Dodaj do listy

Powstanie Księstwa Warszawskiego.

Od 1797 r., czyli od narodzin Legionów Polskich we Włoszech Polacy wiązali swoje nadzieje na odzyskanie niepodległości z Francją i Napoleonem Bonaparte. Pod koniec 1805 roku na korzyść Polski zmieniła się sytuacja międzynarodowa Europie - dokładnie w pierwszą rocznicę koronacji na cesarza Francuzów (2 grudnia 1805 r.) Napoleon Napoleon G. Orwell Folwark zwierzęcy; bohater główny
W znaczeniu dosłownym: Jest młodym knurem rasy Berkshire, obdarzonym talentem przywódczym. Z powodu swojego dzikiego wyglądu wzbudzał respekt. Od...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
zadał pod Austerlitz druzgocącą klęskę, wchodzącym w skład trzeciej koalicji, Austrii i Rosji - dwóm zaborcom Polski. Kolejne nadzieje przyniósł rok 1806 i zwycięska wojna Francji z trzecim zaborcą Polski - Prusami. Wprawdzie wojska francuskie rozgromiły Prusaków pod Jeną i Auerstedt (16 października 1806 r.), Napoleon wkroczył do Berlina (27 października 1806 r.), niemniej jednak wojna daleka była od zakończenia - pruski król Fryderyk Fryderyk A. Domańska Historia żółtej ciżemki, bohater epizodyczny; postać historyczna, zw. Frydruszem, królewicz: pilny, elokwentny, bystry. Jako dziecko lubił psikusy i krotochwile. Później został biskupem. Jako... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Wilhelm III nie zamierzał składać broni. Zanosiło się zatem na przeniesienie działań wojennych na ziemie polskie, a także włączenie się do wojny Rosji. Wiedział o tym Napoleon, który jednocześnie myślał o objęciu kontroli nad wybrzeżem Bałtyku (w celu egzekwowania blokady kontynentalnej). Polacy dostrzegli swoją szansę na odzyskanie niepodległości. Napoleon zdawał sobie sprawę, że prowadzenie działań na ziemiach zaboru pruskiego bez poparcia ze strony społeczeństwa polskiego nie będzie zadaniem łatwym, dlatego zdecydował się podniesienie kwestii polskiej i już w początkach października wezwał do siebie generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Polacy byli świadomi, że w zaistniałej sytuacji to właśnie cesarz Francuzów a nie car Aleksander, czy król pruski, dysponuje najsilniejszymi atutami, spodziewali się, że ewentualne opowiedzenie się po jego stronie może zostać wynagrodzone w postaci wolnej Polski. Tymczasem Napoleon zastanawiał się, kto mógłby najskuteczniej pozyskać Polaków do wojny. Cieszący się zaufaniem cesarza Dąbrowski nie był związany z żadnym środowiskiem politycznym dlatego, mimo talentów organizacyjnych i dowódczych, generał mógł się okazać dla Polaków magnesem nie dostatecznie silnym. Do współpracy Napoleon postanowił wciągnąć Polaka cieszącego się niezwykłym autorytetem wśród rodaków - Tadeusza Kościuszkę. Tymczasem Naczelnik postawił warunki i próba jego pozyskania zakończyła się ostatecznie niepowodzeniem. Historycy wskazują na różnorodne przyczyny odmownej decyzji Naczelnika: republikanizm Kościuszki, jego przysięgę złożoną carowi Pawłowi I, wreszcie osobistą niechęć Naczelnika do cesarza. Wpływ mógł mieć też wiek Kościuszki w omawianym czasie (miał 61 lat). 3 listopada 1806 Wybicki i Dąbrowski wydali odezwę, wzywającą rodaków do walki o wolność. Już dzień po jej ukazaniu się do Poznania wkroczyły przednie straże korpusu marszałka Davouta, a w Wielkopolsce wybuchło narodowyzwoleńcze powstanie. Do Poznania zaczęły się zjeżdżać deputacje z różnych stron kraju, nawet z tych regionów, które znajdowały się jeszcze pod panowaniem pruskim. Polacy organizowali wojsko narodowe, a na ogarniętych powstaniem ziemiach, metodą faktów dokonanych tworzyli własną administrację. Lada dzień oczekiwano wkroczenia Napoleona do Poznania. Program uroczystości powitalnych przygotowali Wybicki i Dąbrowski - został on dopracowany w każdym szczególe, wykluczono z niego jakąkolwiek przypadkowość, gdyż znany z zamiłowania do dyscypliny cesarz miał się przekonać, że Polacy to naród dobrze zorganizowany i zdyscyplinowany. Uroczystość miała być dowodem solidarności i powagi społeczeństwa. 27 listopada Napoleon wkroczył do stolicy Wielkopolski, a następnego dnia na specjalnej audiencji został przywitany okolicznościowymi mowami. Wygłaszane w antycznej stylizacji, częściowo po łacinie, kunsztowne przemowy przyrównywały Napoleona do Cezara, czy sprawiedliwego Solona. Francuzom cała uroczystość wydała się zbyt długa i dziwaczna. W tym samym dniu, w którym Napoleon zjawił się w Poznaniu, do Warszawy wkroczyły wojska Francuskie. Do tej pory w Warszawie panowała atmosfera Atmosfera powłoka gazowa otaczająca planety lub księżyce. Atmosfera ziemska to powłoka gazowa otaczająca Ziemię będąca najbardziej zewnętrzną częścią powłoki ziemskiej. Za dolną granicę atmosfery... Czytaj dalej Słownik biologiczny wyczekiwania, ale był to spokój pozorny - z niecierpliwością oczekiwano dalszych wydarzeń. Wkroczenie Francuzów do stolicy odbywało się w podniosłej i radosnej atmosferze, żołnierze zostali szczodrze ugoszczeni przez uszczęśliwionych warszawiaków. Teraz i tu z nadzieją oczekiwano na uroczysty przyjazd cesarza Francuzów, ten jednak zawiódł wszelkie oczekiwania i zjawił się pod osłoną nocy z 18 na 19 grudnia. W Warszawa Warszawa stolica Polski położona w centralnej części Niziny Mazowieckiej nad Wisłą. Liczy 1,6 mln mieszkańców.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
powitała go dopiero następnego dnia.

Choć Napoleon przebywał w Warszawie, a wojska francuskie zajęły obszar zaboru pruskiego, to niemniej jednak wojna była jeszcze daleka od zakończenia, a ziemie polskie wciąż formalnie należały do Prus. W rzeczywistości na obszarach uwolnionych od Prusaków istniała już administracja polska, a 14 stycznia 1807 roku dekretem cesarskim została powołana do życia Komisja Rządząca, stanowiącą centralną władzę na ziemiach polskich. Mamy zatem do czynienia z sytuacją zupełnie wyjątkową, gdyż już na długo przed traktatem tylżyckim zostały stworzone zręby państwowości polskiej: państwo polskie formalnie nie istnieje, ale jest polski rząd, administracja polska, a także polskie sądownictwo i armia. Ostatecznie państwo polskie zostało utworzone, po ciężkiej dla Napoleona kampanii polskiej (toczonej przeciw armii rosyjsko - pruskiej), na mocy zawartego w Tylży pokoju (z Rosją 7 lipca 1807, a z Prusami 9 lipca 1807). Traktat Traktat rodzaj rozprawy na temat najważniejszych problemów z danej dziedziny wiedzy lub życia społecznego, politycznego. Często pojawia się w tytułach prac naukowych. Tego wyrazu użył także Cz. Miłosz... Czytaj dalej Słownik terminów literackich rozczarował Polaków. Zamiast wskrzeszenia Polski, otrzymali powstałe z ziem drugiego i trzeciego zaboru pruskiego (na dodatek bez przyznanego Rosji okręgu białostockiego i bez Gdańska) kadłubowe państewko, które nawet w nazwie zostało pozbawione miana Polski. Narodziny Księstwa Warszawskiego zostały przyjęte bez entuzjazmu, nie tego oczekiwano od Napoleona.