Dodaj do listy

Opis przeżyć i uczuć Skawińskiego podczas lektury "Pana Tadeusza"

  Skawiński przez wiele lat poszukiwał swojego miejsca na Ziemi, aż wreszcie znalazł je na małej, skalistej wysepce u wejścia do portu w Aspinwall. Niedługo cieszył się szczęściem posiadania własnego kąta, a bezpośrednią przyczyną utraty mieszkania i stanowiska latarnika był fakt, że starzec Starzec A. Mickiewicz Romantyczność, bohater drugoplanowy; komentator wydarzeń z punktu widzenia racjonalisty
Poglądy Starca - racjonalisty: Starzec to uosobienie oświeceniowego racjonalizmu i wiary...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
zapomniał o całym świecie czytając Pana Tadeusza.

  Książki dotarły na cichą, latarniczą wysepkę pewnego ranka, gdy łódź przywiozła wodę i zapasy żywności. Skawiński widząc paczkę zaadresowaną jego nazwiskiem był więcej niż zdziwiony. „Przeciął płótno i ujrzał książki, wziął jedną do ręki, spojrzał i położył na powrót, przy czym ręce poczęły mu drżeć mocno. Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc, zdawało mu się, że śni – książka była polska.” Dla Skawińskiego była to pewna nadzwyczajność, tchnienie dawnych czasów, tym bardziej, iż nie wiedział skąd taki podarunek pojawił się wśród jego samotności. Dopiero później uświadomił sobie, wciąż nie mogąc pochwycić myśli, że jest to podziękowanie polskiego Towarzystwa w New Yorku, które posilił finansowo.

  Skawiński całe życie pragnął powrotu do kraju, żył nadzieją na ujrzenie ziemi rodzimej – i nie doczekał się. „Oto czterdzieści lat dobiegało, jak nie widział kraju, Bóg wie ile, jak nie słyszał mowy rodzinnej, a tu tymczasem ta mowa przyszła sama do niego – przepłynęła ocean i znalazła go, samotnika, na drugiej półkuli, taka kochana, taka droga, taka śliczna!” Skawińskiemu po przeczytaniu pierwszych słów Pana Tadeusza „zabrakło głosu. Litery poczęły mu skakać do oczu, w piersi coś urwało się i szło na kształt fali od serca wyżej i wyżej, tłumiąc głos, ściskając za gardło …” Bardzo gwałtownie przeżył on tę chwilę rycząc i rzucając się na ziemię. Słońce staczało się już z wolna za międzymorze, kiedy starzec przymknął oczy i „Ta, co Jasnej broni Częstochowy” przeniosła jego duszę „do tych pól malowanych zbożem rozmaitym” i Skawiński znalazł się we wsi, którą opuścił w młodości. „Oto znów jest ułanem i stoi na widecie: z dala karczma pogląda płonącymi oczami i brzmi, i śpiewa, i huczy wśród ciszy nocnej tupotaniem, głosami skrzypiec i basteli.”

Skawiński „powrócił” do utraconej wiele lat temu, wytęsknionej i wymarzonej ojczyzny. Powrócił do mglistych łąk, borów sosnowych, zarośli, młynów i polskich topoli … 

  Trudno nazwać ten stan, w którym znalazł się latarnik Latarnik A. Saint-Exupéry Mały Książę, bohater drugoplanowy; mieszkaniec asteroidy 329; jako jedyny spośród spotkanych zdobywa przyjaźń Małego Księcia, jest człowiekiem, który wciąż jest zajęty... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum – było to coś więcej niż ułuda, niż marzenie na jawie, które wynagrodziło mu lata tułaczki. Bez względu na to, jak poważne w skutkach było to zapomnienie, Skawiński wsiadając na statek płynący do Nowego Yorku, przyciskał do serca Pana Tadeusza – jak odzyskaną ojczyznę.