Dodaj do listy

Homerycki opis pojedynku dwóch herosów - Achillesa i Hektora

Oprócz tego, że byli wrogami, mieli również wiele cech wspólnych. Obaj wywodzili się ze świetnych rodzin, byli świetnie przygotowani do życiowej roli rycerza, potrafili walczyć na wszelkie możliwe sposoby. Tak Achilles Achilles Homer Iliada, bohater Bohater T. Różewicz Kartoteka, bohater główny; należy do pokolenia Kolumbów
Wygląd: Brak informacji w utworze, bohater niczym się nie wyróżnia, nie ma cech szczególnych, jest zwykły, przeciętny,...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
główny; heros grecki, syn Peleusa i morskiej boginki, Tetydy. Wydarzenia, opisane w eposie, dotyczą ostatniego roku wojny, a ich bezpośrednią przyczyną jest gniew Achillesa
...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
jak i Hektor Hektor Homer Iliada, bohater drugoplanowy; najdzielniejszy z Trojan, syn Priama. Wyróżnia się odwagą i szlachetnością. Umie okazać szacunek nawet wrogom. Walczy, ale się nie mści. Gardzi tchórzostwem... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum byli wzorcowymi rycerzami starożytnego, dzięki swemu męstwu i odwadze mogli śmiało służyć za wzór do naśladowania. Zgodnie ze swoimi rolami rycerzy zabiegali o sławę i honor (zarówno swój jak i rodziny) i był były one dla nich ważniejsze życie i stanowiły ich źródło szczęścia. O tym, że to prawda, świadczy pojedynek obu rycerzy, który nastąpił o śmierci Patroklesa. Hektor stawił się na niego, choć wie, że zginie. Ta świadomość wcale go nie hamuje, ponieważ nad własne życie przedkłada życie swoich bliskich, honor i dobro ojczyzny. Jak trudna to była decyzja, niech świadczy fakt, że Hektor miał młodą, piękną i kochającą żonę oraz małe dziecko. Bohater Troi decyduje się zostać na placu boju wówczas, gdy inni z niego uciekli, choć za Achillesem stoją bogowie a on jest skazany na klęskę. Achilles również daje do zrozumienia, że to honor jest dla niego najważniejszy - przecież w ten sposób broni pamięci i chwały przyjaciela. Poza tym przecież wie, że to są jego ostatnie chwile, że nie przeżyje zbytnio Hektora.

Jeśli chodzi o wartości, jakich bronią, czyli honor i dobra sława, to obaj są co do nich zgodni. Różnice pojawiają się, gdy zaczniemy przyglądać się ich motywacjom.

Homer przedstawił Hektora jako rycerza bez skazy, rycerza idealnego, który nigdy nie uchybia nakazom płynącym z kodeksu rycerskiego. Jego uczciwość jest nieposzlakowana. W jej imię porzuca rodzinę skazując ją tym samym na nieszczęście samotności, bo jego zdaniem to jest lepsze wyjście niż życie w niesławie i niewoli. Nie potępia Achillesa, ale uznaje jego przewagę. Hektor jest najbardziej odważny i waleczny spośród wszystkich Trojan.

Za to Achilles charakteryzuje się całym wachlarzem wad. Gdy jego wódz, Agamemnon, zabrał mu brankę, Achilles obraża się i porzuca walkę. A przecież to jego przełożony i zadaniem Achillesa jest słuchać jego poleceń. Obrażając się, złamał świętą zasadę posłuszeństwa. Pochłoniętego rozpamiętywaniem urazy Achillesa nie obchodzi to, że przez niego zginą ludzie. Achillesa interesuje wyłącznie postawienie na swoim, manifestacja urojonej wielkości.

Dochodzi do tego, że Agamemnon, wódz, przeprasza Achillesa, ale ten rozkapryszony młokos nie pozwala się przeprosić. Nie wychodzi na pole bitwy nawet wtedy, gdy Grecy zaczynają przegrywać. Nie wzruszyło go to, że Trojanie zaczęli podpalać okręty, a bez nich Grecy nie mogliby wrócić do domu. Gestem wielkopańskim Achilles daje swojemu przyjacielowi swoją zbroję, by ten mógł uratować honor Greków. Nie obchodzi go to, że Patroklesa, w przeciwieństwie do niego, można zranić a nawet zabić, że jego przyjaciel jest młody, słabszy i niedoświadczony. Wyjątkowo wstrętne jest to, że Achilles nakazuje przyjacielowi walczyć tak, by nikt go nie rozpoznał - w razie zwycięstwa chce, by wszystkie zasługi spadły na niego właśnie. Patrokles Patrokles B. Prus Faraon, bohater epizodyczny; dowódca najemnych pułków greckich.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
musi zginąć, żeby ten nadęty młokos wreszcie przejrzał i zobaczył, do jakiego nieszczęścia doprowadził. Co prawda nie czuje skruchy, tylko rozpacz, która przeradza się we wściekłość, ale w końcu rusza do walki i przegania Trojan. Gdy heros zabiera się do mszczenia przyjaciela, wtedy uwydatniają się jego negatywne cechy, czyli właśnie mściwość i okrucieństwo, które jednak wynikają ze szlachetnych pobudek, czyli z miłości przyjacielskiej. Achilles posuwa się do tego, by zlekceważyć ostatnią prośbę Hektora i bez skrupułów znieważa jego zwłoki. A trzeba wiedzieć, że w tamtych czasach pohańbienie zwłok i brak pogrzebu stanowiły przeszkodę nie do pokonania dla duszy zmarłego, który przez to nie mógł dostać się do krainy Krainy Czytaj dalej Słownik geograficzny zmarłych. Na żyjącą rodzinę zaś spadała hańba. Takie postępowanie, które skazało Hektora na wieczne potępienie, było całkowicie sprzeczne z etyką rycerza i nie ma dla niego żadnego usprawiedliwienia.

To, że Achilles jednak dał się przebłagać staremu Priamowi, trochę polepsza jego wizerunek (w końcu odnalazł w sobie ludzkie uczucia). Jednak nie daje szans na jednoznacznie pozytywną ocenę tego greckiego herosa, ponieważ zbyt wiele zła przedtem uczynił, by tak łatwo o nim zapomnieć.