Dodaj do listy

Dzieje zamku Horeszków.

Gerwazy, oddany i wierny sługa rodu Horeszków, traktował ich posiadłość jak swój dom rodzinny. Żył tu od lat, znał każdy zakamarek w zamku, był świadkiem dobrych i złych wydarzeń, które miały tam miejsce.

Za dawnych, dobrych czasów w zamku organizowane były huczne imprezy. Zamkowe komnaty tętniły wówczas życiem gości, którzy chętnie przyjmowali zaproszenia na uczty szlacheckie, dźwiękami muzyki przygrywanej przez kapelę, odgłosami rozmów, rozlewanego wina i tłuczonego szkła.

Sielankowa idylla Idylla sielanka.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
nie trwała długo. Najazd Moskali na zamek tragicznie wpłynął na dalszą kondycję budowli. W czasie bitwy między żołnierzami carskimi a mieszkańcami zamku doszło do tragedii. Kula wystrzelona z rosyjskiego karabinu śmiertelnie ugodziła ciało gospodarza. Po tragicznej śmierci stolnika zamek obumierał i powoli przeobrażał się w ruinę, ponieważ nikt w nim nie mieszkał. Jedynie Gerwazy troszczył się o zamek, pilnował go przed rabusiami, starał się walczyć z naturalnymi procesami niszczącymi zamkowe mury.

Po śmierci Horeszki akt własności zamku stał się sporną kwestią między Hrabią a Sędzią. Zamek został przekazany Soplicom i według prawa był ich majątkiem. Jednak Hrabia, potomek Horeszków rościł sobie prawa do jego posiadania. Zatarg między panami trwał tak długo, że Hrabia Hrabia A. Mickiewicz Pan Tadeusz, bohater trzecioplanowy; młody panicz, ostatni z rodu Horeszków, chociaż po kądzieli (w linii żeńskiej), kawaler. Posiada dość spory majątek, stać go na zagraniczne... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum zaczynał tracić nadzieje na wynik procesu. Wtedy Gerwazy opowieścią tragicznych losów zamku rozbudził sentymentalny, romantyczny zapał Hrabiego. Sprawa doczekała się polubownego finału w 1814 roku podczas ślubu przedstawicieli obu zwaśnionych rodów: Tadeusza i Zosi. Zamek wszedł w posag młodej pary.