Dodaj do listy

Bohater romantyczny - charakterystyka

Romantyzm jest nie tylko prądem literackim i filozoficznym. Epoka Epoka okres stanowiący jeden z etapów dziejowych, w chronologii początek ery. W języku greckim słowo to oznacza punkt rozpoczynający rachunek lat. Obecnie termin ten ma kilka znaczeń. W historii oznacza... Czytaj dalej Słownik historyczny ta wytworzyła własną, specyficzną obyczajowość, styl życia. Z romantycznych przekonań na temat świata i kondycji człowieka wyrasta konstrukcja bohatera literackiego. Ma on charakterystyczne dla siebie, powtarzające się w każdym utworze cechy. Jego biografia Biografia życiorys; przedstawienie życia i działalności jakiejś osoby.
Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych
jest nieco schematyczna i składa się ze stałych elementów.

Gustaw, bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
IV. cz. "Dziadów" jest człowiekiem o niezwykłej wrażliwości, samotnikiem nie rozumianym przez otoczenie. Czuje się wyobcowany. Podobnie jak bohater Goethego przeżywa nieszczęśliwą miłość i uczucie to pochłania całą jego uwagę. Odsuwa się od świata, nie chce pogodzić się z panującymi w nim konwenansami. Chce za wszelką cenę być z ukochaną, nic poza tym nie ma dla niego znaczenia. Zasady, które rządzą ówczesnym społeczeństwem nie pozwalają mu na to. Gustaw, porywczy ale szczery młodzieniec nie może pogodzić się z tak niesprawiedliwym porządkiem rzeczy. Dla niego liczy się to, co autentyczne - siła uczuć. Zrozpaczony usiłuje popełnić samobójstwo.

Konrad Wallenrod jest również postacią tragiczną, nie godzącą się na niesprawiedliwość otaczającego świata. Pochodzi z narodu litewskiego podbitego przez Zakon krzyżacki. Chce wyswobodzić swą ojczyznę z niewoli, jednak wie, iż w otwartej walce nie ma szans wygrać z wrogiem. Zgodnie z dewizą Machiawellego, będącą mottem utworu, Konrad Konrad A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater główny; romantyczny wieszcz, wybitna jednostka gotowa do najwyższych poświęceń dla dobra narodu
Wygląd: brak informacji w utworze
Życiorys: w Prologu...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
nie mogąc być lwem, staje się lisem. Decyduje się na walkę drogą podstępu i zdrady. Postępowanie to staje się powodem jego wewnętrznego rozdarcia i cierpienia. Jako średniowieczny rycerz Rycerz S. Wyspiański Wesele, bohater fantastyczny; kojarzący się z Zawiszą Czarnym, przybywa do Poety. Ta zjawa to symbol męstwa, odwagi, honoru, łączności Polski z Litwą, wielkości militarnej i moralnej... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum ma wpojone zasady honorowej walki i uczciwości. Wie jednak, że aby osiągnąć postawiony sobie cel, musi stać się bezwzględny. Patriotyzm i dobro rodaków są dla Konrada najwyższym dobrem, postępuje zgodnie z zasadą "cel uświęca środki", jednak przekonanie to nie zapewnia mu spokoju sumienia. Popełnia samobójstwo by uniknąć kary Krzyżaków. Jego życie jest nieszczęśliwe, pełne niepewności. Płaci cenę za postępowanie wbrew sobie, swoim zasadom i ideałom. Jest do tego jednak zmuszony przez dramatyczne okoliczności zewnętrzne.

Gustaw, po nieudanym samobójstwie, próbuje na nowo odnaleźć sens swojego życia. Przechodzi głęboką metamorfozę: z pogrążonego we własnym cierpieniu, zamkniętego na świat samotnika przeistacza się w bojownika dobro ogółu. Przemiana ta zostaje przypieczętowana przez napis na ścianie celi więziennej: "Umarł Gustaw, narodził się Konrad". Odtąd będzie walczył o wolność swego narodu. Ta część jego historii została przedstawiona w III cz. "Dziadów".

Konrad - bojownik o sprawę narodu staje się równie bezwzględny jak Konrad Wallenrod. Chce wyzwolić ojczyznę za wszelką cenę. Nie godzi się na istniejący stan rzeczy, na to, iż jeden naród podbija drugi, zabrania mu funkcjonowania zgodnie z własnymi zwyczajami, kulturą, wiarą. Obwinia o tą sytuację Boga. Uważa, iż wbrew Niemu może zmienić sytuację swego kraju, iż jest jednostką tak wybitną, że wszystkiego może dokonać własnymi siłami. Podejmuje walkę o wielką, ogólną ideę. Charakteryzuje go prometeizm - chce poświęcić swoje życie dla dobra ogółu i tytanizm - wierzy, że posiada tak wielką moc, że nie potrzebuje wsparcia innych. Konrad popełnia jednak grzech - bluźni przeciw Bogu. Od mąk piekielnych ratuje go modlitwa Księdza Piotra. Konrad nie odnosi jednak zwycięstwa. Jest zbyt dumny, za dużo jest w nim pychy. Zwycięża natomiast idea, której służy, jednak dopiero w dalekiej przyszłości. Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. Jednostka... Czytaj dalej Słownik geograficzny ma bowiem zgodnie z przekonaniami autora "Dziadów" najpierw wypełnić swą dziejową misję, by potem w chwale odzyskać wolność i potęgę.

Bohater epopei "Pan Tadeusz", Jacek Jacek W. S. Reymont Chłopi, bohater epizodyczny; brat dziedzica z Wólki. Brał udział w powstaniu styczniowym. Kuba Socha, parobek Boryny, wyniósł go rannego z bitwy na własnych plecach. Po wielu latach... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Spolica, podobnie jak Konrad przeżywa w swoim życiu metamorfozę, która sprawia, iż poświęca swe życie służbie narodowi. W młodości był awanturnikiem i hulaką. Zakochał się w córce stolnika Horeszki, Ewie. Mimo wzajemności z jej strony, ojciec Ojciec B. Schulz Sklepy cynamonowe, bohater główny; zajmuje poczesne miejsce w powieści; szanowany kupiec, sprawujący ojcowską władzę nie tylko nad rodziną, ale i nad subiektami. Pochylony nad rachunkami,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum nie zgodził się na ich małżeństwo i oddał ją za żonę bogatemu człowiekowi. Jacek w przypływie złości zabił Horeszkę. Stało się to w momencie najazdu Moskali na zamek stolnika. Soplica został więc okrzyknięty zdrajcą narodu. Jacek poświęcił resztę swego życia na odpokutowanie krzywd, które wyrządził. Zdecydował ożenić swego syna, Tadeusza z córką Ewy Horeszkówny, Zosią. Został tajnym emisariuszem, przygotowywał wśród litewskiego ludu powstanie niepodległościowe. Przywdział habit mnicha, przyjął imię księdza Robaka. Z dumnego, mściwego szlachcica stał się pokornym sługą. Cały czas żył w ukryciu, dopiero na łożu śmierci wyznał, kim jest. Czyny z czasów młodości złamały mu życie, ale nie poddał się. Próbował naprawić zło, wnieść się ponad osobistą tragedię. Nie chciał, jak Konrad z "Dziadów" samotnie walczyć o wolność ojczyzny. Nie wierzył, iż może samotnie dokonać wielkich czynów. Próbował w powstanie zaangażować cały naród. Wiedział, że siła tkwi we wspólnocie, nie w jednostce. Przeżycia z młodości dały ma dojrzałe spojrzenie na rzeczywistość.

Bohater romantyczny odznaczał się powtarzającym się zespołem cech: był samotny, chciał dokonać wielkich czynów i wierzył, iż sam wszystkiemu podoła, uważał się za jednostkę wybitną, jego los był tragiczny, stawał przed wyborami bez wyjścia, przeżył nieszczęśliwą miłość, przechodził metamorfozę. Każda postać wnosiła jednak coś nowego. Uważam, iż najciekawszym bo najbardziej odbiegającym od schematu był Jacek Soplica - w jego osobie typowe cechy romantycznego bohatera uległy przewartościowaniu. Nie wierzył w soja wyjątkowość i wybitność, umarł pogodzony ze światem i z samym sobą. Nie podążał drogą zdrady ani zbrodni. Pragnął przygotować Polaków do otwartej walki o słuszną sprawę.

Typ bohatera romantycznego wciąż jest obecny w literaturze. Niektórzy pisarze wzorują się na dawnych mistrzach, inni podejmują z nimi polemikę. Ważne jest, iż epoka romantyzmu nie odeszła w zapomnienie i jest obecna we współczesnej literaturze.