Dodaj do listy

Charakterystyka epoki romantyzmu – główne założenia

W twórczości epoki romantyzmu można odnaleźć wiele wątków myślowych z okresu oświecenia, choć często pojawiają się one w opozycji do tych, które określa się mianem romantycznych.

Jasne jest, że romantycy nie zgadzali się z materialistycznym obrazem świata, także intelektualizmem oraz racjonalizmem. Apelowali oni do serca oraz zapału, w swych utworach sięgali po tradycję ludową. Inny wydawał się także stosunek względem historii. W nowej rzeczywistości odrzucono przekonanie o harmonijnym rozwoju otaczającego świata. Głoszono przekonanie, że szczęście narodów realizuje się na drodze cierpienia oraz poświęcenia. Romantycy zgadzali się z metafizyczną koncepcją procesów w dziejach narodów, wskazywali dużą rolę duchowości, w ten sposób doszły do głosu sprawy niedostępne rozumowi oraz zmysłom. Metafizyka w życiu romantyków prowadziła do mistycyzmu oraz spirytualizmu, znajdowała wyjaśnienie w filozofii. W sposobach poznawania świata odwoływano się do wyobraźni, przeczucia. Jednocześnie odrzucano metody poznawcze w oparciu o naukę. Ludzi sądzili, że świat posiada rzeczywistość duchową, materia jest w ten sposób czymś podrzędnym.

W romantyzmie jawnie zanegowano wiarę w ład i harmonię stosunków na płaszczyźnie jednostka - społeczeństwo, wyrażano myśli o nieuchronnym konflikcie. W związku z tym rodził się romantyczny bunt wobec świata oraz powszechnie wyznawanym wartościom. Najważniejszą okazywała się jednostka, która czuła i myślała, która decydowała się na walką w osamotnieniu w imię dobra ogółu. W rodzącym się indywidualizmie epoki romantyzmu szczególne miejsce zajmował poeta. Dla poety najważniejszy okazał się geniusz oraz natchnienie. W ten sposób poeta był jednostka wrażliwą, która potrafiła wyrażać prawdę o konkretnym społeczeństwie.

W epoce romantyzmu pojawiły się nowe gatunki literackie, stare ulegały przekształceniu. W literaturze rodzimej sięgano także do wzorów zagranicznych. Chętnie sięgano to tradycji średniowiecznych, także twórczości ludowej oraz orientalizmu, motywów biblijnych oraz słynnego twórcy Szekspira. Wśród romantyków zrodziło się nowatorskie rozumienie sztuki. Piękno zyskało charakter subiektywny, rodziło się w momencie reakcji odbiorcy na oglądane dzieło. Sztuka stawała się zapisem emocji oraz wrażeń. Nadrzędnym uczuciem dla ludzi okresu romantyzmu stała się miłość, która była nieszczęśliwa oraz tragiczna. Miłość romantyczna była uczuciem wszechogarniającym, potężnym i wszechobecnym. Bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
był zmuszany do poważnego wyboru między szczęściem osobistym a dobrem całego ogółu. Zdarzało się, że miłość rodziła nienawiść, była przyczyna popełnianych zbrodni.

Podsumowując powyższe rozważania warto zaznaczyć, że w każdej epoce literackiej zaznaczały się odrębne cele, także hasła programowe oraz postulaty. Dużą rolę zaczął odgrywać pierwiastek romantyczny, także głoszenie walki narodowo-wyzwoleńczej. Dużą wagę przywiązywano działania jednostki na rzecz całego narodu. W przekonaniu romantyków indywidualiści mogli wiele zdziałać dla dobra ojczyzny.