Dodaj do listy

Władysław Reymont - życiorys

1869 - 1925

1867

W dniu maja przyszedł urodził się jako piąte dziecko wiejskiego organisty Józefa i zubożałej szlachcianki Antoniny Rejment we wsi Kobiele Wielkie, leżącej pod Radomskiem.

1868

Przeprowadzka rodziny, z Kobieli Wielkich przenoszą się osady Tuszyn pod Łodzią, gdzie obejmują włókowe gospodarstwo. Mieszkają w domu usytuowanym poza granicami miasta, w dość tajemniczym, jak dla małego dziecka sąsiedztwie, w pobliżu opuszczonego cmentarza, starego kościoła i olbrzymiego parku. Podobna sceneria pojawia się później w powieści Reymonta "Fragmenty".

1874

Siedmioletni Władysław umie już dobrze czytać, ma już za sobą jedną lekturę - "Lillę Wenedę" Słowackiego, którą przeczytał chowając się nocami przed oczyma rodziców. Zafascynowany, poszukuje dalszych wrażeń raczej po omacku, podbierając ojcu gazety. Jego ojciec Ojciec B. Schulz Sklepy cynamonowe, bohater główny; zajmuje poczesne miejsce w powieści; szanowany kupiec, sprawujący ojcowską władzę nie tylko nad rodziną, ale i nad subiektami. Pochylony nad rachunkami,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum chrzestny księdza Kupczyńskiego, który go uwielbia i uczy podstaw łaciny. Reymont, oczko w głowie księdza, pozwala sobie przeglądać jego księgozbiór, wertując zawartość biblioteki księdza natrafia między innymi na "Robinsona Cruzoe" Daniela Defoe, czyta także fragmenty "Zwierciadła" Reja i niektóre wiersze Jana Kochanowskiego.

1878

Ojciec widzi w nim przyszłego organistę, uczy wiec chłopca muzyki, jednak dziecko nie robi postępów, jego naturalne zdolności tłumi surowość nauczyciela, który surowo go karze za każde potknięcie. Stanisław fascynuje się teraz malarstwem, zdradza w tym kierunku duże zdolności, ma świetna pamięć do barw i duże poczucie estetyki, nie ma niestety możliwości rozwijania tych zdolności pod okiem nauczyciela. Mimo ogólnych zdolności nauka w szkole idzie mu marnie, mały Reymont nie chce chodzić do szkoły.

1882-1884

W związku z niepowodzeniami szkolnymi (ukończył tylko kilka klas szkoły parafialnej) rodzice decydują o oddaniu go do terminu do zakładu krawieckiego. Jednak życie czeladnika nie podoba się młodemu Stanisławowi. Marzy o przygodzie z teatrem, pociągają go sztuki dramatyczne, w tym czasie pragnie zostać aktorem. Jako piętnastolatek Reymont, oczywiście w wielkiej tajemnicy, zaczyna składać pierwsze wiersze poematy. W utworach z tego okresu wyraźnie zaznaczają się wpływy młodzieńczej fascynacji poezją romantyczną i antyczną (Mickiewicz, Słowacki, Goethe, Wergiliusz), poza tym podejmuje też próby stworzenia wierszy rodzajowych, stara się uchwycić specyfikę gwary warszawskiej.

W wyniku podejmowanych działań konspiracyjnych jest zmuszony opuścić stolicę, wyjeżdża wiec do Mikołajowa położonego w powiecie sandomierskim. Wówczas to powstaje obszerny "poemat" , w którym daje wyraz swojemu uczuciu do niejakiej H.S. - aktorki i wybranki jego serca.

1885-1888

Ucieka z zakładu krawieckiego i udaje się w nieznane wraz z wędrowną trupą teatralną. Prze trzy lata wiedzie ubogi żywot wędrownego aktora, co gorsza okazuje się, ze nie posiada żadnych zdolności scenicznych. Doświadczenie, jakie zdobył w tym czasie, zaowocuje później w jego twórczości ( "Komediantka", "Fermenty", "Lili", "Franek")

1889-1892

Dająca się we znaki bieda, jaka towarzyszy jego życiu aktora, słania go do podjęcia pracy na kolei. Jednak i tu nie może liczyć na satysfakcjonujące wynagrodzenie, zarabia tylko 17 rubli miesięcznie, a jego potrzeby są znacznie większe, chciałby prenumerować gazety i kupować książki. Po roku ciężkiej pracy rezygnuje z zarabiania na kolei i wraca, też na krótko do zawodu aktora w teatrze w Piotrkowie. Tu nawiązuje kontakty ze środowiskiem spirytystów, pociąga go rozwój sfery duchowej, zamierza zostać księdzem, nawet wstępuje do klasztoru w Częstochowie, ale szybko rezygnuje z tej drogi. I znowu wraca na kolej. W 1890 roku umiera mu matka. On zaś trafia do szpitala. Pracując na kolei we wsi Krosnowa pod Skierniewicami, Reymont przeżywa kolejną miłość, tym razem wybranka jest mniej tajemnicza, nazywa się Stefania Kluge i jest żoną naczelnika stacji. W tym czasie Reymont zaczyna prace prozatorskie, przygotowuje tom nowel, w którym znalazły się m.in. "Pracy!", "Franek", "Wigilia", "Miłość", "Lekcja życia", "Idylla", "Adeptka", "Suka" i "Szlachecki syn". W 1892 przenosi się do Warszawy na stałe, czytuje powieściopisarzy francuskich Balzaca i Flauberta.

1893-1894

Debiutuje jako pisarz, zdobywa pierwsze pozytywne opinie, wtedy postanawia ostatecznie zerwać z teatrem i koleją, nie utrzymuje też stosunków z rodziną. Jego życie emocjonalne jest dość chwiejne, po raz kolejny zakochuje się w aktorce tym razem w Antoninie Szczygielskiej. Niedługo potem znów planuje wstąpić do klasztoru, ale ostatecznie rezygnuje z tego zamiaru. Jesienią nawiązuje współpracę "Tygodnikiem Ilustrowanym", ukazują się tam jego "Zawierucha" i reportaż "Pielgrzymka do Jasnej Góry", który stanowi o jego pozycji pisarskiej.

W roku 1894 wyjeżdża do Londynu, zwiedza też Paryż, a w kwietniu 1895 przebywa we Włoszech. Pracuje nad powieścią "Fermenty".

W kwietniu 1896 roku kolejna zmiana w życiu osobistym - zaręczyny z Aurelią Szabłowską. Jednocześnie podejmuje kolejne wyzwania pisarskie. W 1899 roku zaczyna się ukazywać w "Kurierze Codziennym" jego kolejna powieść "Ziemia obiecana". Jest to panoramiczny obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie kategorii... Czytaj dalej Słownik terminów literackich miasta (Łódź) w dobie raczkującego kapitalizmu - lata dziewięćdziesiąte XIX wieku. Ukazanie bezwzględnych praw rządzących wśród fabrykantów wywołuje burzę wśród odbiorców. Antyurbanistyczna wymowa powieści wielu się nie podoba, dochodzi do tego, że autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest prawdopodobnie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum otrzymuje listy z pogróżkami. Jednocześnie rośnie nakład pisma i powodzenie samej powieści, która ukazuje wyższość wartości takich jak rodzina, tradycja, wewnętrzny spokój i czyste sumienie nad bezwzględnym dążeniem do zysku.

1906

Powodzenie "Ziemi obiecanej" przynosi Reymontowi kontrakt na kolejną. W ciągu dziesięciu lat rodzi się czterotomowe, najwybitniejsze dzieło Reymonta - "Chłopi" wydawane w latach 1904 - 1909). W tym czasie przygotowuje też adaptacje sceniczną "Chłopów".

1909

Ukazuje się ostatnia część "Chłopów" autor zostaje nagrodzony nagrodą Lewentala.

1913

Zostaje wydana pierwsza część trylogii zatytułowanej "Rok 1794" -. "Ostatni Sejm Rzeczpospolitej"

1916

Ukazuje się część druga - "Nil desperandum"

1918

I ostatnia część "Roku 1794" - "Insurekcja"

1919

Reymontowi dokucza ciężka choroba Choroba występuje wtedy, gdy bodźce zewnętrzne są zbyt silne lub działają zbyt długo, przy równoczesnym zmniejszaniu się zdolności przystosowania organizmu.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
serca, mimo jeździ z odczytami po koloniach polskich.

1924

Zostaje uhonorowany Nagrodą Nobla z dziedziny literatury.

1925

Stanisław Władysław Reymont umiera w nocy z 5/6 grudnia. Jego ciało zostało pogrzebane w Alei Zasłużonych na Powązkach.