Dodaj do listy

Kim jest dla Ciebie Jan Paweł II?

Do niedawna papieże - zwierzchnicy najważniejszej religii Europy i jednej z najważniejszych na świecie - żyli w samotności, w zamkniętym państewku Watykan, z dala od zewnętrznego świata i "trzody" swoich wiernych. Nie było możliwym do wyobrażenia, że papież może chodzić na spacery, widywać się ze zwykłymi ludźmi, czy choćby opowiadać dowcipy. O każdym kroku papieża decydowała Kuria Kuria Okręg lub kategoria wyborców dzielonych według różnych cenzusów, najczęściej majątkowych. W Kościele katolickim kolegialna instytucja, której zadaniem jest pomoc biskupowi w zarządzaniu diecezją,... Czytaj dalej Słownik historyczny Rzymska. Co wypada, a co nie, określała tradycja. Wielu duchownych obawiało się, że odstąpienie od wymagań i reguł zmniejszą powagę i szacunek, jakimi powinna szczycić się Stolica Stolica miasto stołeczne. Miasto, w którym znajduje się siedziba parlamentu, rządu i rezydencja głowy państwa, spełniające funkcje zapewniania sprawnej kontroli nad krajem. W niektórych państwach funkcje... Czytaj dalej Słownik geograficzny Piotrowa. Aż w końcu nadszedł papież - Polak. Papież - człowiek Jan Paweł II. Przybył "z dalekiego kraju" i pokazał, że świętość i autorytet wynika z człowieczeństwa, a nie z rytuałów i tradycji. Jest człowiekiem, który przemienił Kościół. Ale kim jest dla mnie?

Dla dzisiejszych przedszkolaków, uczniów i studentów papież TO Jan Paweł II. Zawsze był, innej możliwości nie znamy. Sądzę, że i dla starszych, pamiętających innych Namiestników św. Piotra, zawsze będzie Naszym Papieżem. To jego się słuchało, jego oglądało, gdy odwiedzał ojczyznę. Wszystkie decyzje polityczne, społeczne i moralne Polacy podejmowali ze świadomością, że on je oceni. Wspaniale było być katolikiem, przyjacielem i uczniem Jego - Chrystusa i jego - Jana Pawła II.

W najbardziej skostniałą organizację świata tchnął świeży powiew i nowe życie. Zrobił to dzięki temu, że nie zgodził się podporządkować tysiącletnim zakazom i nakazom swego stylu życia, przynajmniej w całości. Postawa Karola Wojtyły, jeszcze jako kardynała, biskupa, wcześniej księdza, zaskarbiła mu niesłabnącą miłość i szacunek wiernych. Dla Jana Pawła II ważniejsze było, iż stał się biskupem Rzymu, a nie funkcja zwierzchnika Kościoła. Zawsze wolał być duszpasterzem niż administratorem. Był papieżem, który zburzył mur oddzielający Watykan Watykan Państwo Watykańskie, Stolica Apostolska. Państwo kościelne położone w zachodniej części Rzymu. Siedziba Papieża, instytucji i urzędów Kościoła rzymskokatolickiego. Powierzchnia 0,44 km2. Najmniejsze... Czytaj dalej Słownik geograficzny od reszty świata i pozwolił, żeby nauka wiary rozprzestrzeniała się do woli. Zamiast w biurze, pracował na świecie. Podróże - to właśnie najbardziej różniło Jana Pawła II od poprzedników. Niósł Dobrą Nowinę do każdego zakątka Ziemi, przemawiał do ludzi w ich ojczystych językach i mówił im o ich problemach. Do końca pozostał jednak skromnym sługą Boga i wiernych. Prawdziwym posłańcem Ewangelii - Dobrej Nowiny.

Na popularność Ojca Świętego wśród ludzi młodych wpłynęło także to, że posiadał wiele cech gwiazdora. Charyzmatyczny, doświadczony aktor, znakomity mówca i człowiek z poczuciem humoru. Był dobry i otwarty. Jan Paweł II doskonale orientował się w życiu i świecie młodzieży. Oglądał pokazy break dance'u i kibicował piłkarzom, pojawiał się na koncertach rockowych i ubierał szaty tworzone przez nowoczesnych projektantów. Sam nagrał płytę, która stała się bardzo popularna, napisał kilka utworów literackich. Pracował ciężko, ale znajdował czas, aby pochodzić po górach. Powiedział kiedyś: "Jestem stary i przygnieciony ciężarem lat, ale serce Serce narząd mięśniowy, którego praca umożliwia krążenie krwi. S. pełni rolę pompy tłoczącej, poruszającej krew w naczyniach krwionośnych.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
mam młode i bije ono razem z wami, młodymi". Kochał młodzież i potrafił znaleźć z nią wspólny język.

Uważam Jana Pawła II za największy autorytet naszych czasów. Był człowiekiem o wyrazistym charakterze i ciekawej osobowości. Jak nikt inny potrafił mówić do ludzi, nie "przemawiać", ale właśnie "mówić". Wspominał dawnych znajomych i nie zerwał kontaktu z nikim, nawet ludźmi innego wyznania lub poglądów. Pomimo tego, że objął najdostojniejszy urząd świata, pozostał człowiekiem. Można wzorować się na człowieku, ale nie na urzędzie.