Dodaj do listy

Życiorys Cypriana Kamila Norwida

Cyprian Kamil Norwid przyszedł na świat dnia 24 października 1821 roku w rodzinnym majątku swej matki, Laskowo - Głuchy, która znajdował się pomiędzy Radzyminem a Wyszkowem. Ojciec Ojciec B. Schulz Sklepy cynamonowe, bohater główny; zajmuje poczesne miejsce w powieści; szanowany kupiec, sprawujący ojcowską władzę nie tylko nad rodziną, ale i nad subiektami. Pochylony nad rachunkami,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum poety, Jan wywodził się z rodu szlacheckiego, matka Matka B. Schulz Sklepy cynamonowe, bohaterka epizodyczna; jest w opowieści prawie nieobecna. Narrator nie zwraca na nią uwagi, nie dba o nią. Notuje jedynie, że wciąż się czesała lub leżała w salonie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum zaś, Ludwika Zdzieborowska, należała do rodziny, która skoligacona była ze Sobieskimi.

W wieku czterech lat młody Norwid został osierocony przez matkę, a jego wychowaniem zajęła się prababka Hilaria Sobieska, która miała swój majątek w Strachówce. Gdy ona umiera, a był wtedy koniec roku 1830, Norwidowie opuszczają tą mieścinę i osiadają we Warszawie.

W stolicy Królestwa Kongresowego młody Norwid uczęszcza do Wojewódzkiego Gimnazjum przy Krakowskim Przedmieściu w Pałacu Kazimierzowskim, następnie zaś do szkoły o podobnym profilu położonej przy ulicy Leszno.

W roku 1835 poeta zostaje osierocony przez ojca. Kuratelę nad nim przejmuje Ksawery Dybowski, który był równocześnie ojczymem matki Cypriana, jak i jego ojcem chrzestnym.

Ukończywszy pięć klas gimnazjum postanawia przerwać naukę w nim i zostać uczniem Aleksandra Kokulara, który prowadził szkołę malarską. Za swego mentora i przewodnika pośród sztuk plastycznych uznaje malarza Jana Klemensa Minasowicza.

W roku 1840 młody Norwid ogłasza swój wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu wersyfikacyjnego... Czytaj dalej Słownik terminów literackich "Mój ostatni sonet", który stanowi, wbrew tytułowi, jego debiut poetycki. Zostaje on jednym ze współpracowników czasopisma literackiego "Biblioteka Warszawska". Jest częstym gościem na stołecznych salonach literackich. Ukazują się jego utwory: "Wspomnienie" i "Do wieśniaczki".

W 1842 zostają ogłoszone zaręczyny młodego poety z Kamilą L. W tym mniej więcej czasie dzięki pieniądzom, jakie mu przypadły w udziale po dziale majątku matki, wyruszył w podróż przez Kraków, Wrocław do Drezna, stąd zaś przez Norymbergię i Monachium do Florencji. We Włoszech zostaje studentem Akademii Sztuk Pięknych. Jego mistrzem jest profesor Profesor H. Krall Zdążyć przed Panem Bogiem, postać autentyczna; słynny chirurg z Radomia, który zdobył w czasie wojny wielkie doświadczenie jako kardiolog. Po wojnie dokonywał trudnych, nowatorskich operacji... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum rzeźby, Ludwik Pampaloni. Oprócz rzeźbiarstwa zajmuje się podczas swych studiów rytownictwem.

W roku 1844, akurat gdy bawi we Wenecji, spotyka go niemiła niespodzianka. Kamila Kamila Dzieje Tristana i Izoldy, bohaterka epizodyczna; służebna Izoldy, prawie tak piękna jak jej pani
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
przesyła mu list, w którym uznaje, że ich zaręczyny są nieważne. Dla Norwida był to straszny cios, którego refleks poetycki stanowi wiersz zatytułowany "Moja piosnka (1)".

Zimą roku 1845 Norwid odwiedza Rzym, gdzie w kościele Świętego Klaudiusza poddaje się obrzędowi konfirmacji, a imieniem, jakie przyjmuje z tej okazji, jest Patryk. Mniej więcej w tym okresie poznaje w Neapolu przepiękną rosyjską szlachciankę - Marii Kalergis, z którą wyrusza w podróż po południu Włoch. Odwiedzają oni między innymi Pompeę, Herkulanum, Sorrento i Capri. Pokłosiem literackim tej podróży jest wiersz "Italiam! Italiam!".

W roku 1848 poznaje Norwid Zygmunta Krasińskiego, który bawiąc w Rzymie zawitał do jego atelier. To dzięki niemu było dane poecie zaznajomić się z samym Adamem Mickiewiczem, który akurat przebywał w Rzymie, gdzie organizował, tzw. Legion Polski.

Zimą 1849 roku wyjeżdża Norwid z Wiecznego Miasta i przyjeżdża do stolicy Francji, gdzie ma szansę poznać się z Juliuszem Słowackim tuż przed jego śmiercią, a także spotkać Fryderyka Chopina.

Pobyt w Paryżu oznacza dla Cypriana ciągłe kłopoty finansowe i konieczność życia na koszt przyjaciół. Pisze wtedy poemat "Niewola".

Rok 1850 stoi od znakiem polemiki, jaką Norwid wiedzie z Zygmuntem Kasińskim oraz Augustem Cieszkowskim, którzy uważają, że autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest prawdopodobnie... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum "Mojej piosenki" pisze niejasno, co czyni jego twórczość hermetyczną, przeznaczoną dla wąskiego kręgu odbiorców. Odpowiedzią Norwida jest poemat "Promethidion", będący wykładnią przekonań poety na temat tego, czy jest sztuka, oraz szkic Szkic esej.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
programowy zatytułowany "Jasność i ciemność". Zdaje on sobie sprawę z własnego nowatorstwa, ale jest zdeterminowany, ażeby walczyć o nowe rozumienie sztuki.

Trochę zmęczony brakiem zrozumienia jego poezji pośród ówczesnych elit intelektualnych, a także zniechęcony niezbyt dobrymi warunkami materialnymi jego egzystencji w stolicy Francji, postanawia w 1852 roku wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Otrzymuje on tu posadę grafika. Wciąż jednak odczuwa nostalgię za Europą, która wzrasta w nim z dnia na dzień. Widać ją choćby we wierszu zatytułowanym "Pierwszy list, co mnie doszedł z Europy".

W roku 1855 opuszcza Norwid Stany Zjednoczone i wraca na Stary Kontynent. W Londynie pisze, być może, najbardziej znany ze swych liryków, mianowicie "Moją piosnkę (II)". Jest to czysta esencja wszystkich jego bólów, tęsknot i nadziei, które towarzyszyły mu przez wszystkie lata jego tułaczki.

Rok 1863 jest dla poety niezwykle ważny. Żyje w dniach Powstania Styczniowego jakby w gorączce, tym bardziej, że sam nie może zostać jego uczestnikiem, gdyż nie pozwala mu na to głuchota oraz poważna choroba Choroba występuje wtedy, gdy bodźce zewnętrzne są zbyt silne lub działają zbyt długo, przy równoczesnym zmniejszaniu się zdolności przystosowania organizmu.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
ócz.

W tym czasie Norwid tworzy poemat zatytułowany "Fortepian Szopena". Bezpośrednią podnietą do jego napisania była wydarzenia, jakie miały miejsce podczas walk powstańczych Pałacu Zamojskich. Wtedy to żołnierze rosyjscy wypchnęli prze okno fortepian Szopena. Norwid miał jeszcze wtedy przed oczami postać wspomnienia wiążące się z postacią genialnego pianisty i kompozytora. To zestawienie Zestawienie stałe połączenie dwóch lub więcej samodzielnych pod względem gramatycznym wyrazów, które razem tworzą jedną nazwę, np. wieczne pióro, konik polny, Boże Narodzenie.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
geniuszu poetyckiego z brutalną siłą stworzyło ów poemat.

Bohaterami swych wierszy Norwid nie czynił wyłącznie artystów, ale także ludzi, którzy w jakiś sposób zapisali się na kartach historii. Takim był bez wątpienia generał Józef Bem, jeden z dowódców Powstania Listopadowego oraz uczestnik Wiosny Ludów na Węgrzech. Jemu to został poświecony genialny wiersz zatytułowany "Bema pamięci żałobny - rapsod".

Cyprian Kamil Norwid był jednym z najwszechstronniejszym twórców swej epoki. Do jego dorobku twórczego należą i wiersze, i dramaty, i traktaty teoretyczno - literackie, i eseje historiozoficzne. Pozostawił także po sobie wiele rysunków, akwarel i grafik. Zmarł w osamotnieniu w schronisku dla bezdomnych św. Kazimierza w Ivry pod Paryżem dnia 23 maja 1883 roku.