Dodaj do listy

Krótkie streszczenie „Pana Tadeusza”

"Pan Tadeusz" pisana były w szczególnym momencie dziejowym: po upadku powstania listopadowego (1831). Epopeja ukazała się drukiem w Paryżu w 1834 roku. Pełny jej tytuł brzmi: "Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie. Historia szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem". Utwór kończy epilog, rozpoczynający się słowami: "O tem, że dumać na paryskim bruku..."

Napisany ku "pokrzepieniu serc" utwór ocala wspomnienie "kraju lat dziecinnych", ale i prawdę o trudnym targanych wyrzutami sumienia polskich emigrantów na "paryskim bruku".

Miejscem akcji epopei jest Litwa, czas to pamiętne lata 1811-1812 (przemarsz wojsk napoleońskich). odzyskanie. Wydarzenia rozgrywają się w litewskim Soplicowie, trwają pięć letnich dni roku 1811 i jeden dzień roku 1812.

Tytuły kolejnych ksiąg określają jednocześnie opisane w nich najważniejsze zdarzenia:

Księga I - "Gospodarstwo". Najważniejsze jej wydarzenia, to: wakacyjny powrót tytułowego bohatera, studenta Tadeusza na wieś i powitalna uczta (kolacja) na jego cześć w domu Soplicy. Bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
spotyka również Zosię i rozmawia z Telimeną, a Rejent i Asesor Asesor A. Mickiewicz Pan Tadeusz, bohater trzecioplanowy; z pewnością znajomy Sędziego, naczelnik policji powiatowej. Dzięki sprytowi pozostawał na tym stanowisku mimo zmiany władz. Zapalony myśliwy, właściciel... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum rozpoczynają przy kolacji spór o Kusego i Sokoła.

Księga II - "Zamek". Rozpoczyna się opisem nieudanego polowanie na zająca ("Polowanie z chartami na upatrzonego"), ale jej najważniejszą częścią jest opowieść Gerwazego- "ostatniego z dworzan", w której zdradza Hrabiemu historię zamku jej właściciela Stolnika, "ostatniego z Horeszków". Księga kończy się decyzja o wspólnym grzybobraniu soplicowkisch mieszkańców i gości.

Księga III. - "Umizgi". Opisuje ona zbieranie grzybów, Telimena Telimena A. Mickiewicz Pan Tadeusz, bohaterka drugoplanowa; daleka krewna Tadeusza i przyjaciółka Sędziego; opiekunka Zosi
Wygląd: Pojawia się w trakcie uczty w zamku, jako spóźniony, tajemniczy gość....
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
udaje się do świątyni dumania, flirtuje tam z Hrabią - pejzażysta i Tadeuszem. Grzybobranie. Sędzia wyjawia kobiecie wolę ojca Tadeusza - Jacka Soplicy, który pragnie wydać syna za Zosię.

Księga IV - "Dyplomatyka i łowy". Mickiewicz opisuje w niej szczegółowo przebieg polowania na niedźwiedzia myśliwskie obyczaje szlacheckie, podaje przepis na staropolski bigos, wspomina również o soplicowskiej karczmie Jankiela i o emisariuszu Robaku. Przypomina historię polowań;

"Knieje! Do was ostatni przyjeżdżał na łowy,

Ostatni król, co nosił kołpak Witoldowy (...)"

Księga V - "Kłótnia". Mimo że Tadeusza i Telimena godzą się w Świątyni dumania ("zgoda, ułatwiona za pośrednictwem mrówek'), spór o zamek toczą Sędzia i Gerwazy.

Księga VI - "Zaścianek". Poznajemy w niej drobną okoliczna szlachtę, Dobrzyńskich. Mickiewicz ukazuje jej deklasację, schłopienie. Robak czyni tutaj starania o przyszłość syna. W rozmowie z Sędzią mówi o planach odesłania zalecającej się do Tadeusza Telimeny i o ślubie chłopaka z Zosią, wspomina również o powstaniu.

Księga VII - "Rada". Bartek, zwany Prusakiem udziela "zbawiennych rad" o konieczności wstrzymania się od udziału w powstaniu do chwili, gdy na Litwę wkroczy Napoleon. Żądna walki szlachtę Gerwazy skrzykuje przeciwko Sędziemu: "Hajże na Soplice".

Księga VIII - "Zajazd". Hrabia Hrabia A. Mickiewicz Pan Tadeusz, bohater trzecioplanowy; młody panicz, ostatni z rodu Horeszków, chociaż po kądzieli (w linii żeńskiej), kawaler. Posiada dość spory majątek, stać go na zagraniczne... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum zdobywa Soplicowo, a Robak wyjawia Sędziemu, że jest ojcem Tadeusza. Pijani zwycięzcy zasypiają po hucznej uczcie:

"Nakładają sto ognisk, warzą, skwarzą, pieką,

Gną się stoły pod mięsem, trunek płynie rzeką (...)

Lecz powoli zaczęli drzemać i poziewać(...)

Tak zwycięzców zwyciężył w końcu sen, brat śmierci".

Księga IX - "Bitwa". Śpiąca szlachta Szlachta uprzywilejowany stan społeczny, który wyłonił się ostatecznie w Polsce w XIV w. spośród rycerstwa. O przynależności do tego stanu decydowało przede wszystkim urodzenie, rzadziej nobilitacja (nadanie... Czytaj dalej Słownik historyczny zostaje niespodziewanie napadnięta i zniewolona przez Moskali. Rozpoczyna się bitwa, w której bohaterstwem wykazują się Kropiciel i Maciek, a Konewka zasadzką ocala Soplicowo. Tadeusz Tadeusz T. Borowski Opowiadania, bohater główny i narrator
Wygląd: młody chłopak, niewiele wiadomo o jego wyglądzie, bo to on jest narratorem opowiadań
Życiorys: W Pożegnaniu z Marią jest to...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
walczy z Majorem.

Księga X - "Emigracja. Jacek". Najważniejszym wydarzeniem tej księgi jest długa, przedśmiertna spowiedź Jacka Soplicy. Opowiada w niej o swojej młodości, emigracji, powstańczych działaniach, zakonnym życiu. Uzyskuje przebaczenie Gerwazego i jego zapewnienie o wybaczeniu Horeszki, o znaku krzyża. List od generał Fiszera przynosi wiadomość o wypowiedzeniu wojny Rosjanom przez Napoleona. Nie jest to zgodne z prawdą historyczną. W sierpniu 1811 roku cesarz nie wypowiedział jeszcze bitwy, publicznie nie ogłaszał wiadomości o niej. Soplica umiera po przyjęciu ostatnich sakramentów, przebaczeniu Gerwazego i radosnej nowinie Fiszera.

Tadeusz dostaje od Zosi obrazek Obrazek w literaturze XIX-wiecznej krótki utwór pisany wierszem lub prozą, często udramatyzowany, ukazujący w formie scenki rodzajowej lub opisu sytuacji jakieś środowisko, portret psychologiczny. Obrazki tworzyli... Czytaj dalej Słownik terminów literackich i relikwie, by o niej pamiętał.

Księga XI - "Rok 1812". Przynosi ona urzędową rehabilitację Jacka Soplicy, któremu pośmiertnie przyznano Legię Honorową. Zostaje w niej również spisana intercyza między Zosią a Tadeuszem, a zwaśnieni bohaterowie godzą się wzajemnie: Gerwazy i Protazy, Wojski i Asesor. Sędzia uroczyście zaprasza na ucztę zaręczynową Tadeusza i Zosi, Asesora i Horeczeszanki, Rejenta i Telimeny.

Księga XII - "Kochajmy się". Mickiewicz szczegółowo, z artyzmem opisuje "ostatnia ucztę staropolską". Wśród zabawy, w której uczestniczą również generałowie: Dąbrowski, Kniaziewicz, Pac i Małachowski toczą się rozmowy o wojnie, Maciek krytycznie ocenia możliwości polskiej armii i całą wojnę, walkę bez Boga. Cymbalista Jankiel Jankiel A. Mickiewicz Pan Tadeusz, bohater epizodyczny; Żyd, karczmarz, patriota współpracujący z księdzem Robakiem, znakomity muzyk. Nie jest gościem Sędziego, dzierżawi od niego karczmę. Jankiel to... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum daje wspaniały koncert, muzyką wyraża najradośniejsze i najbardziej dramatyczne momenty polskiej historii. Podkomorzy Podkomorzy A. Mickiewicz Pan Tadeusz, bohater trzecioplanowy; stary znajomy i przyjaciel Sędziego. Na dworze ojca Podkomorzego Sędzia spędził młodość. Urząd podkomorzego, z którym wiązały się kompetencje... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum rozpoczyna poloneza, a Tadeusz i Zosia Zosia S. I. Witkiewicz W małym dworku, bohaterka epizodyczna; druga córka Nibka, lat 12, blondynka. Obie z siostrą są "Ubrane różowo, z bladobłękitnymi szarfami i kokardami we włosach"
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
postanawiają decydują o uwłaszczeniu chłopów.