Dodaj do listy

Udowodnij, że Leopold Staff jest poetą nie tylko jednego pokolenia

Leopold Staff urodził się 14 listopada 1878 roku we Lwowie. Studiował prawo, filozofię i romanistykę na Uniwersytecie Lwowskim. Wielokrotnie wyjeżdżał do Włoch. Podróżował także do Francji i Charkowa. Redagował bibliotekę "Sympossion". Zajmował się również tłumaczeniem. Przełożył m.in. pisma Nietzschego. Od 1918 roku przebywał w Warszawie. Dwukrotnie był laureatem państwowej nagrody literackiej. Dostał tez wiele innych nagród. Zmarł 31 maja 1957 roku w Skarżysku-Kamiennej. Jego grób znajduje się na warszawskich Powązkach. Leopold Staff zapisał się w historii literatury polskiej jako poeta trzech pokoleń, gdyż jego życie i twórczość przypadły na czas trwania trzech kolejnych epok literackich: Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego oraz lata następujące po drugiej wojnie światowej Jego twórczość łączy w sobie wyznaczniki wielu różnych nurtów literackich i filozoficznych, czasami nawet sprzecznych ze sobą.

Uważam, że omówienie przykładowych wierszy zawierających charakterystyczne cechy twórczości Staffa w okresie Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego, udowodnią, że był on poetą niezwiązanym tylko z jedną epoką literacką.

Okres Młodej Polski:

Jego pierwszy tomik poezji zatytułowany "Sny o potędze" ukazał się w okresie Młodej Polski w 1901 roku. Pozwolił mu on już wtedy zająć miejsce wśród najwybitniejszych poetów polskich XX wieku.

"Kowal" - sonet pochodzący z debiutanckiego tomiku; próba przezwyciężenia młodopolskiego dekadentyzmu. Nawiązanie do filozofii Fryderyka Nietzschego. Pochwała człowieka mocnego, aktywnego i niestrudzenie kształtującego swą siłę duchową. Podmiot liryczny, tytułowy kowal, wykuwa swoje serce, chce być jednostką wybitną. Serce Serce narząd mięśniowy, którego praca umożliwia krążenie krwi. S. pełni rolę pompy tłoczącej, poruszającej krew w naczyniach krwionośnych.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
ma być hartowne, mężne, dumne i silne. Powinno być szlachetne jak materiał, z którego powstaje. Jeśli okaże się ono słabe, to będzie bezwartościowe i wtedy człowiek woli raczej zginąć niż żyć z niemocą i chorobą ducha. Kowal Kowal B. Prus Przygoda Stasia, bohater drugoplanowy; to poczciwy, prosty, pracowity chłop. W interesach wykazuje się sprytem, na przykład, gdy odpowiada młynarzowi, że chciałby i jego córkę, i pieniądze.... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum staje się symbolem człowieka pracującego nad własną osobowością. Znane przysłowie mówi: człowiek jest kowalem swojego losu.

"Deszcz jesienny" - wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu wersyfikacyjnego... Czytaj dalej Słownik terminów literackich pochodzi z wydanego w roku 1903 tomu "Dzień duszy". Przedstawia dekadencką wizję rzeczywistości. Świat opisany w wierszu widziany jest przez szyby zamazane padającym deszczem. Wszystko jest wyraźnie zdominowane przez nastrój smutku, melancholii i przygnębienia. Tłem nasuwających się refleksji jest przyroda, która współgra z nastrojem podmiotu lirycznego. Wszystko jest szare, ponure, zapłakane deszczem. Nastrój wiersza dobitnie podkreśla dźwięk jednostajnie uderzających o szyby spadających kropel deszczu. Przestawienie trzech kolejnych obrazów: korowodu mar odchodzących w bezkresną dal - symbol Symbol motyw bądź zespół motywów, pojęć, obrazów, które oprócz znaczenia dosłownego posiadają także znaczenie ukryte - symboliczne. W przeciwieństwie do alegorii, która może być odczytana tylko... Czytaj dalej Słownik terminów literackich niewykorzystanych marzeń; obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie kategorii... Czytaj dalej Słownik terminów literackich śmierci, pogrzebu i pożaru, w którym giną dzieci Dzieci Z. Nałkowska Medaliony - Dorośli i dzieci w Oświęcimiu, bohaterowie autentyczni; dzieci przybywające do Oświęcimia nie miały wielkich szans przetrwania. Mniejsze i słabsze natychmiast kierowano... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum oraz obraz szatana, który niszczy ogród, ale zamiast cieszyć się z tego, czego dokonał, płacze nad tym dziełem zniszczenia. Wiersz stanowi przykład liryki nastrojowej. Jest to utwór sylabotoniczny. Powtarzający się refren, można czytać w rytm uderzającego monotonnie o szyby deszczu, co jest możliwe dzięki wprowadzeniu dźwiękonaśladownictwa (onomatopei).

"Przedśpiew" - zapowiada przełom klasyczny w twórczości poety. Mieści w sobie wszystkie wątki charakterystyczne dla pierwszego okresu jego twórczości. Leopold Staff przedstawia w nim swoją filozofię życia. Odwołuje się do filozofów antycznych. Parafrazuje słynne powiedzenie Terencjusza, pisząc: "Żyłem i z rzeczy ludzkich nic nie jest mi obce". Nawiązania do franciszkanizmu - pochwała natury i świata oraz miłość do wszystkiego, co żyje.

Okres dwudziestolecia międzywojennego:

Odejście od motywów podejmowanych we wcześniejszej epoce zapowiedziane w "Przedśpiewie". Głównie klasycyzm, czerpanie z filozofii klasycznej (horacjanizm, epikureizm, stoicyzm), wykorzystywanie klasycznych form, jak np. sonetu; prostota i jasność wypowiedzi; refleksje nad rolą poezji i poety.

"Wysokie drzewa" - wiersz jest wyrazem zachwytu nad pięknem przyrody. Opis wysokich drzew widzianych w promieniach zachodzącego słońca. Tytułowe drzewa są symbolem całej przyrody, są ogromne, monumentalne taj jak i ona. Wywiera ona duży wpływ na twórcę; podkreślenie jedności człowieka z naturą. Jego dusza napełnia się spokojem i poczuciem wolności. Nastrój wprowadzają także odpowiednio dobrane kolory. Klamra kompozycyjna: "O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa".

"Ars Poetica" - wiersz programowy - określenie roli i zadań poezji. Poezja powinna mieć klasyczny kształt, oddawać chwilę (Carpe diem) i nazywać to, co nieuchwytne. Nie chodzi o zaskakiwanie czytelnika, ale nawiązanie kontaktu z nim. Ważna jest prostota i jasność wypowiedzi. Program klasycyzmu i postawa afirmacji świata.