Dodaj do listy

Metamorfoza bohatera romantycznego w utworach A. Mickiewicza

Po książki sięgamy z wielorakich powodów. Zwykle kieruje nami chęć oderwania się od rzeczywistości, pragnienie poznania losów i przeżyć jakiejś postaci. Najciekawsi są bohaterowie, których cechuje bogate życie wewnętrzne, a takich odnajdujemy na kartach dzieł pochodzących z romantyzmu. Są to zazwyczaj ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie niezwykłe, szlachetne,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum o psychice nieco bardziej skomplikowanej niż przeciętny człowiek. Są nadwrażliwi, często egocentryczni, a w wyniku przeżyć zgotowanych im przez los, przechodzą wielką przemianę duchową. Do takich romantycznych bohaterów należą niewątpliwie: Konrad Konrad A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater główny; romantyczny wieszcz, wybitna jednostka gotowa do najwyższych poświęceń dla dobra narodu
Wygląd: brak informacji w utworze
Życiorys: w Prologu...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
("Konrad Wallenrod"), Gustaw-Konrad ("Dziady") i Jacek Jacek W. S. Reymont Chłopi, bohater epizodyczny; brat dziedzica z Wólki. Brał udział w powstaniu styczniowym. Kuba Socha, parobek Boryny, wyniósł go rannego z bitwy na własnych plecach. Po wielu latach... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Soplica ("Pan Tadeusz").

Pierwszym bohaterem romantycznym, który pojawia się na kartach naszej literatury jest Walter Alf, późniejszy Konrad Wallenrod. To człowiek, na którego postępowanie największy wpływ mają uczucia. Targają nim miłość i nienawiść, chęć zemsty, a potem wywołane nią wyrzuty sumienia. Musiał dokonać tragicznego wyboru między miłością do ukochanej kobiety, a obowiązkiem wobec ojczyzny: "Szczęścia w domu nie znalazł, bo go nie było w ojczyźnie". Innym dręczącym go problemem był przymus wyboru między racjami politycznymi - koniecznością walki o wolność, a zasadami moralnymi i etycznymi - postępowaniem niezgodnym z honorem rycerskim, działaniem podstępem i dopuszczeniem się zdrady. Wszystko to wpływa na życie wewnętrzne Konrada, który nie potrafi pokonać dręczących go wyrzutów sumienia. Jest samotny w swej walce i nie może liczyć na niczyją pomoc, bowiem z tymi problemami musi zmierzyć się sam. Mężczyzna poświęca to, co ma najcenniejsze: miłość, honor i dumę, by wypełnić powierzoną mu misję. Płaci za to wysoką cenę - ofiarą jest tu życie osobiste i prywatne szczęście. W takiej sytuacji jedynym wyjściem, jakie widzi Konrad jest odebranie sobie życia. Wybory, jakich dokonał przekreśliły bowiem szanse na normalne, szczęśliwe istnienie.

Gustaw-Konrad z "Dziadów" Mickiewicza to kolejny przedstawiciel literackich bohaterów romantycznych stworzonych przez wieszcza. Prolog opisuje przemianę, jakiej doświadcza Gustaw, stając się Konradem. Nie bez powodu wybrał takie właśnie imię - chce jak Wallenrod poświęcić życie dla dobra ojczyzny. Przekonany o swej sile, wrażliwości i wyjątkowości czuje się lepszy od innych ludzi. W swej pysze czuje się nawet równy Bogu, za źródło swej siły uważa miłość patriotyczną wypełniającą jego serce:

"Ja kocham cały naród - objąłem w ramiona wszystkie przeszłe i przyszłe jego pokolenia,

Chcę go dźwignąć, uszczęśliwić,

Chcę nim cały świat zadziwić".

Zwraca się do Boga, żądając od Niego władzy nad ludzkimi duszami - "Daj mi rząd dusz" - wykrzykuje Konrad. Kiedy Bóg milczy, mężczyzna ogarnięty szałem posuwa się niemal do bluźnierstwa. Zarzuca Stwórcy, że jest tylko mądrością, nie zaś miłością i oskarża Boga o całe zło na ziemi. Jest jak mityczny Prometeusz, który poświęcił swe życie dla dobra ludzkości. Konrad jest samotnikiem i w pojedynkę pragnie ocalić świat. Owa samotność skazuje go na porażkę, mimo iż kierują nim szlachetne intencje. Duszę mężczyzny od wiecznego potępienia ratuje ksiądz Piotr. Konrad ma bowiem przed sobą ważne zadanie do wypełnienia...

Zupełnie inny jest, pochodzący już z późniejszej twórczości Mickiewicza, Jacek Soplica. To bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
dynamiczny, a przemianę jaka w nim zachodzi obserwować możemy na kartach "Pana Tadeusza". Nie jest on wybitną jednostką, a zwyczajnym członkiem społeczności szlacheckiej. I on walczy z dręczącymi go wyrzutami sumienia - zabił bowiem człowieka (Stolnika Horeszkę) i nie może się z tym pogodzić ("Imię zdrajcy przylgnęło do mnie jak dżuma"). Soplica nie jest już bojownikiem o wolność, który pragnie działać sam (jak wcześniej Wallenrod czy Konrad z "Dziadów"). Jacek wie, że sam niczego nie osiągnie, a tylko zjednoczony naród jest w stanie pokonać wroga ojczyzny. Jest społecznikiem, który próbuje wciągnąć jak największą liczbę Polaków do przygotowania powstania narodowego na Litwie. Pracuje jako emisariusz, bo wierzy mocno, że droga do zwycięstwa prowadzi przez działanie całego społeczeństwa. Soplica, z hulaki i awanturnika staje się cichym i gotowym do poświęceń mnichem, a jego przemianę można traktować jako zapowiedź odrodzenia się narodu polskiego.

Jak widzimy, bohaterowie romantyczni stworzeni przez Mickiewicza sporo się od siebie różnili. Konrad Wallenrod dla ojczyzny poświecił wszystko - szczęście osobiste, miłość, a nawet honor. Był to dla niego wybór tragiczny i kosztował bohatera życie.

Gustaw-Konrad z "Dziadów" stanął natomiast do walki z samym Bogiem, jednak tej rozgrywki wygrać nie mógł, bo nie tędy wiodła droga do wolności. Z romantycznego kochanka staje się żarliwym patriotą, w miłości do ojczyzny odnajdującym sens życia. Musiał jednak jeszcze zrozumieć, że w pojedynkę nic nie jest w stanie osiągnąć, a siła leży w narodzie.

Z kolei Jacek Soplica - ksiądz Robak to u Mickiewicza wzorowy patriota. Jego przemiana duchowa symbolizować ma metamorfozę całej szlachty, która odrzuciwszy dumę i pychę, powinna działać razem dla dobra kraju. Jest Soplica reprezentantem nowego typu bohatera, który jest wprawdzie na początku indywidualistą i pogrążonym w nieszczęśliwej miłości kochankiem romantycznym, ale jednocześnie człowiekiem bardzo rozsądnym, który zdaje sobie sprawę, że samotnie niczego nie zdoła osiągnąć. Jego miłość do ojczyzny widać w czynach mężczyzny, w jego zmaganiach z wrogiem, prowadzonych nawet z narażeniem życia, a nie w czczych rozważaniach teoretycznych, które nie prowadzą do konkretnych rezultatów.