Dodaj do listy

Andrzej Kmicic. Bohater dynamiczny („Potop” Henryka Sienkiewicza)

Andrzej Kmicic to główna postać "Potopu" Henryka Sienkiewicza. Wywodzi się ze średniozamożnego rodu szlacheckiego. W momencie zawiązania akcji utworu pełni on funkcje chorążego orszańskiego. Na całej Litwie znane jest jego męstwo i waleczność, ale, z drugiej strony, również zadziorność i awanturnictwo. Jego drużynę stanowi banda opryszków i nicponi, dla których nie ma żadnych świętości. Kmicic wobec wrogów potrafi być zacięty i okrutny. Natomiast wobec przyjaciół jest zawsze uczynny i gotowy do największych poświęceń. Gdy Oleńka żąda od niego by oddalił swych podejrzanych kompanów, decyduje się na to dopiero po długich wahaniach. Okazuje się jednak, że nie ma już z kim się rozstać, gdyż Butrymowicze zabili jego towarzyszy w walce, gdy ci napastowali ich kobiety. W akcie zemsty rozwścieczony Kmicic pali Wołmontowicze i ściąga tym samym na siebie niesławę. Dowiedziawszy się o tym Oleńka zrywa z nim zaręczyny. Ten jednak nie daje za wygraną i porywa pannę. Wszystko to pokazuje nam, iż jego charakter był niezwykle impulsywny i zapalczywy oraz że jego duszę przepełniała pycha i buta. Po pojedynku z panem Wołodyjowskim postanawia się zmienić. Wstępuje na służbę do Janusza Radziwiłła, składając mu przysięgę na wierność, aż po grób. To się na nim mści, gdyż jego pryncypał okazuje się być zdrajcą. Kmicic w oczach całej szlachty staje się również takim. Po wyzwoleniu się spod wpływu Radziwiłła przyjmuje miano Babinicza i rozpoczyna swoją pokutę. Jego męstwo i brawura przydają się podczas oblężenia Jasnej Góry oraz gdy król Jan Kazimierz znajduje się w niebezpieczeństwie. Odkupiwszy swe grzechy wraca Kmicic do domu i żeni się z Oleńką. Jego postać jest klasycznym przykładem bohatera dynamicznego, którego charakter się zmienia podczas trwania akcji utworu.