Dodaj do listy

Przedstaw własne odczytanie wiersza „Ale książki” Czesława Miłosza.

Wiersz Czesława Miłosza „Ale książki” mówi o wartości książek. Są one przedstawione jako żywe istoty stojące na półkach, które przetrwają wszystko. Książki są tutaj zbiorem ludzkiej mądrości, wiedzy zdobywanej przez wieki, sumą ludzkiego doświadczenia. Ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie niezwykłe, szlachetne,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum umierają, zabijają się podczas wojen, napadają na siebie, niszczą wszystko, w tym i książki. One jednak przetrwają. Potrafią przeżyć nawet kataklizmy i nieubłaganie mijający czas. Słowo pisane jest bowiem trwalsze niż ludzkie życie, czego dowodem są książki, które zachowały się przez wieki.

Podmiot liryczny przedstawia książki jako coś trwalszego niż życie, ważniejszego, zrodzonego „Z ludzi, choć też z jasności, wysokości”. W ten sposób gloryfikuje je, określa jako coś nadludzkiego, zrodzonego „ z jasności”, coś niemal boskiego. Te boskie pierwiastki przetrwają ludzkie burze, zawirowania, są ponad wojnami i ponad czasem.

Tytuł podkreśla wymowę wiersza. Mówi się, żeby nie zaczytać od „ale”, poeta jednak specjalnie łamie tę zasadę. Chce przez to podkreślić, że wszystko może upaść, zginąć, cały świat może spłonąć, ale książki będą stały, wszystko umrze, ale książki będą nadal żyły własnym życiem.