Dodaj do listy

Opis obrazu „Trumna chłopska” Aleksandra Gierymskiego

Aleksander Gierymski był jednym z najwybitniejszych malarzy polskich XIX wieku. Tworzył głównie w nurcie naturalizmu. Do najbardziej znanych jego obrazów zaliczana jest m.in. "Trumna chłopska", namalowana w latach 1894 - 1895. Obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie kategorii... Czytaj dalej Słownik terminów literackich ten jest niezwykle przejmujący i bardzo smutny w swojej wymowie.

Na pierwszym planie widzimy dwie zadumane osoby siedzące na ławce znajdującej się przed domem. Najprawdopodobniej pochodzą one ze stanu chłopskiego, o czym świadczy ich ubiór i brak butów (no i oczywiście tytuł obrazu). Mężczyzna ubrany jest w biały kaftan i ciemniejsze, wytarte na kolanach spodnie. Kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. Wedle... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum zaś nosi długą niebieską spódnicę i okryta jest czerwoną, kraciastą chustą. Oboje siedzą zamyśleni. Niedaleko nich (po lewej stronie kobiety) stoi oparta o dom mała trumienka. Charakterystyczny i niezwykle przejmujący jest jej kanciasty kształt, chłodny kolor (niebieski), duży biały krzyż namalowany na wieku i niewielkie rozmiary. Można się szybko domyślić, że przygotowana jest ona dla dziecka, co jeszcze bardziej przeraża odbiorcę. Świadczy ona o wielkiej tragedii, jaka musiała rozegrać się w tym domu. Być może postacie siedzące obok trumny są rodzicami zmarłego dziecka. Mężczyzna opiera się o ścianę drewnianego domu. Charakterystyczne są jego gęste, czarne włosy. Pali fajkę, przytrzymując ją sobie prawą ręką. Spogląda przed siebie, ale wzrok ma nieobecny. Całkowicie oddał się rozmyślaniom. Jest wyraźnie skupiony i spokojny. Być może odpoczywa po ciężkim, pracowitym dniu lub pogrążył się w żałobie wywołanej zaistniałym wydarzeniem. Kobieta z kolei siedzi pochylona do przodu, wspiera się na łokciach. Patrzy w tym samym kierunku, co mężczyzna. Obserwując jej twarz, można zauważyć ogromne zmęczenie czy nawet wyczerpanie wieloletnią i męczącą pracą. Świadczą o tym chociażby liczne zmarszczki i zniszczona cera. Życie nie obchodziło się z nimi łaskawie. Ciężko ich doświadczyło i zmusiło do ciężkiej harówki, aby zapewnić sobie jako taki byt. Paradoksalnie śmierć kogoś bliskiego dała im chwilę wytchnienia, oderwała od codziennych robót, ale jednocześnie zmusiła do zadumy. Widać też wyraźnie, że kobieta jest załamana. Świadczą o tym swobodnie spuszczone dłonie, jakby jej było wszystko jedno, co się dalej stanie. Przed siedzącymi postaciami leży na ziemi skulony pies. Prawdopodobnie śpi. Kolor jego sierści (rudy) doskonale współgra z otoczeniem i kolorem ziemi, nadając całemu obrazowi ciepły koloryt, który znacząco kontrastuje z niebieską trumną i powoduje, że jeszcze bardziej przykuwa ona uwagę odbiorcy.

Ten smutny obraz bardzo dużo mówi o życiu chłopów w dziewiętnastowiecznej Polsce. Zmęczeni, zapracowani, ciągle doświadczani przed los, starają się jakoś żyć mimo złych warunków. Śmierć dziecka jest chyba najgorszą rzeczą, jaka może się przytrafić rodzicom. Wraz z odejściem pociechy, odchodzą również nadzieje. Lepiej chyba nie można było tego oddać, aniżeli zrobił to Aleksander Aleksander Homer Iliada, bohater drugoplanowy; Parys
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Gierymski na tym obrazie.