Dodaj do listy

Walki Polaków we wrześniu 1939 roku.

Przebieg wojny obronnej na ziemiach polskich we wrześniu 1939 roku przedstawia się w następujący sposób:

- 1 wrzesień 1939 rok, godzina 4.45, Niemcy Niemcy Republika Federalna Niemiec. Członek Unii Europejskiej. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim i Północnym. Powierzchnia 356 970 km2. Liczba ludności 82 357 tys. (2001 r.).... Czytaj dalej Słownik geograficzny atakiem na ziemie państwa polskiego, wdrażają w życie plan Fall Weiss, i rozpoczynają II wojnę światową. Na pierwszy ogień niemieckiego ostrzału narażone było Westerplatte. Stacjonujące tam wojska polskie były atakowane, tak przez hitlerowski pancernik Schleswig-Holstein, jak i przez oddziały gdańskich policjantów oraz jednostki niemieckiej piechoty morskiej. Pomimo ogromnego wysiłku, udało się Polakom w dniu 1 września ocalić znajdującą się na Westerplatte składnicę broni. Przez kolejne sześć dni, ataki niemieckie na Westerplatte były kontynuowane. Każdego dnia Polacy bohatersko stawiali czoła nieprzyjacielowi i każdego dnia, nad półwyspem spowitym wyczerpującymi oraz trudnymi walkami, unosiły się obłoki dymu. Hitlerowcy nie rezygnowali. Wkrótce zaczęli ostrzeliwać Polaków z tzw. bombowców nurkujących. Po siedmiu dniach bohaterskich walk, na wyraźny rozkaz dowódcy jednostek polskich na Westerplatte, Polacy nie dysponujący już amunicją, oraz nie mogący liczyć na pomoc oraz wsparcie z zewnątrz, postanowili złożyć broń i poddać się niemieckiej przewadze.

- 1 wrzesień 1939 rok, Niemcy dokonują ataku na Pocztę Gdańską. Podobnie jak Westerplatte, tak i Poczta Gdańska stawiła opór hitlerowskiemu wrogowi. Dysponujący karabinami oraz lekkimi karabinami maszynowymi pocztowcy, odparli pierwszy atak niemiecki. Pomimo wsparcia artyleryjskiego oraz pancernego, kolejne uderzenia hitlerowców na Pocztę Gdańską były równie nieudane. Wreszcie strona niemiecka zdecydowała się na podpalenie pocztowego gmachu (wieczór 1 września). Nie mając innego wyjścia oraz nie mogąc liczyć na wsparcie polskie idące z zewnątrz, pozbawieni amunicji pracownicy Poczty postanowili skapitulować. Części spośród nich udało się zbiec, 38 Niemcy pojmali oraz skazali na pozbawienie życia. Wyrok (przez rozstrzelanie) wykonano 5 października 1939 roku.

- atak na Górny Śląsk. Niemcy mieli w planie opanowanie ziem Górnego Śląska bez wykorzystywania w tym celu ostrzału artyleryjskiego. Oczywiście, chodziło o to aby nie zniszczyć, bądź nawet nie uszkodzić, śląskich hut, kopalni, czy fabryk, które z kolei na potrzeby swego przemysłu mogłaby wykorzystać III Rzesza. Podporządkowanie hitlerowcom Górnego Śląska, było zadaniem zleconym jednostkom dywersyjnym Freikorpsu. Pierwszy ataki Freikorpsu na ziemie rozpościerające się od powiatu lublinieckiego aż po Zaolzie, miały miejsce w noc poprzedzającą uderzenie hitlerowców na Polskę. Pomimo podejmowanych prób przejęcia poszczególnych zakładów przemysłowych, hut, kopalń, a nawet całych miast, żołnierze Wojska Polskiego oraz Ochotniczej Powstańczej Samoobrony, bohatersko oraz z sukcesem stawili czoła okupantom z zachodu. Obrona polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Stolica miasto stołeczne. Miasto, w którym znajduje się siedziba parlamentu, rządu i rezydencja głowy państwa, spełniające funkcje zapewniania sprawnej kontroli nad krajem. W niektórych państwach funkcje... Czytaj dalej Słownik geograficzny Warszawa. Język urzędowy polski. Jednostka... Czytaj dalej Słownik geograficzny była także kontynuowana po wycofaniu się jednostek Wojska Polskiego z tzw. Rejonu Umocnionego Katowice. W dniu 3 września udało się Polakom wyprzeć wojska niemieckie okupujące Chorzów. Wciąż trwały starcia armii w Katowicach.

- 1 wrzesień 1939 roku, walki pułków Wołyńskiej Brygady Kawalerii (wchodzącej w skład Armii Łódź) z hitlerowskimi jednostkami pancernymi nad rzeką Mokrą. Starcie należące do jednego z najtrudniejszych w dziejach wrześniowej wojny obronnej Polaków. Polscy ułani oraz strzelcy konni zmuszeni byli odpierać nie tylko ataki czołgów wchodzących w skład 4 Dywizji Pancernej wroga, ale także prowadzone przez hitlerowców akcje artyleryjskie oraz bombowe. Starcie Polaków z Niemcami nad Mokrą, uznać można za jednoczesny sukces i porażkę. Sukces, gdyż kawalerzyści pozbawili przeciwnika 150 wozów bojowych. Porażkę, gdyż sami utracili 500 żołnierzy, 300 koni, pozbawiono ich 5 dział, 2 armatek przeciwpancernych oraz kilku lekkich czołgów. Z nastaniem wieczora, Polacy ponowili walkę, odrzucając hitlerowskiego przeciwnika oraz wycofując się na linię obrony.

- w kolejnych dniach września zaznaczyła się na ziemiach: pomorskiej, wielkopolskiej, kujawskiej oraz śląskiej aktywność niemieckiej V kolumny. Między innymi w dniu 3 września, hitlerowcy ze wspomnianej V kolumny dokonali w Bydgoszczy ostrzału jednostek polskich wchodzących w skład Armii Pomorze. Na skutek ataku, wielu Polaków, tak żołnierzy, jak i osoby cywilne, poniosły śmierć z rąk niemieckiego oprawcy. W tym samym czasie, regularne jednostki wojska polskiego, wspierane przez harcerstwo oraz osoby cywilne, zainicjowały akcję likwidacji działań dywersyjnych inspirowanych przez jednostkę Selbstschutz, w skład której wchodzili Niemcy z rejonów Bydgoszczy oraz Gdańska. Blisko 300 dywersantów straciło życie w przeciągu zaledwie dwóch dni. Przeszło tysiąc osób zostało przez Polaków zatrzymane. W odpowiedzi, w dniu 5 września 1939 roku, hitlerowcy wkroczyli do Bydgoszczy. Żołnierzy Wehrmachtu wspierali okoliczni Niemcy, którzy bez najmniejszego nawet zastanowienia identyfikowali Polaków zaangażowanych w starcia z lokalnymi dywersantami. Ludność polską związaną z pacyfikowaniem akcji niemieckich na tamtejszym obszarze, natychmiast aresztowano, a następnie rozstrzeliwano, lub transportowano do obozów koncentracyjnych, znajdujących się na obszarze Niemiec. Miał to być tym samym, odwet niemiecki za tzw. krwawą niedzielę bydgoską, czyli za rzekomą rzeź dokonaną przez Polaków na niczego winnych niemieckich dywersantach. Różnica polegała jednak na tym, że o ile Polacy walczyli ze złem, oraz chorą niemiecką ideologią, tak hitlerowcy pozbawili w okolicach Bydgoszczy życia, lub skazali na kaźnie w obozach koncentracyjnych, wielu prawdziwie niewinnych ludzi, wielu niewinnych Polaków.

- 9 wrzesień 1939 roku, uderzenie Armii Poznań, dowodzonej przez gen. Kutrzebę, znad Bzury w kierunku Strykowa i Ozorkowa, na jedno ze skrzydeł 8 Armii Niemieckiej. Wkrótce sukcesem wojsk polskich stało się odebranie Niemcom Łęczycy. Następnie przystąpiono do konfrontacji o Łowicz. Z kolei, z dniem 17 września, tak 8 Armia Niemiecka, jak i Armia Poznań (wspierana przez Armię Pomorze), usiłowały poprzez Skierniewice oraz Sochaczew dostać się do obleganej przez wroga Warszawy. Niestety, w okolicach Bzury i Puszczy Kampinowskiej, polscy żołnierze zostali otoczeni przez wojska Wehrmachtu. Do stolicy udało się przedrzeć zaledwie garstce Polaków, z gen. Kutrzebą na czele. Resztki Armii Poznań wcielono do jednostek zbrojnych broniących stolicę, zaś sama bitwa nad Bzurą uchodzi za największą konfrontację w dziejach wrześniowej polskiej wojny obronnej. Jej paradoks polegał na tym, że choć Polacy przegrali starcie, to jednak umocnili obronę Warszawy.

- niemal od pierwszych chwil kampanii wrześniowej niemieckie Luftwaffe z wielką zażartością atakowało polską stolicę. W ciągu pierwszych sześciu dni, na pomoc ostrzeliwanej Warszawie, ruszyła polska myśliwska Brygada Pościgowa. Jej działania przyniosły oczekiwany rezultat, co też skłoniło hitlerowców do przeorganizowania swych jednostek, oraz do atakowania miasta mniejszymi, strategicznymi grupkami militarnymi. Z nastaniem dnia 3 września, niemieckie jednostki opancerzone przełamały linię obrony, tworzoną przez polską Armię Łódź oraz Armię Prusy. Postanowiono także o przystąpieniu do ostatecznej obrony stolicy, na czele której stanął dowodzący Strażą Graniczną, gen. Walerian Czuma. W dniu 8 września, Niemcy zagrozili Polakom stacjonującym na Ochocie oraz na Woli. Wkrótce siły hitlerowskie zadecydowały o przystąpieniu do regularnego oblegania miasta, a po wzmocnieniu liczebnym swych jednostek, wojska Wehrmachtu utworzyły dwa pierścienie, okalające Warszawę. W tym momencie, wzmogły się także ataki z powietrza, prowadzone przez lotnictwo hitlerowskiego Luftwaffe. Na skutek bombardowań oraz ostrzałów, w dniu 17 września, ogień zajął gmach warszawskiego Zamku Królewskiego. Podczas gdy płonął symbol Symbol motyw bądź zespół motywów, pojęć, obrazów, które oprócz znaczenia dosłownego posiadają także znaczenie ukryte - symboliczne. W przeciwieństwie do alegorii, która może być odczytana tylko... Czytaj dalej Słownik terminów literackich polskiej tożsamości narodowej, siedziba polskich władców, mieszkańcom stolicy doskwierał brak niemal wszystkiego, co do życia wydaje się być niezbędne, a więc wody, gazu, elektryczności. Przerwana została także łączność telefoniczna. Z końcem miesiąca (26 września) Niemcy usiłowali przeprowadzić szturm generalny na miasto. Polska obrona nie zawiodła, niemniej jednak następnego dnia, 27 września, wszelkie akcje zbrojne zostały wstrzymane. 28 września, na skutek pogarszających się warunków egzystowania w mieście ludności cywilnej, na skutek braku amunicji oraz środków bojowych, na skutek niedoborów wody oraz żywności, a nade wszystko na skutek braku nadziei, iż walczącej Warszawie przyjdą na pomoc Polacy z innych armii, stolica podpisała akt kapitulacji.

- olbrzymią rolę w trakcie obrony miasta stołecznego, odegrała załoga twierdzy Modlin. Obrońcy z Modlina nie przerwali operacji nawet wówczas kiedy okazało się, że komunikacja oraz łączność ze stolicą zostały zerwane. Walcząc bohatersko, ale i samotnie, Modlin wytrzymał dokładnie tyle, ile wytrzymała Warszawa. Idąc za przykładem miasta stołecznego, także i Modlin, podpisał akt honorowego poddania twierdzy. Zgodnie z brzmieniem aktu, żołnierze-szeregowcy mieli nie zostać objęci aresztowaniami, z kolei oficerowie mieli zachować u swego boku tzw. białą broń. Tak w przypadku Modlina, jak i Warszawy, hitlerowcy nie spełnili warunków przyjętej przez polską stronę kapitulacji.

- z nastaniem dnia 17 września 1939 roku, dokładnie o godzinie 3 rano, polski ambasador w Moskwie, niejaki Wacław Grzybowski uzyskał od rządu radzieckiego informację, iż Rzeczpospolita Polska jako państwo europejskie przestała funkcjonować, a co za tym idzie, że wszelkie układy oraz regulacje dwustronne polsko-radzieckie przestają obowiązywać. W otrzymanej przez ambasadora nocie argumentowano także przyczyny wkroczenia Armii Czerwonej w granice byłej już polskiej państwowości, oraz zajęcia przez ZSRR ziem Ukrainy Zachodniej oraz Zachodniej Białorusi. Pomimo odmowy przyjęcia dokumentu przez Grzybowskiego, armia radziecka wkroczyła w granice państwa polskiego. Rosjanie Rosjanie A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater zbiorowy; licznie występują w dramacie, począwszy od tyrana Nowosilcowa, poprzez jego zauszników Bajkowa i Pelikana, po młodych oficerów, przybyłych na bal... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum musieli się bowiem spieszyć, jeśli chcieli dopełnienia wytycznych tajnego protokołu dołączonego do Paktu Ribentrop-Mołotow, protokołu podpisanego w dniu 23 sierpnia 1939 roku. Opór stawiany przez jednostki Korpusu Ochrony Pogranicza, okazał się niewystarczający, tak że z nastaniem 19 września 1939 roku, Rosjanie weszli w posiadanie Wilna. Przez kolejne dwa dni Polacy walczyli z Armią Czerwoną o Grodno, po czym skierowali się na północ. Sytuacja jaką zastali polscy żołnierze na ziemi wołyńskiej oraz podolskiej, skłoniła władze do przerzucenia Polskiego Naczelnego Dowództwa oraz Rządu Rzeczpospolitej Polskiej na ziemie rumuńskie. Jednostkom Korpusu Ochrony Pogranicza nie udało się natomiast obronić przed radziecką agresją takich miejscowości jak: Łuck, Równe, Sokal czy Włodzimierz Wołyński. Wkrótce Rosjanom poddał się także i Lwów. Z nastaniem dnia 28 września, na skutek ustaleń prowadzonych przez Niemców oraz Rosjan, zmianie uległa dotychczasowa linia demarkacyjna. Armia radziecka opuściła ziemie Lubelszczyzny, a wojska Wehrmachtu wyruszyły w kierunku wschodnim. Pod Kockiem polska Grupa Operacyjna Polesie stoczyła z hitlerowcami ostatnią z bitew wrześniowej wojny obronnej.

- wyżej wspomniano, że pierwszym celem ataku niemieckiego we wrześniu 1939 roku, było Westerplatte. Teraz dodajmy, że z równym zacięciem hitlerowcy nacierali na całe polskie wybrzeże. Polacy bronili się w dwóch strategicznych punktach. Pierwszym ogniskiem walk była Gdynia, drugim zaś Półwysep Helski. Przez dwanaście pierwszych dni września roku 1939, polscy żołnierze oraz bohaterscy obrońcy nie opuszczali miasta Gdynia. Z czasem, pod naciskiem okupanta z Wehrmachtu, zmuszeni byli wycofać się na Kępę Oksywską. Kapitulacja Kapitulacja poddanie się jednej ze stron konfliktu nieprzyjacielowi. Kapitulacja może być złożona na pewnych warunkach lub bezwarunkowo, może dotyczyć całej wojny lub obejmować tylko pewien fragment frontu.
...
Czytaj dalej Słownik historyczny
Polaków na Kępie Oksywskiej nastąpiła w dniu 19 września. Fakt ten spowodował zmasowany atak niemiecki na umocniony Hel. Półwysep poddał się dopiero z nastaniem dnia 2 października. Jego upadek oznaczał upadek ostatniego broniącego się skrawka polskiej ziemi.

- wojnę obronną z niemieckim okupantem zakończyły walki gen. Kleeberga, prowadzone w okolicach Kocka oraz Serokomli. Na skutek braku amunicji, oraz perspektyw na odniesienie ostatecznego zwycięstwa, żołnierze złożyli broń, kapitulując dnia 5 października 1939 roku. Wrześniowa wojna obronna dobiegła końca.