Dodaj do listy

Motyw przyjaźni. Rola przyjaźni w życiu człowieka

Przyjaźń to… międzyludzka wieź, oparta na wzajemnym zaufaniu, tolerancji, wyrozumiałości i szczerości. Życie bez bratniej duszy pozbawione jest radości, szaleństwa. Człowiek jest przecież zwierzęciem stadnym, które potrzebuje towarzystwa. Czyż nie łatwiej jest nam przezwyciężyć wszelkie problemy, mając wsparcie w przyjacielu? Każdy życiowy upadek nie jest tak bolesny, jeśli jest ktoś, kto poda pomocną dłoń i powie: ,,wszystko będzie dobrze, nie martw się, zawsze może na mnie liczyć". Warto mieć przyjaciela, z którym można dzielić chwile pełne radości, szczęścia, spełnienia, jak również bólu, smutku, rozczarowań. Tak naprawdę nie potrafimy odgadnąć tajemnicy przyjaźni. Często bowiem widzimy związki osób, które mają odmienne charaktery, zainteresowania i właściwie nic innego oprócz nici przyjaźni ich nie łączy. Bycie przyjacielem innych to ogromna odpowiedzialność. Nie wystarczy przecież tylko poklepać po plecach zmartwionego przyjaciela i powiedzieć : ,,głowa do góry". Skarbnicą przykładów prawdziwych i tych ,,udawanych" związków międzyludzkich jest literatura piękna, bowiem trzeba pamiętać, iż przyjaźń nie zawsze oznacza to samo i może przybierać rozmaite oblicza.

Wielokrotnie przyjaźń poddawana jest większym lub mniejszym próbom. Egzamin taki przeszła również przyjaźń dwóch druhów, Leszka i Mieszka, bohaterów wiersza Adama Mickiewicza pod tytułem ,,Przyjaciele". To był związek ,,z tych, co to: gdzie ty, tam ja, - co moje, to twoje". Wydawać by się mogło, iż był to przykład idealnej przyjaźni, jednak opartej jedynie na słownych deklaracjach. Przyjaciel, który obiecywał wierność, pomoc dozgonną ,w sytuacji kryzysowej czmychnął na drzewo, zostawiając kuma na pastwę niedźwiedzia. Nie do podważenia więc jest stare ,,przysłowie niedźwiedzie: / Że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie". Prawdziwą przyjaźnią jest taki związek, który przetrzyma wszystko.

Więzi przyjaźni często łączą ludzi o odmiennych charakterach, innych poglądach na świat, o czym świadczy przyjaźń pomiędzy Petroniuszem a Markiem Winicjuszem, postaciami, które pojawiają się na kartach powieści ,,Quo vadis" Henryka Sienkiewicza. Jednak ich związek nie przetrzymał kryzysu. I gdy Winicjusz porzucił dworskie życie, obfitujące w przygodne miłostki, alkoholowe libacje na rzecz nauki Chrystusa, nie potrafił znaleźć wspólnego języka ze swoim do niedawnym przyjacielem. Marek Marek S. Szmaglewska Czarne Stopy, bohater główny.
Wygląd: Marek był niskim, niepozornym chłopcem, nie wyróżniał się spośród rówieśników niczym szczególnym.
Życiorys: Kilkunastoletni...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
zapomniał już o udzielanej wielokrotnie przez Petroniusza pomocy, jego słowach otuchy, radach. Nie była więc to przyjaźń dozgonna, która trwałaby bez względu na zmiany poglądów jej członków.

Są ludzie, którzy nigdy nie zasmakowali prawdziwej przyjaźni, ale są i tacy, dla których los był łaskawy. Takim szczęściarzem niewątpliwie był Stanisław Wokulski, bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
,,Lalki" Bolesława Prusa. Miał on bowiem okazję poznać i zaprzyjaźnić się z dwoma oddanymi mu już na wieki mężczyznami. Bo czyż przyjaźń pomiędzy Wokulskim a Ignacym Rześkim nie była głębokim i prawdziwym związkiem, który przetrzymał wiele kryzysów? Na ich przykładzie widzimy, iż przyjaciel jest również przewodnikiem po życiowych meandrach. Prawdziwy druh roztacza nie tylko fizyczną opiekę, ale również i psychiczną nad swoim przyjacielem. To przecież Rzecki wpoił Stanisławowi miłość i poszanowanie ojczyzny, ideały pod wpływem, których Wokulski przyłączył się do styczniowego zrywu niepodległościowego. Wokulski zawsze mógł zwrócić się o pomoc, radę do swojego przyjaciela, wiedząc, iż ten nigdy nie odmówi mu pomocnej dłoni. Drugim przyjacielem Wokulskiego był doktor Doktor A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater epizodyczny; w sc.8 rozmawia z Senatorem o śledztwie. Jest to typowy pochlebca, podlizuje się Nowosilcowowi, przytakuje, zmieniając nawet zdanie. Wygłasza opinię,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Szuman. Ich przyjaźń zasadniczo różniła się od poprzedniej, ponieważ doktor nie był aż taki idealistą jak Rzecki. Był bowiem człowiekiem sceptycznym, trzeźwo myślącym. Z nieufnością obserwował rodzące się w sercu Wokulskiego uczucie do Izabeli Łęckiej. Jednak uszanował jego decyzję na związek z fatalna kobietą. Na tym polega właśnie prawdziwa przyjaźń. Nie wolno odwracać się od druha tylko dlatego, iż związał się z niewłaściwą osobą.

Niezwykle wzruszającą lekturą o prawdziwej, szczerej przyjaźni jest ,,Mały Książe" Antoine de Saint-Exupery. To lis starał się wytłumaczyć skomplikowaną istotę przyjaźni poznającemu dopiero świat chłopcu. W jego rozumieniu etapem każdej przyjaźni jest moment oswojenia, a więc zawiązywania więzów z drugą istotą. Odwołując się bezpośrednio do słów wypowiedzianych przez lisa: ,,jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie". Czyż nie tak zaczyna się każda przyjaźń? Zwrócił jeszcze uwagę na bardzo istotną rzecz, mianowicie: ,, dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu". Czasem słowa w związku nie są potrzebne… Przyjaźń jest procesem poznawania drugiego człowieka. Uczy nas cierpliwości, odpowiedzialności za drugiego człowieka. Przyjaciela nie można ni stąd ni zowąd porzucić. Nie wolno go zdradzić, skrzywdzić. Musimy dbać i troszczyć się o nasze bratnie dusze. Mając przyjaciela, pragniemy jak najwięcej czasu z nim spędzać. Z niecierpliwością czekamy na kolejne z nim spotkanie. Jakże trudne i bolesne są rozstania z przyjacielem, z którym pragniemy spędzać każdą wolną chwilę.

Większość z nas nie potrafi żyć w zupełnej samotności, w poczuciu wyalienowania przez innych. Człowiek potrzebuje bratniej duszy, na którą w każdej sytuacji może liczyć. Przyjaźń odgrywa ogromną rolę w życiu istoty ludzkiej. Myślę, że wielkim szczęściarzem jest ten, kto posiada prawdziwego i wypróbowanego przyjaciela, który nigdy nie zawiódł. Pamiętajmy jednak, iż przyjaźń to nie tylko oczekiwanie na pomocną dłoń druha, szczęśliwie i radośnie spędzony wspólnie czas, ale to również obowiązki, zobowiązania i nieraz kłopoty. Nie możemy tylko brać i egoistycznie wykorzystywać naszej bratniej duszy, ale również i sami powinniśmy poświęcać się dla innych. Na tym właśnie opiera się prawdziwa przyjaźń, a o czym my często zapominamy. Czasem sami musimy zrezygnować z czegoś dla dobra drugiego człowieka. Trudno się nie zgodzić ze stwierdzeniem, iż ,,przyjaźń jest tym, czym dla ptaka skrzydła: wznosi go ponad proch". Dlatego pielęgnujmy nasze związki, troszczmy się o bliskie nam osoby, bo ,,przyjaźń to <<miejsce>>, gdzie pozostając sobą, stajemy się kimś lepszym. Jednak kiedy codzienne obowiązki i zabieganie przeszkadzają nam w zatrzymaniu nad tym, co w życiu najważniejsze, zaniedbujemy także przyjaźń". Dla przyjaźni warto żyć.....