Dodaj do listy

Obraz Rosji i Rosjan, ukazany przez Adama Mickiewicza w utworach literackich. W swojej pracy wykorzystaj cytaty.

W 1830 roku Adam Mickiewicz przebywał we Włoszech. Tam, dowiedział się o powstaniu listopadowym. Próbował dostać się do Królestwa Polskiego, jednak bez powodzenia. Poeta, bardzo przeżył fakt, że nie mógł uczestniczyć w tym zrywie narodowowyzwoleńczym. Napisał III cz. "Dziadów", zwaną "Dziadami drezdeńskimi", ze względu na to, że Mickiewicz, napisał je, w Dreźnie. Utwór ten, zawiera w Ustępie, wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu wersyfikacyjnego... Czytaj dalej Słownik terminów literackich " Do przyjaciół Moskali". Mickiewicz uczynił adresatem tego wiersza Aleksandra Bestużewa. Był to rosyjski prozaik, poeta i krytyk literacki. Na wieść o wybuchu powstania listopadowego , tak napisał do swojej matki: "Byłem niezmiernie zasmucony i oburzony wiadomością o zdradzie warszawskiej. Jaka szkoda, że nie uda mi się wymienić kul (...) z panami dobrodziejami. (...) Krew ich zaleje, ale czy na zawsze? Daj Boże". Mickiewicz wspomina jednak tego rosyjskiego poetę, jak swojego przyjaciela, który również został przez cara zniszczony. Bestużewa, poznał Mickiewicz, kiedy przebywał w Rosji, na przymusowej emigracji.

"Ta ręka, którą do mnie Bestużew wyciągnął,

Wieszcz i żołnierz, ta ręka od pióra i broni

Oderwana, i car ją do taczki zaprzągnął;

Dziś w minach ryje, skuta obok polskiej dłoni".

Wspomina również, Rylejewa, którego traktował, jako człowieka, który walczy po tej samej stronie, co on. Był poetą, oraz jednym z przywódców powstania dekabrystów. Został powieszony w 1826 roku. Dekabryści przeciwstawiali się władzy carskiej, oraz pańszczyźnie chłopów.

" (…) Szlachetna szyja Rylejewa,

Którąm jak bratnią ściskał carskimi wyroki

Wisi do hańbiącego przywiązana drzewa;

Klątwa ludom, co swoje mordują proroki".

Mickiewicz, jest wzburzony tym, że Rosjanie, mordują swoich artystów narodowych. Uważa, że nie maja szacunku, nawet, dla własnych rodaków. Wyraźnie rozróżnia, w tym utworze przyjaciół i wrogów. Zadaje im pytanie, czy również oni, jego pamiętają. Zapewnia, że mają zawsze miejsce, w jego pamięci i sercu. Domyśla się, że niektórzy są zmuszani do współpracy, nagradzani orderami, na których im nie zależy, i nie są z nich dumni.

W III cz. "Dziadów", przedstawia sylwetkę gubernatora Warszawy Mikołaja Nowosilcowa. Pełnił rolę pełnomocnika cesarskiego. Jego cechą charakteru, było to, że przede wszystkim stawiał na pierwszym miejscu, własne interesy i dobro. Starał się jak najbardziej, przypodobać się carowi.

"Ach, gdyby jaki dowód! choćby podejrzenie,

Ślad dowodu, cień śladu, choćby cieniów cienie!

Nieraz już mi o uszy obiła się mowa:

To Czartoryski wyniósł tak Nowosilcowa".

Obaczym teraz, kto z nas będzie mógł się chwalić,

Czy ten, co umiał wynieść, czy ten, co obalić".

Zamykał szkoły, rusyfikował je. Stworzył sieć tajnej policji, która poszukiwała choćby zalążków tajnych organizacji patriotycznych. Przyczynił się do zsyłki wielu Polaków. Wyjeżdżali studenci, gimnazjaliści, dzieci. Stał się najbardziej znienawidzonym człowiekiem w Królestwie. Wpadł na trop licznych towarzystw, założonych przez młodzież. Połączył wiadomości dotyczące działalności młodzieży litewskiej i tej z Królestwa. Wpadł na trop Towarzystwa Filomatów. Następowały aresztowania, przesłuchania połączone z torturami. Polacy przebywali w więzieniach, przez dłuższy okres czasu, bez wiedzy, kiedy zostaną wypuszczeni. Niektórzy, nie wracali tak długo, że rodziny uważały ich, za zaginionych. Mickiewicz, opisuje go min. w scenie VIII "Pan Senator". Nowosilcow, pije kawę z Doktorem, Pelikanem i Bajkowem, omawiając bieżące sprawy w Królestwie. Kiedy, za bardzo natarczywy w swoich prośbach o zapłatę kupiec Kupiec A. Mickiewicz Powrót taty, bohater drugoplanowy; odczuwa radość i szczęście na widok dzieci, które czekają na jego powrót. Widok zbójców sprawia, że jest przerażony, błaga bandytów o darowanie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Kanissyn, przychodzi do gubernatora, ten mści się straszliwie.

"SENATOR

Napisz grzecznie, niechaj czeka.

(zamyśla się)

A propos - ten Kanissyn - trzeba mu wziąć syna

Pod śledztwo. - Oj, to ptaszek!

SEKRETARZ

To mały chłopczyna.

SENATOR

Oni to wszyscy mali, ale patrz w ich serce Serce narząd mięśniowy, którego praca umożliwia krążenie krwi. S. pełni rolę pompy tłoczącej, poruszającej krew w naczyniach krwionośnych.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
-

Najlepiej ogień zgasić, dopóki w iskierce".

W trakcie wizyty pani Rollinson, Nowosilcow udaje, że nie zna historii jej syna, uwięzionego i torturowanego. Kłamie, bez wyrzutów sumienia, chociaż przed chwilą właśnie o nim rozmawiał. Stara się zachować pozory. Mówi kobiecie, że jak tylko dowie się czegoś, na jego temat, zaraz ją powiadomi. Kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. Wedle... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum jest niewidoma i prosi, o spotkanie z synem. Okazuje się, że syn pomimo 300 kijów, żyje. Gubernator, zastanawia się, jak chłopak mógł to przeżyć. Żeby uciszyć rozchodzące się o nim wieści, został wyrzucony, z celi przez okno.

Adam Mickiewicz, opisuje Rosję, widzianą przez więźniów wysyłanych w głąb Rosji. Zamieszcza, te spostrzeżenia w utworze "Droga do Rosji". Ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie niezwykłe, szlachetne,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum SA wywożeni kibitkami. Przedstawia ją, jako kraj pusty, zimny i bezludny. Ludzie, którzy tam żyją, są prości, nie wiedzą, że żyją w takim ucisku i niewoli.

"Spotykam ludzi - z rozrosłymi barki,

Z piersią szeroką, z otyłymi karki;

Jako zwierzęta i drzewa północy

Pełni czerstwości i zdrowia, i mocy.

Lecz twarz każdego jest jak ich kraina,

Pusta, otwarta i dzika równina;

I z ich serc, jako z wulkanów podziemnych,

Jeszcze nie przeszedł ogień aż do twarzy,

Ani się w ustach rozognionych żarzy,

Ani zastyga w czoła zmarszczkach ciemnych".

Adam Mickiewicz, przedstawia Rosjan, w epopei narodowej "Pan Tadeusz". Stworzył w niej postać kapitana Nikity Rykowa, który rozumie dążenia niepodległościowe Polaków. Jego przeciwieństwem jest kapitan Kapitan F. H. Burnett Tajemniczy ogród, bohater zwierzęcy; młody lisek oswojony przez Dicka.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Rykow, który gardzi Polakami, nie rozumie ich.

"Wprawdzie oficer rotny, pan Nikita Ryków,

Moskal, lecz dobry człowiek, dał się udobruchać,

Cóż, kiedy sam majora Płuta musiał słuchać!

Ten major, Polak rodem, z miasteczka Dzierowicz,

Nazywał się (jak słychać) po polsku Płutowicz,

Lecz przechrzcił się; łotr wielki, jak się zwykle dzieje

Z Polakiem, który w carskiej służbie zmoskwicieje.

Płut stał z fajką przed frontem, w boki się podpierał

I gdy mu kłaniano się, nos w górę zadzierał".

Wydaje mu się, że ciągle starają się działać przeciwko carowi.

"Czy ty oszalał, Ryków? to służba cesarska,

A służba nie jest drużba, stary, głupi Ryków!

Czy ty oszalał? ja mam puszczać buntowników!

W takim wojennym czasie! Ha, pany Polaki,

Ja was nauczę buntu! Ha, szlachta łajdaki".

Rosjan, nazywano Moskalami. Było to nazwa potoczna, mająca znaczenie negatywne. Adam Mickiewicz, nie był niechętny wszystkim Rosjanom. Miał wśród nich przyjaciół. Wielu Rosjan, było porządnymi ludźmi i starali się pomóc Polakom. Sami organizowali własne towarzystwa patriotyczne, tak jak np. Dekabryści, którzy walczyli o dobro swojego narodu i przeciwstawiali się rządom cara. Adam Mickiewicz, nie był negatywnie nastawiony do wszystkich Rosjan. Wiedział, że zniewoleni ludzie istnieją zarówno w Rosji, jak i w Polsce. Kiedy przebywał w Rosji, spotykał się z arystokracja Arystokracja B. Prus Lalka, bohater zbiorowy; Prus bardzo celnie przedstawia tą grupę społeczną: "Cała ta ludność, między którą ostrożnie przesuwali się wygalonowani lokaje, damy do towarzystwa, ubogie kuzynki... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum rosyjską. Niektórzy z nich byli ludźmi rozumiejącymi Polaków. W każdym kraju, znajdą się ludzie sprawiedliwi i tacy, którzy będą chcieli wykorzystać sytuację do własnych celów.