Dodaj do listy

Analiza wiersza Krzysztofa Kamila Baczyńskiego "Z głową na karabinie"

Poezje Krzysztofa Kamila Kamila Dzieje Tristana i Izoldy, bohaterka epizodyczna; służebna Izoldy, prawie tak piękna jak jej pani
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Baczyńskiego wywierają duże wrażenie zwłaszcza wtedy, gdy uświadomimy sobie, że ich autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest prawdopodobnie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum zginął w bardzo młodym wieku. Zdecydował się na udział w powstaniu warszawskim, chociaż wiedział, co się z tym wiąże.

Ten poeta- żołnierz wiele miejsca w swej twórczości poświęcił tematyce wojennej. Pokazywał obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie kategorii... Czytaj dalej Słownik terminów literackich tamtych tragicznych dni. Najbardziej przejmujący jest jednak tekst Tekst każda wypowiedź, utrwalona na piśmie, ale także ustna, stanowiąca skończoną i zamkniętą, z punktu widzenia treści, całość. Różne rodzaje tekstów bada lingwistyka i poetyka, dążąc do... Czytaj dalej Słownik terminów literackich "Z głową na karabinie", który powstał na kilka miesięcy przed tragiczną śmiercią Baczyńskiego. Jest to przykład liryki autorefleksyjnej, gdzie podmiot liryczny bezpośrednio formuje swe opinie. Przedstawiona sytuacja w dużym stopniu opiera się na motywie kontrastu. Bohaterowi towarzyszy obraz spokojnego dzieciństwa, który jest w opozycji do otaczającego świata wojny. W obliczu szybkiej zmiany rzeczywistości trzeba porzucić marzeniami, zapomnieć o osobistym szczęściu i zaangażować się w walkę zbrojną. Taka jest konieczność. Jednak dokonany wybór nie daje zadowolenia i pojawia się nawet poczucie niezawinionej krzywdy.

W wierszu pojawia się symboliczny motyw kręgu, który coraz mocniej się zaciska. Jednostka nie może się z tego wyzwolić. Narasta nastrój grozy z powodu zbliżającego się zła. Nadciąga nieodwołalnie śmierć. Coraz wyraźniejsze są też zapowiedzi katastrofy. Wszystko to zostało przedstawione przy wykorzystaniu całego bogactwa poetyckich obrazów. Artyzm wiersza wynika między innymi ze spiętrzenia przenośni i wprowadzenia oryginalnych porównań.