Dodaj do listy

„Reduta Ordona” Adama Mickiewicza – charakterystyka utworu

"Redutę Ordona" Adama Mickiewicza zalicza się do jednego z najważniejszych utworów polskiego romantyzmu. Napisany został przez poetę po upadku powstania listopadowego. Inspiracją do jego napisania była opowieść adiutanta Stefana Garczyńskiego, który brał udział w obronie w obronie jednego z fortów znajdujących się na warszawskiej Woli. Dowódcą oddziałów, które broniły tego fortu był Julian Julian G. Zapolska Żabusia, bohater epizodyczny; narzeczony Marii, kochanek Żabusi.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Konstanty Ordon. Grupa wojska będąca jedynym oddziałem, który bronił tego przyczółku była bardzo nieliczna, a przewaga wojsk rosyjskich była miażdżąca. Po bohaterskiej obronie fortu, kiedy żołnierze nie mogli już dłużej powstrzymywać naporu Rosjan, dowódca postanowił wysadzić fort, by tym samym zniszczyć oddział nieprzyjaciela. Wielu żołnierzy zginęło wtedy, ale dowódca przeżył i później działał na emigracji. Mickiewicz w swym wierszu jednak uśmiercił Ordona, by tym samym oddać hołd tym, którzy polegli w bohaterskiej walce.

"Reduta Ordona" jest poematem o charakterze opisowo-refleksyjnym. Płaszczyzna opisywanych wydarzeń często przecinana jest przez partie wyznania poetyckiego i refleksji. Są to subiektywne odczucia narratora tej poetyckiej historii - adiutanta, który jest świadkiem wydarzeń i sam w nich uczestniczy.

Na początku wiersza przedstawiony jest nam opis wojsk i oddziałów rosyjskich, które przygotowują się do natarcia na fort. W odczuciu opowiadającego siła przeciwników jest bardzo duża i dominująca. Oni są gorzej uzbrojeni, nie mają tyle broni i wojska, by utrzymać ten przyczółek oporu. Kiedy wrogie wojsko przystępuje do ataku jest to najgorszy moment dla tego, który relacjonuje nam wydarzenia. Czuje, że to już koniec, że nie uda im się powstrzymać natarcia. Wtedy Ordon podejmuje decyzję o wysadzeniu fortu - poświęcą swe życie, ale nie oddadzą się w ręce wroga.

Utwór ten jest obrazem wielkiego patriotyzmu i chęci walki tych, dla których ojczyzna stała się największą wartością. Ich patriotyzm był tak wielki, że nie bali się oddać swego życia za wolną Polskę. "Reduta Ordona" Adama Mickiewicza jest literackim pomnikiem wystawionym właśnie tym bohaterom z warszawskiego fortu.