Dodaj do listy

Adam Mickiewicz Dziady część II – krótkie streszczenie,

Akcja Akcja papier wartościowy będący dowodem udziału jego właściciela w spółce akcyjnej. Posiadanie akcji upoważnia właściciela do głosowania na zebraniach akcjonariuszy oraz do uzyskiwania dywidendy,... Czytaj dalej Słownik geograficzny dramatu rozgrywa się w noc przed Świętem Zmarłych. W cmentarnej kaplicy zebrali się mieszkańcy wioski. Zgodnie ze starym zwyczajem mają odprawić obrzęd Dziadów. Wierzą, że w tę jedną noc, żywi mogą się skontaktować z duszami zmarłych. Dzięki magicznym rytuałom mogą z nimi porozmawiać i dowiedzieć się czy niczego im nie brakuje. Podczas tej nocy żywi mogą też pomóc zabłąkanym duszą dotrzeć do raju.

Całym uroczystościom przewodniczy stary Guślarz. To on zna tajne zaklęcia, dzięki którym duchy przybędą, opowiedzą swoją historię i w odpowiednim czasie odejdą.

Przyzywanie duchów rozpoczyna się późnym wieczorem. Guślarz nakazuje pogaszenie świec i zamknięcie okien i drzwi kaplicy. Następnie pali gałązka kądzieli i przyzywa duchy z najlżejszymi grzechami. Na jego wezwanie stawiają się dwa małe aniołki. Są to zmarłe dzieci Dzieci Z. Nałkowska Medaliony - Dorośli i dzieci w Oświęcimiu, bohaterowie autentyczni; dzieci przybywające do Oświęcimia nie miały wielkich szans przetrwania. Mniejsze i słabsze natychmiast kierowano... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum jednej z obecnych w kaplicy wieśniaczek. Józio i Rózia nie popełnili żadnego grzechu, ale droga do raju jest dla nich zamknięta. Wszystko to z powodu tego, że przez całe życie nie zakosztowali nawet odrobiny goryczy. W swoim krótkim życiu nigdy nie pracowali. Bawili się i nie znali trosk. Teraz jednak ich dusze nie mogą ulecieć do raju, bo: ,, według Bożego rozkazu, kto nie doznał goryczy ni razu, ten nie dozna słodyczy w niebie". Aby temu zaradzić dzieci proszą zgromadzonych o dwa ziarnka gorczycy. One to mają stanowić namiastkę cierpienia i zapewnić dzieciom szczęście w niebie. Kiedy otrzymują to po co przyszły, uradowane odlatują.

Zbliża się północ i Guślarz postanawia przywołać duchy z najcięższymi grzechami. W tym celu każe ustawić na środku kaplicy kocioł z wódką i podpala go. Gdy płomień gaśnie pojawia się widmo Widmo A. Mickiewicz II cz. Dziadów, bohater epizodyczny, fantastyczny; zjawia się jako ostatni w kolejności; jedna z najbardziej tajemniczych postaci w dramacie. Pojawia się niespodziewanie i ma wszystkie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum złego pana. Za życia był on okrutnym i bezwzględnym właścicielem dworu. Nigdy nie wspomagał biednych, a jego skąpstwo doprowadziło do śmierci wielu osób. Teraz błąka się po ziemi w towarzystwie chóru ptaków. Są to dusze osób, które kiedyś skrzywdził. To one wymierzają karę złemu człowiekowi i nie pozwalają mu na zaspokojenie głodu, który nieustannie mu dokucza. Aby uzmysłowić zebranym jak złym człowiekiem był właściciel dworu, swoją historię opowiadają Kruk i Sowa. Kruk był biednym chłopem, który z głodu ukradł kilka jabłek z sadu pana. Za to został mocno pobity i nie przeżył tej kary. Również sowa stała się ofiarą skostniałego serca skąpca. W wigilijny wieczór szukała schronienia. Nie miała gdzie iść ze swoim małym dzieckiem. Zapukała do drzwi dworu, ale pan kazał ją wyrzucić. Zamarzła pod bramą jego posiadłości. Zgromadzeni ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie niezwykłe, szlachetne,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum chcą spełnić prośbę widma, ale nie są w stanie mu pomóc. Sam pan to rozumie i wygłasza przestrogę: ,,sprawiedliwe zrządzenia Boże. Kto nie był człowiekiem ni razu, temu człowiek nic nie pomoże". Mimo, że widmo nie otrzymało pomocy, to i tak na rozkaz Guślarza odchodzi.

Guślarz wzywa kolejnego ducha. Zapala wianek z wonnych ziół i przyzywa duchy pośrednie. W kaplicy zjawia się dusza młodej pasterki Zosi. Kiedyś była ona najładniejszą panną w okolicy. Wielu chłopców starało się o jej względy. Niestety pasterka nie potrafiła nikogo pokochać. Bawiła się uczuciami zalotników. Po śmierci za niegodziwe zachowanie spotkała ją kara. Pląsa pomiędzy niebem a ziemią i nie może ulecieć do nieba. Prosi zgromadzonych chłopców, żeby chwycili ją za ręce i przyciągnęli na ziemię. To może jej pomóc w dostaniu się do nieba, bo: kto nie dotknął ziemi ni razu, ten po śmierci nie może być w niebie". Niestety prośby dziewczyny nie da się spełnić. Guślarz pociesza ją mówiąc, że jeszcze tylko dwa lata będzie błąkała między niebem a ziemią, ale po tym czasie jej dusza znajdzie spokój i szczęście w raju. Po tym zapewnieniu Guślarz nakazuje pasterce odejść i duch dziewczyny znika.

Obrzędy Dziadów kończą się, ale w kaplicy niespodziewanie pojawia się jeszcze jedno widmo. Tym razem jest to duch młodzieńca z przebitą piersią. Guślarz nie wzywał go i mimo tego, że zna magiczne reguły, nie może wpłynąć na zachowanie ostatniego z duchów. Nie potrafi z nim się porozumieć, ani też go odpędzić. Guślarz zauważa, że duch patrzy wyłącznie na jedną z kobiet. Chce porozmawiać z pasterką, ale i ona nie odpowiada na jego słowa. Jak urzeczona patrzy w twarz młodzieńca. Guślarz każe wyprowadzić kobietę z kaplicy. Widmo podąża za nią.