Dodaj do listy

Analiza i interpretacja wiersza "But w butonierce" Bruno Jasieńskiego

Bruno Jasieński - jeden z poetów epoki dwudziestolecia międzywojennego, łączył w swojej twórczości cechy zarówno poetyki skamandrytów, jak i nowoczesnych, rewolucyjnych nurtów futurystycznych. Melodyjność, codzienna tematyka połączone z prowokacyjnym zestawieniem słów odnajdujemy w jego debiutanckim tomiku, zatytułowanym "But w butonierce" (1921). W wierszu tytułowym czytamy:

"Zmarnowałem podeszwy w całodziennych spieszeniach,

Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.

Idę młody, genialny, trzymam ręce w kieszeniach,

Stawiam kroki milowe, zamaszyste, jak świat"

Podmiot liryczny wiersza jest niezwykle pewnym siebie, świadomym własnej siły i wartości, snobistycznym wręcz, tożsamym z autorem (o czym świadczy wymienione nazwisko - Jasieński) poetą. Nie liczy się z nikim. Jest bowiem świadomy własnej wyższości:

"Idę młody, genialny, niosę BUT W BUTONIERCE,

Tym, co za mną nie zdążą echopowiem: "Adieu!""

Wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu wersyfikacyjnego... Czytaj dalej Słownik terminów literackich jest dynamiczny, płynny. Występują w nim liczne neologizmy ("mojo", "parkocień"), zrosty słowne (np. "siebiepewny"). Modyfikacja polskiej mowy połączona została również z licznymi wstawkami z innych, obcych języków ("meeting", "eleganckie windhorsty", "poobiedni jour-fixe"). Utwór ten zbudowany jest jednak tradycyjnie. Sześć czterowersowych zwrotek, złożonych z 13- i 14-zgłoskowców, rymowany (rymy typu abab) jest wyjątkiem na tle futurystycznych form wierszy Tytusa Czyżewskiego czy Stanisława Młodożeńca. Już sam tytuł jest prowokacyjny i podkreśla odmienność twórczości Jasieńskiego. Nie można bowiem zmieścić buta w butonierce, a całe wyrażenie powstała na zasadzie zbieżności budowy i brzmienia wyrazu "but" i "butonierka".

Utwór ten, pomimo imitacji tradycyjnej formy, pełen jest prowokacyjnych wyrazów, zabaw słownych i fascynacji ruchem, techniką i siłą, która niesie podmiot liryczny "motorycznie" naprzód. Bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
wiersza, stylizowany na dandysa i snoba jest na tyle arogancki, pewny wartości swojego talentu i własnej doskonałości, że pozwala sobie na kpiny z poezji artystów starszego pokolenia: Kazimierza Przerwy Tetmajera i Leopolda Staffa. Poeta nie podaje jednak przyczyn krytyki poezji młodopolskich autorów. Zapowiada jedynie nastanie nowych czasów. Nadchodzi bowiem futurystyczna epoka Epoka okres stanowiący jeden z etapów dziejowych, w chronologii początek ery. W języku greckim słowo to oznacza punkt rozpoczynający rachunek lat. Obecnie termin ten ma kilka znaczeń. W historii oznacza... Czytaj dalej Słownik historyczny nowoczesności, rezygnacji z jakichkolwiek reguł, dla której symbolem piękna jest "auto w białych kłębach benzyny".