Dodaj do listy

Charakterystyka porównawcza Rejenta i Cześnika

Bohaterami komedii "Zemsta" napisanej w 1834 roku przez Aleksandra Fredrę są Cześnik Raptusiewicz i Rejent Milczek. W utworze obydwoje reprezentują szlachtę sarmacką. Postaci te autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest prawdopodobnie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum wprowadził z premedytacją, ponieważ to na ich osobach skupia się konflikt dramatyczny w "Zemście". Pozorna walka o majątek jest tak naprawdę niczym innym jak ludzkim pieniactwem i próbą przekazania czytelnikowi jak bezkompromisowa była szlachta.

Cześnik i Rejent mieszkają w zamku. Pierwszy w części należącej do Klary, która była jego bratanicą. Drugi natomiast zajmuje pozostałą część budowli. Poza miejscem, w którym obydwoje żyją, łączy ich niewiele. Autor chciał przedstawić w ten sposób kontrast pomiędzy dwoma różnymi osobowościami. To właśnie zniszczony, stary mur dzielący części zamku, staje się elementem dzielącym również ludzi. Cześnik przeszkadza w naprawie muru, co wywołuje zarzewie konfliktu z Rejentem. W końcu spór przeradza się w bitwę.

Także nieprzypadkowe są nazwiska, które Fredro stworzył z premedytacją. Otóż nazwisko Raptusiewicza (który bywa impulsywny w swoich poczynaniach), powstało od słowa "raptowny", co jest synonimem słowa "nagły, gwałtowny". Papkin słowami autora opisuje Cześnika:

"Cześnik-wulkan aż niemiło.

Żebym krótko go nie trzymał,

Nie wiem, co by z światem było."

Z kolei pan Milczek, jak wskazuje samo nazwisko, jest spokojnym, cichym człowiekiem. Jednak autor z premedytacją stworzył postać bardzo zawziętą i przez to skorą do konfliktów. W tekście "Zemsty" znajdziemy opis Rejenta:

" …

Czy inaczej: Rejent Milczek;

Słodki, cichy, z kornym licem,

Ale z diabłem, z diabłem w duszy"

Na konflikt pomiędzy osobowościami ma także wpływ pozycja społeczna bohaterów. Raptusiewicz pochodzi z biednej szlachty, mało wykształconej, zajmującej się głównie uprawą ziemi. Posługuje się językiem potocznym, co w tamtych czasach było łączone raczej z plebsem niż inteligencją. Nie ma właściwie żadnego majątku, mieszka u swojej bratanicy, która go utrzymuje. Milczek natomiast jest inteligentem. Dba o swoje wykształcenie i zasób słów. Szczyci się swoją pozycją, szczególne iż posiada duży majątek.

Temperament również odróżnia bohaterów. Cześnik unosi się często gniewem, jest porywczy. Jednocześnie szybko jest w stanie się uspokajać. Czasem jednak budzi grozę. Grozi Rejentowi:

"Lub do turmy pójdziesz na dno,

Gdzie, że siedzisz, ciężko zgadną,

Albo-rękę oddasz Klarze"

Milczek jednak pozornie wydaje się być człowiekiem opanowanym. Zagłębiając się w jego psychikę czytelnik Czytelnik odbiorca dzieła literackiego. Termin może oznaczać fikcyjnego adresata, przywołanego w tekście, np. w Beniowskim J. Słowackiego czy Szkicach węglem H. Sienkiewicza lub częściej odbiorcę zewnątrztekstowego,... Czytaj dalej Słownik terminów literackich stwierdza jednak, że Rejent nie ma skrupułów w swoich poczynaniach i że kieruje nim egoizm. Lubi się mścić na innych. Nawet szczęście jego własnego syna jest nieistotne, gdyż ważniejsze są sprawy sporu.Za wszelką cenę stara się znieważać Cześnika. Nie widzi jakim jest człowiekiem, a na uwagi innych reaguje gniewem. Taka postawa nazywana jest pieniactwem. Co gorsza nakłania innych do kłamstwa. Przykładem jest jego rozmowa z murarzami, którym pod groźbą utraty zarobku każe kłamać. W ten sposób chce zdobyć argumenty w procesie o mur. Mówi:

" …

Że jesteście skaleczeni-

Przez to chleba pozbawieni."

Okazuje się wiec bohaterem o skomplikowanej postawie. Staje się przewrotny. Wiedząc że może nie wygrać sporu kłamie. Jest przebiegły. Przykładem jest chociażby jego kłamstwo wobec syna. Chce on za wszelką cenę zmusić Wacława do małżeństwa z Podstoliną, mimo iż syn Rejenta jej nie kocha. W jego przypadku cel uświęca środki.

Czytając utwór można wysunąć wniosek że obydwaj bohaterowie są postaciami negatywnymi. Jednak jest to pozorne odczucie czytelnika. Koniec komedii pokazuje jacy są naprawdę. Bohaterowie odkrywają w sobie pozytywy. W rezultacie w "Zemście" wszystko kończy się szczęśliwie. Zemsta staje się krokiem do zgody.