Dodaj do listy

Leopold Staff "Curriculum vitae” – interpretacja z uwzględnieniem postawy poety.

Curriculum vitae

Dzieciństwa mego blady, niezaradny kwiat Kwiat skrócony pęd, przekształcony w organ, którego poszczególne części związane są bezpośrednio lub pośrednio z rozmnażaniem płciowym. Występuje u wszystkich roślin nasiennych. K. rozwija się... Czytaj dalej Słownik biologiczny Osłaniały pieszczące, cieplarniane cienie. Nieśmiałe i lękliwe było me spojrzenie I stawiając krok cudzych czepiałem się szat. Młodość ma pierwsze skrzydła swe wysłała w świat, Kiedy nad wiosnę milsze zdały się jesienie. Więc kochałem milczenie, wspomnienie, westchnienie I plotłem chmurom wieńce z swych kwietniowych lat. I kiedym, stary smutku dom zburzywszy w gruzy, Uczynił z siebie jeno wschodom słońca próg, Rozumie mnie me serce Serce narząd mięśniowy, którego praca umożliwia krążenie krwi. S. pełni rolę pompy tłoczącej, poruszającej krew w naczyniach krwionośnych.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
i kochają Muzy.

Utwór Leopolda Staffa "Curriculum vitae" już w swym tytule sugeruje zawartość tematyczną wiersza. Tak popularne dziś słowa "curriculum vitae" wymawiane w skrócie i z angielska "cv" mają we współczesnych czasach inne znaczenie. Określają bowiem życiorys składany do rąk potencjalnego pracodawcy. Tutaj Staff wprawdzie również prezentuje swój życiorys, ale jest to poetyckie "cv".

Wiersz ma budowę sonetu - kunsztownej formy poetyckiej o wielkiej tradycji w dziejach poezji. Wydaje się więc, że już wyborem formy poetyckiej poeta sygnalizuje i swe przywiązanie do tradycji, i tez pragnie się zaliczyć do tych wybitnych poetów - mistrzów sonetu. Pierwsze dwie strofy maja charakter opisowy, dwie następne są refleksją. Rymy są dokładne i mają następujący wzór: abba abba cdc cdc. Jest to więc klasyczna forma sonetu.

Dzieciństwa mego blady, niezaradny kwiat Osłaniały pieszczące, cieplarniane cienie. Nieśmiałe i lękliwe było me spojrzenie I stawiając krok cudzych czepiałem się szat.

Pierwsza strofa jest opisem dzieciństwa. Był to czas niezaradności, dziecięcej zależności od innych, ale i beztroski. Stawiając pierwsze kroki potrzebował pomocy innych. Tak można rozumieć te wersy w sensie dosłownym. Drugie odczytanie wiersza może też zasugerować, iż chodzi o poezję, o pierwsze kroki w sztuce słowa, kiedy to tez poeta musiał się podpierać wzorem innych twórców, uczyć się sztuki pisarskiej na ich twórczości.

Młodość ma pierwsze skrzydła swe wysłała w świat, Kiedy nad wiosnę milsze zdały się jesienie. Więc kochałem milczenie, wspomnienie, westchnienie I plotłem chmurom wieńce z swych kwietniowych lat.

Druga strofa jest charakterystyką młodości, kiedy to próbuje się życia, próbuje się swych pierwszych kroków poza środowiskiem rodzinnym. Wyciąga się skrzydła, co oznacza czas ideałów i marzeń. Czasy młodości poeta przyrównuje do wiosny. Wspomina również poeta jesień życia, czyli starość. Stawały się wtedy cenne wspomnienia.

Dopiero od posągów, od drzew i od trawy, Z którymi żyłem długo wśród dalekich dróg, Nauczyłem się prostej, pogodnej postawy.

Dopiero na stare lata - poeta wspomina o długim swym życiu - nauczył się obserwować przyrodę. Strzelista, prosta budowa posągów, drzew i traw przyniosła poecie refleksje na temat swej własnej postawy. Powinien także iść prosto przez życie, to znaczy wyprostowany i dumny.

I kiedym, stary smutku dom zburzywszy w gruzy, Uczynił z siebie jeno wschodom słońca próg, Rozumie mnie me serce i kochają Muzy.

Kiedy zrozumiał, że smutek nie przynosi korzyści, słońce - symbol Symbol motyw bądź zespół motywów, pojęć, obrazów, które oprócz znaczenia dosłownego posiadają także znaczenie ukryte - symboliczne. W przeciwieństwie do alegorii, która może być odczytana tylko... Czytaj dalej Słownik terminów literackich radości i ciepła zagościło w jego sercu. Także jego poezja skorzystała na tej nowej filozofii, nowej postawie.

W tym wierszu mamy jakby podsumowanie i życia, i twórczości Staffa. Podobne jednak postawy poety, a w zasadzie rozdźwięk pomiędzy nimi odnajdujemy w słynnych wierszach "Deszcz jesienny" i "Kowal". Pierwszy z utworów jest wyrazem dekadenckiego spleenu, postawy findesieclowskiej, nawet forma, zwłaszcza ukształtowanie brzmieniowe potęgują efekt melancholii.

Natomiast wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu wersyfikacyjnego... Czytaj dalej Słownik terminów literackich "Kowal" prezentuje już zupełnie inna postawę poety. Jest to postawa pełna aktywności, witalizmu, znajdująca swe podłoże filozoficzne w myśli Nietzschego. Pojawia się przekonanie i wiara w potęgę człowieka, w jego możliwości kreacyjne. Wiersz ma bardzo pozytywny, wręcz optymistyczny wydźwięk.

Jak widać postawy Staffa ulegały przemianom, poniekąd było to naturalne - wynikało z dorastania pisarza, z dojrzewania. Na zmianę postaw miały tez wpływ ogólne tendencje literackie w sztuce.