Dodaj do listy

Życie i twórczość Cypriana Kamila Norwida.

Cyprian Kamil Norwid należał do najbardziej utalentowanych, a jednocześnie najbardziej wszechstronnych artystów polskich. Do kręgu jego znajomych należeli między innymi Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki oraz Fryderyk Fryderyk A. Domańska Historia żółtej ciżemki, bohater epizodyczny; postać historyczna, zw. Frydruszem, królewicz: pilny, elokwentny, bystry. Jako dziecko lubił psikusy i krotochwile. Później został biskupem. Jako... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Chopin. Mimo to jego życie nie należało do najłatwiejszych, o czym może świadczyć fakt, że przyszło mu umierać w przytułku dla bezdomnych.

Norwid przyszedł na świat dnia 24 września 1821 roku w mieścinie Laskowo - Głuchy, gdzie znajdowała się siedziba jego rodziny. Jego ojcem był Jan Norwid, pochodzący ze Żmudzi, matką zaś Ludwika z domu Zdzieborska. Poeta posiadał czworo rodzeństwa.

Na chrzcie otrzymał imiona: Cyprian Ksawery Gerard Gerard Pieśń o Rolandzie, bohater epizodyczny; wasal Rolanda
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Walenty, a podczas obrzędu konfirmacji dodatkowo przybrał sobie imię Kamil. Pierwsze wspomnienia z dzieciństwa poety wiążą się z jego pobytem w dworku, który należał do jego matki. Nie cieszył się on zresztą zbyt długo ciepłem domowego ogniska, gdyż w wieku czterech lat został osierocony przez swą rodzicielkę. Gdy zaś miał czternaście lat z tym światem pożegnał się jego ojciec. Norwid zatem był wychowywany głownie przez wuja Ksawerego Dybowskiego w jego majątku położonym w Dembinkach.

W majątku swego wuja poznał również swa pierwszą, wielka miłość, była nią Brygida Brygida F. H. Burnett Mały lord, bohaterka epizodyczna; siostra Marianny, ma dwanaścioro dzieci. Jej mąż, Michał, jest chory. Nie stać ich na zapłacenie komornego. Cedryk pomaga jej dzięki pieniądzom, otrzymanym... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Dybowska. Była to latorośl Ksawerego Dybowskiego. Poeta był w tym czasie osiemnastoletnim młodzieńcem, natomiast wybranka jego serca piętnastoletnią pannicą. Jednakże jego wuj nie zaakceptował tego związku, gdyż był zdania, że Cyprian nie będzie w stanie zapewnić jej utrzymania na odpowiednim poziomie, dlatego też pan Ksawery postanowił oddać swą córkę znacznie bogatszemu kawalerowi, który czynił o nią starania. Jedyne co zostało artyście to wbicie mu kilku szpilek w swych utworach literackich i grafikach. Co zaś do panny, która niezbyt walczyła o swą miłość to mogła się z wiersza "Beatrix" dowiedzieć, że była " jak publiczność".

Poeta pierwsze nauki pobierał w gimnazjum we Warszawie, jednakże skończył go, gdyż stanęła temu na przeszkodzie poważna choroba Choroba występuje wtedy, gdy bodźce zewnętrzne są zbyt silne lub działają zbyt długo, przy równoczesnym zmniejszaniu się zdolności przystosowania organizmu.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
jego rodzica. Późniejszym czasie odbierał wykształcenie u różnych artystów, m. in. Jana Minasowicza.

W roku 1837 podjął studia plastyczne. Jego debiut poetycki miał miejsce na łamach Piśmiennictwa Krajowego" w 1840 r. Został on doceniony.

Okres dorastania Norwida przypadł na złe czasy dla społeczeństwa polskiego żyjącego pod zaborem rosyjskim. Echa represji popowstaniowych jeszcze nie ucichły, a sytuacja gospodarcza kraju nie była najlepsza. Norwid w swych utworach ukryć treści wymierzone w porządki, jakie zapanowały w byłym Królestwie Kongresowym, co niezmiernie podobało się czytelnikom.

W roku 1842 poeta postanawia odbyć podróż, która będzie łączyła walory krajoznawcze z edukacyjnymi. Na szlaku jego wędrówki znalazły się takie miasta, jak: Kraków, Wrocław, Drezno, Marienbad, Praga, Monachium oraz Florencja. Przytrafił się mu również niemiła przygoda, która zaprowadziła go do więzienia.

W roku 1846 z ciężkim serca uznaje, że stał się emigrantem. Jest pewny, że już nigdy nie ujrzy już swego rodzinnego Mazowsza. Jedyne co mu pozostało to korespondować z najbliższymi przyjaciółmi, którzy pozostali w kraju.

W roku 1852 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie podjął pracę na stanowisku rysownika przy wystawie światowej. Dzięki temu pobytowi za oceanem podreperował nieco swoje finanse, jakkolwiek wystarczyło to tylko na w miarę godziwe życie i bilet powrotny do Europy. Pobyt w Ameryce umożliwił mu dokładne przyjrzenie się stosunkom panującym w społeczeństwie kapitalistycznym. To, co zobaczył nie napawało go zbytnią otuchą. Uważał, że społeczeństwo które opiera się na wyzysku i nie dba o najsłabszych członków swej wspólnoty nie ma przyszłości.

Wróciwszy do Starego Świata zamieszkał w Paryżu. Cały czas pracował nad swoją twórczością, jednakże nawet w kręgu jego przyjaciół nie była ona rozumiana. Uważali oni, że Norwid tworzy na sposób zupełnie niezrozumiały, że jego twórczość to jakiś ciemny bełkot, w którym o nic nie chodzi.

Norwid nigdy się nie ożenił, czego główna przyczyną było zapewne jego całkowite poświęcenie się sprawom sztuki. Pragnął, aby jego twórczość docierała do jak najszerszego kręgu odbiorców. Jednakże jedynym tomem wierszy, jakie się mu udało opublikować za życia, było "Vade Mecum". Ukazało się ono w 1863 roku w Lipsku. Właściwie nikt nie zauważył tego tomu, gdyż właśnie trwało Powstanie Styczniowe i polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. Jednostka... Czytaj dalej Słownik geograficzny publiczność literacka nie miała raczej głowy do zajmowania się trudną poezją.

Artysta pogrążał się coraz bardziej w melancholii i apatii. Czuł się niezrozumiany i opuszczony przez wszystkich. Poza tym zapadał coraz bardziej na zdrowiu. W roku 1877 został przyjęty do Domu Św. Kazimierza, który był de facto przytułkiem. Pod koniec swego życia zaczął również tracić słuch. Jedyną jego formą kontaktu ze światem było wręcz seryjne pisanie listów. Do dziś zachowało się ich ponad tysiąc. Cały czas miał również nadzieję, że ktoś w końcu wyda jego utwory.

Cyprian Kamil Norwid umarł dnia 23 maja 1883 roku w przytułku. Koszty pogrzebu poety, a także miejsce na cmentarzu w Montmorency, opłacono z funduszy wygospodarowanych przez jego przyjaciół. Niestety zapomnieli on uiścić kolejnej raty za z miejsce na cmentarzu, dlatego też zwłoki Norwida spoczęły w mogile zbiorowej. Podobno ostanie jego słowa brzmiały: "Przykryjcie mnie lepiej".

Poezja Norwida jest trudna, nie należał on bowiem do twórców, którzy by schlebiali pospolitym gustom czytelników. Posługuje się on również specyficznym językiem, w którym wiele jest niedomówień, zawieszeń głosu, wieloznaczności, które wymagają od odbiorców tej poezji sporej dozy wysiłku.

Publiczność literacka dowiedział się o Norwidzie, a właściwie sobie przypomniała, dopiero po jego śmierci. Wielki propagatorem, niektórzy nazywają go odkrywcą, jego poezji był Zenon Przesmycki (Miriam), który zajął się edycją rękopisów autora "Vade Mecum" oraz napisał wiele szkiców mu i jego twórczości poświęconych.