. Skupia ponad 1 mld wyznawców. Jest wiarą w jedynego Boga Allaha objawiającego się prorokom. Ostatnim i największym z nich był Mahomet.... Czytaj dalej Słownik geograficzny swoim zasięgiem opanował Bliski Wschód, przez co stał się jedną z większych religii świata. Drugą w kolejności po chrześcijaństwie. Rozwój religii monoteistycznych w całej Europie oraz na Bliskim Wschodzie spowodował upadek religii charakteryzujących się niespójnym i politeistycznym systemem. Mimo to pozostawił w nowych religiach znikome ślady. Na dalekim Wschodzie nadal rozwijały się systemy religijne oparte na filozofii. Do nich należy: taoizm, potem szintoizm oraz buddyzm. Największe religie dzisiejszego świata to: chrześcijaństwo, w drugiej kolejności islam, następnie buddyzm, systemy religijne Chin, później hinduizm Hinduizm główna religia Indii, która wykształciła się w początkach naszej ery na bazie wedyzmu i braminizmu. Wyznawany jest też w Pakistanie, Bangladeszu, Birmie i na Cejlonie. Najważniejszymi bóstwami... Czytaj dalej Słownik historyczny wraz z judaizmem. Są takie miejsca na ziemi, gdzie nie ma rozwiniętych systemów, a ludność lokalna rozwija swoje wierzenia. Do nich możemy zaliczyć tereny Ameryki Południowej, wyspy Oceanii, Afrykę Środkową. Obecnie dwa miliardy osób przyznaje się do wyznawania religii chrześcijańskie. W swoim systemie jest ona podzielona na mniejsze wyznania. Wywodzi się ona z judaizmu. Religia ta swoimi korzeniami sięga Bliskiego Wschodu. Jej cechą charakterystyczną jest posiadanie uniwersalnego charakteru, który wpłynął do rozszerzenia się jej na tereny Morza Śródziemnomorskiego. Stopniowo swym zasięgiem objęła Europę rozprzestrzeniając się na pozostałe kontynenty. Pomocne w jej rozpowszechnianiu były odkrycia geograficzne. Religie tą zapoczątkował syn Boga Ojca zrodzony z Maryi Dziewicy, Jezus pochodzący z Nazaretu. W Starym Testamencie był on zapowiadany przez proroków. Mówili, że nadejdzie Mesjasz ( Namaszczony), który będzie ich zbawicielem. Ewangelia podaje, że Maria Jezusa Chrystusa urodziła w Betlejem Judzkim. Okres narodzin Jezusa datuje się 7/5 rok przed naszą erą. Jezus Chrystus po skończeniu trzydziestu lat zaczyna swoją działalność, która początkowo objęła tereny Judei. Jego nauka była rewolucyjna, gdyż oparta na miłosierdziu oraz całkowitym powierzeniu i zaufaniu Bogu. Podkreślała ważność miłości drugiego człowieka, który jest bliźnim. W swoich mowach wyznawał, że jest Synem Boga Żywego, którego przed wiekami obiecywali prorocy. Jednak izraelici nie czekali na takiego zbawiciela. To było sprzeczne z ich oczekiwaniami, gdyż oni wypatrywali Mesjasza, który jako król będzie walczył w ich obronie, dlatego też Jezus dla niektórych elit, a zwłaszcza faryzeuszy stawał się poważnym zagrożeniem. Ewangelie podają, że Jezus często krytykował wysokich urzędników kościelnych za życie w obłudzie oraz niepoprawne rozumienie Pism. Z czasem prowadziło to do wielkiej niechęci niektórych stronnictw w Jerozolimie. A później do wielkie nienawiści, która spowodowała skazanie Jezusa na śmierć. Sanhedryn składający się z najwyższych dostojników kościelnych doprowadził do aresztowania oraz oskarżenia Jezusa za to, że głosił bluźniercze nauki. Konsekwencją tego stało się skazanie go na drogę krzyżową oraz śmierć. W tamtych czasach był to rodzaj śmierci najbardziej hańbiący. Po okrutnej drodze krzyżowej, gdzie został wyśmiany, opluty i biczowany zmarł na krzyżu, spełniając wolę Jego Ojca. Są to fakty historyczne, które są niepodważalne w swej istocie. Jezus jeszcze przed śmiercią zapowiedział, swoje zmartwychwstanie, które symbolizuje zwycięstwo życia. Ewangelie podają, że ciała Jezusa w grobie nie było już w trzecim dniu. Wynika to z relacji kobiet, które szły, aby namaścić ciało Chrystusa wonnymi olejkami. Jezus po swoim zmartwychwstaniu ukazywał się kolejno swoim wyznawcą. Następnie powrócił do swojego Ojca. Wszystkie te wydarzenie były fundamentem do powstania religii chrześcijańskiej. Nazwa chrześcijanie wywodzi się od imienia będącego drugim w kolejności Chrystus, czyli pomazaniec. Nauczanie Jezusa pielęgnowali apostołowie, których Jezus wybrał na swoich uczniów. Pierwszy powołany przez Jezusa to Szymon nazwany później Piotrem. Z kolei święty Paweł był apostołem Jezusa. Jednak nigdy bezpośrednio się z Nim nie spotkał. Był on uczonym faryzeuszem znającym dobrze pisma. W drodze do Damaszku nawrócił się. Jego wcześniejsze imię to Szaweł. Jest znany również z pisania licznych listów umieszczonych w pismach Ewangelii lub inaczej Nowego Testamentu, który jest zbiorem tekstów, które zostały spisane pod natchnieniem Ducha Świętego. Ewangelia to inaczej Dobra Nowina składająca się z czterech ksiąg, które zawierają całe nauczanie oraz działalność Jezusa Chrystusa. Pierwsze trzy Ewangelie nazywane są synoptycznymi ze względu na podobny styl oraz treść. Ostatnia napisana została przez umiłowanego ucznia Jezusa Chrystusa, świętego Jana. Zawarte są w niej liczne symbole. Nowy Testament zawiera również Dzieje Apostolskie, których autorstwo przypisuje się świętemu Łukaszowi, który też napisał Ewangelię, listy świętego Pawła oraz listy powszechne. Nowy Testament obejmuje Apokalipsę świętego Jana, która zawiera dużo tajemniczych wersetów. Obok Nowego Testamentu chrześcijanie wierzą również w Stary Testament, który jest wspólny nam z religią judaistyczną. Chrześcijaństwo wypracowało sobie nową doktrynę, a spory, jakie zaistniały wokół niej stały się przyczyną do powstania podziałów. Chrześcijaństwo przez kilka wieków swym zasięgiem objęło liczne europejskie państwa. Nie uchroniło się jednak przed dostaniem się do niej lokalnych tradycji, często pogańskich. Niezrozumienie słów Jezusa prowadziło niejednokrotnie do ich złej interpretacji. Początek drugiego tysiąclecia przyniósł schizmę, w wyniku, czego kościół podzielił się na rzymskokatolicki związany ściśle z zachodem oraz prawosławny inaczej ortodoksyjny związany ze wschodem. Do tego podziału przyczyniły się występujące rozbieżności kulturowe oraz doktrynalne. Reformacja w XVI wieku doprowadziła do kolejnego rozpadu kościoła tym razem w łonie chrześcijaństwa zachodniego na wiele mniejszych wyznań. Bezpośrednią przyczyną tego rozłamu było wystąpienie Marcina Lutra w Wittenberdze przeciwko sprzedaży odpustom. Reformatorzy nawoływali do odnowy na gruncie moralności w Kościele. Dezaprobata Dezaprobata ujemna ocena czegoś.
Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych
papiestwa oraz wielka nienawiść skierowana przeciwko reformacji doprowadziła powstania kościołów zwanych protestanckimi. W chrześcijaństwie powstały cztery Cztery Liczba cztery symbolizuje wszechświat materialny, cztery pory roku, cztery strony świata, cztery kwadry księżyca, cztery wiatry, cztery wieki ludzkości, cztery rzeki Hadesu, cztery konie Apokalipsy,... Czytaj dalej Słownik symboli literackich odrębne wyznania. Do pierwszego należy kościół rzymskokatolicki ściśle związany z tradycją pochodzenia łacińskiego, następnie kościół prawosławny z tradycją grecką. Kościoły protestanckie są kościołami opartymi na opozycji szczególnie wyznania rzymskokatolickiego. Z kolei kościoły ormiańskie i koptyjskie swoje korzenie mają w początkach chrześcijaństwa, stały się one przyczyną sporów na tle doktrynalnym, które rozgrywały się w kościele. Prowadzone licznych wojen z Turkami doprowadziło do wyparcia z terenów Bliskiego Wschodu religii chrześcijańskiej. Zasadniczym centrum rozwojowym chrześcijaństwa stała się Europa. Odkrycia geograficzne oraz związana z nimi kolonizacja terenów Nowego Świata i Afryki, pozwoliła wejść chrześcijaństwu na te obszary. Chrześcijaństwo dziś liczy ponad dwa tysiące lat i należy do najbardziej rozwiniętych religii na świecie.

Katolicy to najliczniejsza chrześcijańska grupa, która zamieszkuje obecnie Europę. Swoje korzenie ukształtowała w tradycji łacińskiej. Jej charakterystyczną cechą jest hierarchiczność związana jest poniekąd z demokracją ustaloną podczas Soboru Watykańskiego II. Zwierzchnikiem Kościoła jest papież, czyli biskup Rzymu. Wiedzie on prymat w kościele ze względu na sprawowaną przez siebie funkcje namiestnika. Jest on nieomylny. Zostaje wybierany przez konklawe, w skład, którego wchodzą kardynałowie z całego świata. Funkcja papiestwa jest pełniona dożywotnio. Władze kościelne znajdujące się na terenach poszczególnych państw sprawują Episkopaty, składające się z arcybiskupów oraz biskupów danego kraju. Największa liczba katolików występuje w Polsce, na Litwie, Hiszpanii, Irlandii, Włoszech i Belgii. Kraje te mają 75 % ludzi wyznających katolicyzm. Natomiast Polska wraz z Włochami, Hiszpanią oraz Irlandią mają ponad 90 % wyznawców. Mniejszy odsetek katolików występuje w Słowacji, Austrii również na Węgrzech i Chorwacji. Najmniej liczne skupiska katolików, bo tylko 10% występują w Skandynawii. Następne wyznanie znajdujące się w Europie to prawosławie. Swoim zasięgiem obejmuje te kraje, gdzie bizantyjska kultura odgrywała zasadniczą rolę. Wyznanie prawosławne nie posiada takiej jednolitej hierarchii jak kościół rzymskokatolicki. Charakterystyczną cechą tego wyznania jest występowanie, w każdym państwie kościoła autokefalicznego, z natury niezależnego. Jego przedstawicielem jest patriarcha. Za głową kościoła prawosławnego uznaje się patriarchę Konstantynopola, czyli Istambułu. Jest to jednak kwestia bardziej umowna. Pozycja patriarchy nie jest tak ważna i nie ma takiego znaczenia jak funkcja papiestwa w kościele rzymskokatolickim. W kościele prawosławnym ważną rolę odgrywa patriarcha Wszechrusi. Pod swoją pieczą posiada większą ilość wierzących prawosławnych niż obecnego Stambułu. Niekiedy uważany jest on za główna głowę, a także mentora na całym świecie. Największa liczba wyznawców prawosławia obecnie jest w Grecji, także w Bułgarii i Mołdawie. Tutaj wierzących jest powyżej 75 %. Mniejsza ich liczba występuje na Ukrainie oraz Rumunii i w Macedonii. Społeczeństwo w 50 % wyznaje prawosławie w Rosji oraz na Białorusi, także Bośni i Serbii. Mniejsze skupiska ludności prawosławnej spotyka się w Polsce, Litwie i Estonii.

Protestantyzm jest bardzo rozdrobnionym i niespójnym wyznaniem. Składa się z wyznań, których jest kilkadziesiąt. Do największych należy luteranizm, czyli wyznanie ewangelicko - augsburski również kalwinizm oraz anglikanizm. Wspólną cechą łączącą te kościoły jest takie samo podejście do spraw ewangelii. Protestanci odrzucili wiele tradycji powstałych w ciągu wieków. Przede wszystkim nie uznają zwierzchnictwa papieża i praktycznie nie występuje kult związany z obrazami oraz miejscami świętymi. Protestantów dokonali odrzucenia celibatu pośród kleru. Różnice występują także w kwestiach dogmatycznych. Struktura protestanckich kościołów, szczególnie najstarszych, stanowi bliskie pokrewieństwo z kościołem rzymskokatolickim. Największe podobieństwo w swojej strukturze do kościoła katolickiego wykazuje kościół anglikański, posiadający hierarchiczność wynikającą z tego, iż na jego czele występuje monarcha sprawujący władzę. Mniejszą organizacją w systemie hierarchicznym wykazują kościoły stricte luterańskie i kalwińskie. Ograniczeniu ulega tutaj hierarchia wyłącznie do sprawowania funkcji przez biskupów, skupionych, wokół którzy własnych Rad. Wyznania protestanckie z wyjątkiem anglikanizmu uległy mocnemu zdemokratyzowaniu pewnych funkcji. Protestantyzm jest grupą wyznaniowa, gdzie znajdują się setki niejednolitych wyznań. Powstały one dość niedawno cechują się świeżością oraz małymi występującymi w nich społecznościami. Wyznania protestanckie a szczególnie luterańskie występują najliczniej w: Norwegii, w tym również w Finlandii oraz Danii, a także Islandii. Mniejszy ich odsetek można spotkać w: Estonii, Szwecji, Łotwie, i Anglii. Blisko 50% protestantów występuje w takich krajach jak: Niemcy, Holandii i Szwajcaria oraz wyznanie to obejmuje również Węgry. W innych krajach europejskich (oprócz tych, gdzie występuje prawosławie), odsetek wyznających protestantyzm jest nieduże. Kolonizacja, tzw. terytoriów Nowego Świata i Afryki przyczyniła się znacznie do rozszerzenia chrześcijaństwa. Było to zależne od państwa dokonującego procesu kolonizacji, czego pozostałością jest wyznanie występujące tam w obecnie stanie procentowym.

Obszary Ameryki Południowej oraz Środkowej oprócz kubańskiego, zostały przez Hiszpanie wraz z Portugalią skolonizowane, dlatego są to katolickie. Z kolei ludność głębokich puszcz została przy wierzeniach indiańskich. Strefa Ameryki Północnej jest mieszankę stricte religijną oraz kulturową. Historia naznaczona jest tutaj, kolonizacją przez Anglię oraz Francje i Hiszpanię, wpłynęła na wielu występowanie wyznań na tych terenach. Chrześcijanie stanowią największy odsetek z przewagą katolików i protestantów. Demokracja i związana z nią bogata tradycja państwa amerykańskiego spowodowała występowanie na tych terenach kościołów a szczególnie kościołów wyznań protestanckich. Najnowsze badania wskazują, że w Ameryce występuje 50%/ 75%. Wyznanie Katolickie stanowi 30%.

Obszary oceanii mają również skomplikowaną sytuacją. Na wyspach zostały zachowane tradycje wierzeń lokalnych. Nowa Zelandia posiada większą liczbę protestantów, głównie anglikanów. W sąsiadującej Australii występuje 60% ludności katolickiej o korzeniach generalnie irlandzkich, związane jest to z historią tego narodu a zwłaszcza więziennictwa, ponieważ Australia Australia Związek Australijski. Państwo położone na kontynencie australijskim i przybrzeżnych wyspach. Powierzchnia 7 682 300 km2. Liczba ludności 19 338 tys. (2001 r.). Stolica Canberra. Język urzędowy... Czytaj dalej Słownik geograficzny stałą się dla Irlandczyków wyspą, na którą wysyłano więźniów zwłaszcza z wyrokiem politycznym. Jeszcze inna sytuacja występuje na terenach Afryki. Nie ma przewagi żadnych grup wyznaniowych. Sytuacja polityczna, która jest bardzo trudna oraz brak jakiejkolwiek stabilizacji w Afryce ma ogromny wpływ również na struktury wyznań religijnych, które są z reguły chwiejne. Najlepiej chrześcijaństwo nadal rozwija się na terenach leżących w środkowej części Afryki, z większą przewagą ludności wyznającej katolicyzm. Z kolei na terenach południowych przeważa wyznanie protestanckie.

Dużą liczbę stanowią kościoły mające charakter oraz prowadzące działalność misyjną. Jednym z bardziej ustabilizowanych państw jest Republika Południowej Afryki. Tutaj kościół cały czas ulega rozwijaniu bez większych przeszkód. Posiada 70% osób wyznających protestantyzm. W Afryce Środkowej występuje specyficzne zjawisko tzw. afro chrześcijaństwo rozwijające się bardzo dobrze na jeszcze nie do końca schrystianizowanych obszarach. Występuje tutaj pomieszanie różnych wierzeń ludności lokalnej z chrześcijańskimi. Na kontynencie Azjatyckim chrześcijanie są w mniejszości. Najwięcej chrześcijan występuje w Kazachstanie.

Większą ich część stanowią prawosławni. Niewielu chrześcijan, przeważnie katolików obecnie żyje w Chinach. Również koptyjski i ormiański kościół ma też swoje znaczenie. Kościół ormiański występuje w Armenii, zaś kościół koptyjski składa się z niewielkiej liczby wyznawców i jest bardzo rozproszony. Tereny ślady koptów występują w Egipcie i po części w Libanie. Nie jest łatwe do określenia społeczny oraz gospodarczy aspekt życia tych chrześcijan. Wyznania te w trakcie różnych dróg rozwoju kształtowało pośród swoich wyznawców charakterystyczne cechy. Protestanci należą do bardziej pracowitych oraz uczciwszych. Z kolei nie należą do osób bardzo liturgicznych. Nie uznają i są mało tolerancyjni, jeżeli chodzi o patologię. Kraje tych wyznań są zazwyczaj bogatsze oraz lepiej rozwinięte gospodarczo. Kraje, gdzie w większości występują katolicy są znacznie biedniejsze, ale generalnie nacisk kładzie się tutaj podtrzymywanie, a także rozwój tradycji. Wierni krajach katolickich wykazują się większym konserwatyzmem i bardziej cenią sobie liturgię. Rozwija się tu dużo miejsc kultu. Zjawiska tego nie obserwuje się chociażby kościołach protestanckich. Różnice w kościele prawosławnym wobec innych wyznań dotyczą samego rytuału. Ściśle wiąże się on z tradycja, jaka przyszła z Grecji. Co wspaniale pokazuje sztuka sakralna, ale nade wszystko pismo użytkowe w konkretnym narodzie. Niektóre cechy występujące wpośród ludzi, mają swój początek z określonego wyznania, w swej naturze wykazują podobieństwo wobec krajów, gdzie w większości panuje wyznanie katolickie. Chrześcijaństwo początkowo stanowiło religię, która była prześladowaną oraz niezrozumiała. Przełom kilku wieków pokazał jej rozwój i rozprzestrzenianie się. Ma ogromny wpływ na różne cywilizacje oraz może poszczycić się chrześcijańskich się ogólnoświatowym zasięgiem. Symbole, chrześcijańskie oraz tradycja przesiąkła do życia człowieka świeckiego niemalże na każdym skrawku ziemi. Stwarzało jej to warunki powszechności i uniwersalności.

Drugą w kolejności po chrześcijaństwie religią świata jest islam. Nazwa islamu wiąże się ze słowem arabskim mającym znaczyć całkowite poddanie się wobec boga Allacha. Allach dla wyznawców islamu jest Bogiem. Religia ta jest bardzo prosta. Jedna należy do jednych z surowszych religii tego świata. Jej początki wiążą się z arabskimi koczownikami. To wszystko wpłynęło oraz odbiło się w późniejszej doktrynie. Dużą wagę w tej religii przywiązuje się do księżyca. Jej wyznawcy nazywani są muzułmanami i swoją religię uważają za objawioną. Islam jako religie objawił prorok Muhamad ,w Europie określa się go Mahometem. Dużo pozostało zachowanych informacji o jego życiu. Mahomet stanowi bardzo ważną postać w tej religii. Został on wysłany prze Boga jako prorok. Wszystkie nakazy objawione Mahometowi przez Boga zostały zawarte w najważniejszej w Koranie. Koran nie stanowi jedynej wykładni religii islamskiej. Znaczna część doktryn powstawała w różnym czasie. Z nich formułowała się tradycja. Źródła mówiące o Mahomecie nazywane są hadis, stanową one zbiór licznych opowiadań opisujące działalność proroka Mahometa. Przez szereg lat były zapisywane oraz zbierane. Zbiór hadis został uznany jako prawdziwy jedynie wtedy, gdy potwierdzili jego autentyczność świadkowie. Potwierdzenie było ważne, gdy usłyszała je osoba, będąca również naocznym świadkiem czynów proroka Mahometa. Zbiory te zawierają wiele historii, które wymyślane były w związku z celami ściśle politycznymi, dlatego nie należą do opowiadań autentycznych. Opowiadania hadis, były uwiarygodniane przez sporządzanie not biograficznych zeznających świadków. Obecnie występuje w bardzo dobrym stanie ok. trzydzieści tysięcy. Uporządkowane oraz sprawdzone Hadesy stały się podstawą sir, będącym zbiorem zawierającym opowiadania o czynach i działalności Mahometa. Są przybliżeniem życie Mahometa i ukazują go lepiej niż sam Koran stanowiący bardziej dopełnienie tradycji samego siru.

Mahomet urodził się ok. 570 r. Jego rodzina była zubożała i zajmowała się kupiectwem. W dzieciństwie umarł mu ojciec oraz matka. Następnie ożenił się z Hadidżi, to bardzo wpłynęło na jego usamodzielnienie się. Mając czterdzieści lat doznał jednego z pierwszych objawień. Wtedy odczuł szczególne powołanie go przez samego Allacha. Po tym wydarzeniu zaczął gorliwe głosić naukę usłyszaną przez Allacha. Jego uczniami bezpośrednimi stali się członkowie z kręgu rodzinnego. Mieszkańcy miejscowości, w której działał (Mekka) Mahomet zdystansowali się do tego, o czym nauczał. Taki stan rzeczy doprowadził do nękania jego wyznawców. Część wyznawców z powodu prześladowań znalazła schronienie w Etiopii. Mahomet postanowił nadal zostać w Mekce. Jego pocieszeniem stały się wcześniejsze wydarzenia, które przeżyli tacy prorocy, jak: Noe czy Abraham Abraham Biblia, żydowski patriarcha (przywódca rogu), ojciec Izaaka, mąż Sary. Wyprowadził naród izraelski do Kanaan, Ziemi Obiecanej. Później jego rolę przewodnika przejął Mojżesz
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
oraz Mojżesz. Oni też doznawali prześladowań. Islam dużo zaczerpnął detalów z religii judaizmu oraz chrześcijaństwa. Śmierć żony spowodowała osamotnienie proroka Mahometa, który pozostał wraz grupką swoich uczniów w niechętnym mu środowisku. Historia jednak pokazała, że znaleźli się ludzie, którzy zwracali uwagę na Proroka Mahometa. Większość z nich to mieszkańcy miejscowości Jatrib. W 622 r. Mahomet zamieszkał w Jatrib. Tradycja islamu nazwała przeniesienie się Mahometa hidżrą co oznaczało zerwanie lub ucieczkę. Miejscowość Jatrib była dla proroka miastem szczególnym. Inna nazwa tej miejscowości to Medyna. Przeprowadzka była zapoczątkowaniem religii islamu. Mahomet okazał się dobrym przywódcą w sprawach polityczny. Co zaowocowało zjednoczenie rozproszonych plemion mających korzenie arabski. Oprócz tego dokonał on stworzenia takiej społeczności, której oparciem była wieź natury religijnej. Stał się autorytetem w kwestiach religijnej oraz społecznych. 8 VI 632 r. jest dniem śmierci Mahometa. Umarł on w Medynie. Stworzona przez niego społeczność oparta na więzi religijnej stała się podstawą islamu. Postać proroka Mahometa oceniana jest pozytywnie, a jego wizje niekonieczne są nie do przyjęcia. Uzasadnia się je jako stany psychologicznego uniesienia. Z człowieka biednego stał się prorokiem. Nadanie mu atrybutów boskich dokonała tradycja wiele lat później. Oprócz założenia religii islam Mahomet był twórcą nowego państwa, które scalił z zamieszkujących na tych terenach plemion arabskich. Doktryna obecnego islamu zasadza się na świętej księdze, jaką jest Koran. Swoją nazwę wzięła od arabskiego słowa Qur`an, które tłumaczy się jako recytację. Koran spisywał sekretarz proroka Mahometa. Koran stanowi dla wyznawców muzułmańskich źródło objawienia samego Allacha. Wyznawcy islamu, utrzymują, że zawarte są w niej treści pochodzące z ust archanioła Gabriela. To on dyktował prorokowi Mahometowi słowa napisane na tablicy oraz z księgi, która mieści się w niebie. Język księgi Koranu należy do bardzo żywych. Moc jego ujawnia się w: ekspresyjności oraz melodyjności. Jej piękno dostrzec można tylko wtedy, gdy zostanie poddana właściwej recytacji. Tłumaczenia tej świętej księgi, jaką jest Koran żadne słowa nie oddają w pełni tego piękna, które w sobie kryje. Koran ma podobną zawartość objętościową do Nowego Testamentu. Ale pod innymi względami jest zasadniczo różna. Jest ona napisana raczej w formie zawierającą zbiór Psalmów. Oparte są one na wizjach. Koran stanowi dzieło bardzo zwarte pod względem technicznym. Jest on odpowiednio zadbany oraz ułożony. Jego skład to 114 rozdziałów, które noszą nazwę sur. Podział surbył dokonany w zależności od długości w sposób mechaniczny. Dłuższe werset sur występują na samym początku, z kolei te krótsze umiejscowione są na samym końcu. Koran jest religią monoteistyczną, która wyznaje Boga jedynego, posiadającego przymioty: najpotężniejszego oraz wszechmocnego o niezależnego Pana. Prorok Mahomet gra w niej największą rolę, gdyż jest on bożym posłanym prorokiem. Człowiek uznający Allach powinien być mu poddany i słuchać jego woli. Nagrodą niezmiernej posłuszności będzie niebo, w której człowiek dozna wszelkiej rozkoszy. Dobroć wyznawcy Islamu polega na prawidłowym wyznawaniu wiary oraz gorliwej modlitwie, która powinna odbywać się 5 razy w ciągu dnia. Obowiązkowo przy modlitwie głowa musi być zwrócona ku Mekce oraz pogrążona w głębokiej modlitwie składającej się z odpowiednich formułek. Ważnym w Islamie stało się dawanie jałmużny również odpowiednie przeżywanie postu przypadającego na miesiąc ramadan. Wiąże on się z nie możnością jedzenia oraz picia od wschodu słońca do jego zachodu. Każdy muzułmanin przynajmniej raz w swoim życiu powinien nawiedzić Mekkę. Religia islamu oprócz posiadających walorów stanowi też samym prawie. Islam najbardziej rozrastał się swym zasięgiem w średniowieczu. Początkowo uznawano go za sektę wywodzącą się z chrześcijaństwa. Śmierć proroka Mahometa rozpoczęła pojawianie się jego następców, tzw. kalifów, którzy skierowali ekspansje religii islamskiej na cały zachód. Po pewnym czasie swymi wpływami ogarnęli znaczną część terenów, która zamieszkana była przez Arabów. Stamtąd ruszyli na podbój Afryki oraz Europy. To doprowadziło do wojen przede wszystkim z giaurami ( niewierni chrześcijanie). Było to spełnienie zapisu Koranu, który mówi o tzw. świętej wojnie (Dżihad) przeciwko wszystkim niewiernym Allachowi. Wojny zewnętrzne towarzyszyły islamowi przez dłuższy czas. Islam przeżył również wewnętrzny podział, który był efektem konfliktu dotyczącym następstwa i objęcia funkcji po śmierci proroka Mahometa. W wyniku, czego wśród muzułmanów został dokonany podział. Pierwszą grupę w tym podziale stanowią sunnici, którzy uważają Mahometa za przykładny wzór do naśladowania. Cechuje ich również wiara w sannę opartą na tradycji sunnitów. Odrzucająca ona jednak tradycje związane z szyitami. Oprócz tych podziałów, religia ta posiada dużo drobnych grup oraz sekt. Islam nie obronił się przed wpływami poglądów heretyckich. Zasadniczy podział na wyznawców sunnitów oraz szyitów do tej poty jest jednym z największych, a także posiadających duże utwierdzenie w samym islamie. Islam zasadniczo nie poddaje się wpływom nowoczesnej cywilizacji. Jedynym państwem, w którym dokonano ucywilizowania religii islamskiej jest dzisiejsza Turcja. Inne państwa były poddawane różnym procesom i wpływom modernizacyjnym, które nie wpływają znacznie na to wyznanie. Przeprowadzenie najnowszych badań ukazuje, że islam posiada ok. 1,215 miliardów wyznawców. Większość część stanowią sunnici (85%). Wyznawcy muzułmanizmu są bardzo skupieni na zamieszkałych przez nich terenach. Najczęściej ilość samych wiernych sięga blisko 80%. Wyznawcy islamu zamieszkują praktycznie w całości Bliski Wschód, a także północne obszary Afryki oraz wyspy należące do państwa Indonezyjskiego. Większość obszarów tych zajmują wyznawcy nazywani sunnitami. Z kolei Szyici obejmują te strefy, które składają się na obecny Irak. Obok wyznawców sunnitów oraz szyitów religia islamu posiada mniejszości społeczne, do których należą wahhabici. Stanowią oni jeden z najbardziej konserwatywnych odłamów, jakie cechuje islam, bowiem odrzucił on tradycje powstałe o wiele lat później. Jego jedynym fundamentem jest święta księga Koran. Wahhabici zamieszkują tereny należące do północnej Arabii Saudyjskiej. Jedno z największych skupisk tego odłamu można spotkać niedaleko Medyny. Bardzo zwarte społeczności tego wyznania spotyka się też w niewielkich centrach. Praktycznie porozrzucane są w całym dzisiejszym świecie, a najwięcej skupisk umieszczonych jest na kontynencie europejskim. Największa liczba wyznawców islamu obecnie występuje na terenie państwa francuskiego. Tutaj muzułmanie byli przywożeni i ulokowani z kolonii francuskich znajdujących się w Afryce. Wydarzenia te przypadają na lata siedemdziesiąte. Główne i mające znaczenie centra tego wyznania mają swoje siedziby w: Paryżu oraz Marsylii, a także w Londynie i Brukseli. Mające również nie wiele mniejsze znaczenie skupisko wyznania muzułmanów występuje na kontynencie europejskim w obecnej Bośni oraz Hercegowinie. Islamiści stanowią ok. 50% wyznawców. Albania Albania Republika Albanii. Państwo położone w południowo-wschodniej Europie, w południowo-zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego nad Morzem Adriatyckim i Jońskim. Powierzchnia 28 748 km2. Liczba ludności... Czytaj dalej Słownik geograficzny posiada 60% wyznawców Koranu. Jeżeli chodzi o kwestie społeczne oraz ekonomiczne islam klasyfikuje się jako religia znacznie wyraźniejsza niż chrześcijaństwo. Dużą wagę przykłada się do uległości muzułmanina względem Boga Allacha i stanowi ona równocześnie uległość wobec samego państwa. Islam jest wyznaniem, które oprócz swoistych wyznaczników religijnych, odegrał ważną rolę w formowaniu samego państwa arabskiego. Stał się jednym z zasadniczych czynników biorącym udział w tym procesie. Twardość, a co za tym idzie duża ortodoksyjność i tradycyjny styl tej religii doprowadziła do silnego związania się z instytucją, jaką jest państwo. Powodując znaczny konserwatyzm nie pozwala wprowadzić tam ustroju demokratycznego. Stało się to niemożliwością w tych państwach, gdzie religia islamska stanowi 75% wyznawców i znacznie związała się z życiem społecznym. Tutaj religia kieruje samym człowiekiem. Pojęcie świeckości państwa obecnie w tych krajów stało się niemożliwością. Wiąże się to z historią powiązania islamu i jego uczestniczeniem ze strukturami ściśle państwowymi. Uległość względem państwa jest na tyle duża, że utrudnione zostało tam kształtowanie gospodarki opartej na wolnym rynku. Religia ta stanowi lepsze podłoże dla działalności fundamentalistów. Zasłaniając się obowiązkiem dżihadu zdecydowanie bronią miasta należących do świętych islamu przed samymi giaurami. Ogromny fanatyzm tej religii, bardzo łatwo można wdrożyć zwłaszcza w te kręgi kulturowe, które przesiąknięte są fundamentalizmem. Wydarzenia historyczne pokazują nam, że wielokrotnie religia ta jest wykorzystywanie do porachunków swoich przez różnego rodzaju organizacje zajmujące się terrorem. Wyznawca muzułmański to człowiek wykształcony oraz odkrywczy. Muzułmanin są ludźmi wykazującymi się dużą lojalnością względem innego człowieka. Wyznanie islamskie stworzyło ciekawą oraz wartą dla samego siebie poznania kulturę. Znaczną częścią tej kultury stanowi kalendarz Kalendarz wydawnictwo roczne, zawierające wykaz dat, świąt, rocznic, uroczystości oraz różne teksty dodatkowe: porady praktyczne, przepowiednie, utwory literackie, kawały. Stanowi jedną z form literatury... Czytaj dalej Słownik terminów literackich służący wiernemu do mierzenia upływającego czasu, obliczanego na zasadzie występowania miesięcy najbardziej księżycowych. Rok w wyznaniu islamskim ma 354 dni natomiast rok przystępny liczy 355 dni. Lata w obecnych krajach islamskich są liczone na podstawie, tzw. hidżry. Islam ma dużo problemów w związku z fundamentalizmem. Ciągle budzi on światową nieufność z racji kojarzenia go ze zamachami oraz działalnością terrorystów.

Trzecią w kolejności religię, która jest popularna na świecie stanowi buddyzm. Z islamem łączy ją wspólne powoływanie się, które jest skutkiem nauki i wiedzy przekazanej przez człowieka. W buddyzmie powołuje się na naukę, która została objawiona Buddzie. Jest on uważany zgodnie z tradycją za założyciela tej religii. Nie posiada ona żadnego elementu spajającego ani żadnego wypracowanego konkretnego systemu stricte religijnego oraz doktryn. Pomimo tego uważana jest za w miarę jednolitą religię. Wyciska ona swoje osobnicze piętno na sposób, w jaki człowiek żyje i myśli. Ma ogromny wpływ na styl życia, a także religijność dużej ilości ludzi, w tym niejednokrotnie całych narodów zamieszkałych określone państwa. Wyznawcy tej religii mieszkają przez wyspę Cejlon, aż po same Wyspy Japońskie. Buddyzm Buddyzm początki tej religii datuje się na VI w. p.n.e., a jej twórcą jest Budda ("przebudzony, oświecony"). Głosił on, że rzeczywistością nie jest istnienie, lecz ciągłe stawanie się i przemijanie... Czytaj dalej Słownik historyczny w swoim założeniu jest zasadniczo łagodną oraz szlachetną religię, która propaguje pokój na całym świecie. Liczne badania pokazują, że religia buddyjska stanowi w swym konsensie przemyślaną ideologię. Generalnie opartą na przesłankach racjonalizmu, a także znajomości istoty samego człowieka. Buddyzmie posiada dwa główne kierunki myślowe. Pierwszy z nich prowadzi szkoła doktrynalna nazywana hinajana. Z kolei drugi to szkoła mahajana. Pojęcie hinajana w dosłownym tłumaczeniu oznacza mały wóz. Podkreślone zostaje tutaj indywidualność każdego człowieka w zbawieniu, który ma go osiągnąć przez swoje przykładne życie. Ten rodzaj buddyzmu mieści w sobie wiedzę, która potrzebna jest do zbawienia zwykłym ludziom. W swojej istocie wymaga ona od człowieka odosobnienia i ukrycia się przed światem zewnętrznym. Mahajana oznacza wielki wóz, to pojęcie uznaje osiąganie zbawienia przez wiarę oraz czynienie dobra. Przeznaczona jest ona dla o wiele większego spektrum. Obydwie buddyjskie doktryny swoje pochodzenie zawdzięczają nauce oraz działalności Siddhartha Gautama, który należącego do ważnych myślicieli występujących w świecie religiom. Tradycja późniejsza określiła go mianem Budda oznacza przebudzony. Skutkiem jego nauki jest duża wspólnota osób, która w swoim życiu kieruje się przykładem Buddy. Świat dał im miano buddystów. Nie jeden raz istnienie Buddy poddawano w wątpliwość. Przyczynę, tego stanowiły dzieła, które mówiły o Buddzie oraz jego istnieniu. Powstanie tych dzieła te datuje się na 5 lub 6 wieków po działalności Buddy. Pisma, które zostały zebrane przez samych uczniów nauczającego Buddy włożono w jeden kanon buddyjski znany jako Trój koszu. Najlepiej zachował się w indyjskim języku o nazwie pali.

Religia ta swoje korzenia ma w Cejlonie. Zrodziła się ok. I w. przed naszą erą. Teksty wywodzące się z pism dowodzą, że korzenie Buddy sięgają klanu Siakjów wywodzącego się z silnego rodu z tradycjami rycerskimi. W trakcie narodzin Buddy zaczęły dziać się rzeczy bardzo dziwne oraz niezrozumiałe. Matce przepowiedziano, że podczas narodzin Buddy ukaże jej się słoń. Budda od najmłodszych lat był przygotowywany do objęcia władzy. Został wychowany w wielkim przepychu. Również miał nie doznawać cierpień tego świata. Wszystkie czynione zabiegi wychowawcze, nie przyniosły większych skutków, gdyż młodego Buddy nie odciągnięto od trosk doczesnego świata. Budda podjął decyzję potajemnym opuszczeniu miasta oraz rodziny. Aby w pełni móc zostać ascetą. Uczył się u bardzo znanych ascetów. To pozwoliło mu na opanowanie medytacji. Po pewnym czasie opuścił swoich nauczycieli. Jego nauczyciele nie zaspakajali w pełni potrzeb związanych z jego duchem.

Zrezygnował szybko z postu, ponieważ nie przynosił mu oczekiwanego spokoju. Zbytnie przejęcie się sprawami postu doprowadziłoby go niebawem nawet do śmierci. Swoje życie postanowił spędzić na medytacji. Niedaleko Radżagriha, znalazł się pod cieniem drzewa figowego, pod którym medytował oraz czekał na czas przyjścia przebudzenia. Źli bogowie chcieli przeszkodzić mu w przebudzeniu, które i tak przyszło. Jeszcze młody wtedy Siddharta został Buddą i osiągnął stan oświecenia. Swoim życia postanowił spędzić na głoszeniu tej prawdy poprzez nauczanie, które trwało niespełna czterdzieści lat. Budda kończąc swoje nauczanie znika. Pojawia się dopiero przed samą śmiercią mając wtedy osiemdziesiąt lat.

Swoje ostatnie pouczenia przekazuje ludziom tuż prze śmiercią. Odszedł z tego świata pogrążony cały w kontemplacji. Przed swoją śmiercią zdążył założyć zakon nazwany sangha. Nauka Buddy nic nie mówi o kwestiach związanych z Bogiem. Jest to religia, gdzie mówi się dużo o człowieku oraz jego drodze zmierzającej do zbawienia. Budda przemawiał językiem bardzo prostym oraz zrozumiałym. W swoich rozważaniach nie brał pod uwagę tematów związanych z teologią oraz filozofią. Starał się być przewodnikiem, który na niełatwej drodze biegnącej do samego zbawienia pomaga osiągnąć stan nirwany. Polecał przede wszystkim medytację, która prowadzi się do doskonalenia etycznego, z reguły opartego na unikaniu kłamstw i nie oszukiwaniu.

Odrzucał wszystko to, co było związane z rytuałem oraz tradycją indyjską. Tych, którzy pogrążali się w tradycji uważał za głupców. Generalnie stworzył on myśli nowe, które są pozostałościami po sankhji oraz jodze. Buddyzm w swoich założeniach nie ma miejsca dla Boga. Jest raczej odmianą filozofii, która jest bardzo uduchowiona. W swoich założeniach nie ma gotowych odpowiedzi związanych z teologią. Dba zwłaszcza o człowieka oraz stara podać się mu receptę do osiągnięcia zbawienia. Bardzo popularna stałą się ona w Chinach a szczególnie w Tybecie. Buddyzm wiąże się tam z postacią cesarza Ming-tina. Na zachodzie najwięcej wyznawców Buddyzmu można spotkać na samym Cejlonie. Z kolei na wschodzie religia ta obejmuje wyspy należące do Japonii. Tutaj występuje mieszanka religijna buddyzmu wraz z sintoizmem. Buddystów również można spotkać w Indonezji, gdzie coraz większe dla nich zagrożenie stanowią muzułmanie. Buddyzm stanowi religię, ciesząca się popularnością pośród indywidualnych ludzi. Osoby, które poszukują zaspokojenia swojego ducha, bardzo często odnajdują je w Buddyzmie. Największą popularnością cieszy się wśród mieszkańców USA, a także w niektórych państwach leżących na kontynencie europejskim.

Hinduizm jest religią, którą wyznaje786,milionów osób na całym świecie. Hinduizm to religia politeistyczna. Oparta i głoszona na podstawie spisanych legend oraz mitów. Jest to religia, która znakomicie rozwinęła się w aspekcie rytualnym. Tutaj ogromne duży wpływ na nią wywarł kult, a co z tym idzie składanie zwierząt. W religii tej ważny jest podział na kasty oznaczające poszczególne stany. Wpływają one znacznie na uwarunkowania związane ze społeczeństwem oraz gospodarką. Zasadniczo hinduizm stał się religią wyznawców mieszkających zarówno w Indiach jak i Pakistanie. Stanowi ona religię lokalną, w czym jest podobna do judaizmu.

W doktrynie religii judaistycznej, która spisana i umieszczona w Torze inaczej Pięcioksięgu. Ilość ksiąg w Torze zależy od konkretnej grupy wyznającej judaizm. Oparte został o Prawo Mojżeszowe. Najważniejszym stał się dekalog Dekalog 10 przykazań, które według biblijnego przekazu Bóg wręczył Mojżeszowi na górze Synaj w postaci dwóch kamiennych tablic (Księga Wyjścia, rozdział 20). Do dzisiaj przykazania te stanowią podstawę... Czytaj dalej Słownik historyczny czyli dziesięć przykazań, które zostały spisane na specjalnych tablicach. Judaizm Judaizm religia monoteistyczna, oparta na nauce Mojżesza i wyznawana przez naród żydowski. Wyznający judaizm wierzą, że po śmierci czeka ich nagroda lub kara, wierzą w posłannictwo Izraela jako narodu... Czytaj dalej Słownik historyczny w ciągu wieków nie rozrósł się na inne państwa. Pozostał on w obrębie narodu żydowskiego. Uznaje się on wybranym przez Boga. Każdy żyd judaista przed włączeniem go do synagogi przechodzi obrzezanie. Rytuał ten dotyczy tylko mężczyzn. Uchwała podpisana przez ONZ pozwoliła w 1946 r. powrócić wyznawcom religii judaistycznej do Palestyny. Żydzi żyją w diasporach, które rozrzucone są w świecie. W tej chwili niespełna11 mln narodu żydowskiego żyje na innych terenach. O wiele mnie, bo 3,5 mln żydów żyje obecnie w Izraelu. Judaizm jest pokrewny z chrześcijaństwem. Różnice wynikają z powodu tego, że żydzi cały czas czekają na Mesjasza, który jest Zbawicielem oraz królem Izraela. Dużo cech wspólnych obu religii nie korzystnie wpływa na ich wzajemne stosunki. Chrześcijanie wywodzący się z ortodoksyjnych kręgów rzucają oskarżenia na Żydów o zabicie Jezusa. Z kolei Żydzi wysuwają oskarżenia wobec chrześcijan, za obrażanie Boga przez uznanie nieautentycznego Mesjasza. Spory wynikające takiego podejścia są przyczyną zbyt dosłownego przyjęcia treści biblijnych. Nadal stanowią problem nierozwiązany i wpływający źle na oba wyznania.

Chiny pod względem wyznaniowym składają się jeszcze z konfucjanistów, którzy wierzą w wolę Nieba, a poddanie się jej całkowite doprowadzi do trwałego szczęścia oraz pokoju. Występują tu również taoiści. Uważają oni, że człowiek idzie po wytyczonej sobie ścieżce tao. Według nich to prawdziwa droga każdego wierzącego. Religie, które zasadzają się na filozofiach z dalekiego wschodu niosą ze sobą duży potencjał oparty na filozofii. W przeciwieństwie do wyznań występujących w Europie są pozbawione hierarchii i bardziej skierowane na indywidualne życie każdego człowieka

Występują również religie animistyczne, są one oparte na dawnych wierzeniach oraz kultach. Ukształtowały się pośród plemion występujących w Afryce a także Amazonii. Zamieszkują również tereny, gdzie Rosja jest jeszcze słabo ucywilizowana. Obecnie na terenach, gdzie występują religie animistyczne swoją działalność prowadzą misjonarze wyznania chrześcijańskiego. Pomagają ludności tubylczej w uprawianiu ziem. Działalność misjonarska wiąże się tutaj z ciężką uprawianą pracą.

Istnieją i takie społeczności, w których nie dopuszcza się istnienia Boga. Ludzi tych nazywa się agnostykami. Swoje poglądy tłumaczą przez wysuwanie racji, że świat nie posiada dowodów, które potwierdzałyby istnienie Boga i również takich, które by mu zaprzeczały. Pojawienie się dużej ilości ateistów zwłaszcza w Europie Wschodniej jest żniwem jakie zebrał panujący tam przez długie lata system komunistyczny, przykładem takiego państwa mogą być Czechy.